OTOMOTİV ENDÜSTRİSİNDE TEDARİK ZİNCİRİ AĞININ KARMA TAMSAYILI PROGRAMLAMA MODELİ İLE TASARIMI

Öz

Günümüzde işletmeler, rekabet üstünlüğü elde etmek için işletmeler arası ilişkilerin gerekliliğini anlamış ve özellikle, tedarikçilerle geliştirilen sıkı işbirliğinin; ürün kalitesinin arttırılması, satın alınan ürünlerin maliyetlerinin düşürülmesi, üretim ve dağıtım esnekliğinin geliştirilmesi gibi konularda son derece olumlu katkılar sağladığını görmüşlerdir. Bu nedenle bu katkıların sağlanabilmesi ve rekabetin devamı için tedarik zinciri sistemleri kurulmalıdır. Tedarik zinciri; ürünlerin, tedarikçiler, üreticiler, toptancılar, dağıtımcılar, perakendeciler ve nihai tüketiciler arasındaki hareketini sağlayan ilişkilerden ve bağlantılardan oluşan bir ağdır. Bu ağların tasarımında matematiksel optimizasyon tekniklerine başvurulmaktadır.Bu çalışmada, İzmir’de faaliyet gösteren bir işletme için hammaddenin satın alınmasından, son ürünün dağıtımına kadar olan entegre tedarik zinciri işlemleri analiz edilmiştir. Tedarik zinciri kapsamında dağıtım ağlarının tasarımı ve planlaması; tedarikçi, fabrika, depo kapasiteleri, müşteri talepleri, tedarik, üretim, depolama ve ulaştırma maliyetleri gibi değişkenler dikkate alınarak karma tamsayılı doğrusal programlama modeli ile oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Tedarik zinciri yönetimi, Karma tamsayılı doğrusal programlama, Optimizasyon

Öz

Nowadays companies understood the necessity of the cooperation between the companies for getting competitive advantage and saw that especially cooperation with suppliers provides positive contribution to subjects such as increasing the product quality, decreasing the cost of purchased products, developing flexibility of production and distribution. So supply chain systems must be established for providing these contributes and continuity of competition. Supply chain is a network formed relations and connections which provide the movement of products between suppliers, producers, wholesalers, distributors, retailers and final customers. It’s referred to mathematical optimization techniques for designing of these networks. In this paper integrated supply chain operations are analyzed from purchasing raw materials to distributing the final products for the company operated in İzmir. Designing and planning of distribution network in the frame of supply chain are formed with the mixed integer linear programming considering variables such as capacity of supplier, facility, warehouse, customer demands, cost of procurement, production, storing and transportation

Anahtar Kelimeler

• Supply chain management, Mixed integer linear programming, Optimization

Kaynakça

1. ANTHONY, D.R. (2000): “A Two-Phased Approach to the Supply Network Reconfiguration Problem”, European Journal of Operational Research, 122: 18-
2. BARUTÇU, S. (2007): “İnternet Tabanlı Tedarik Zinciri Yönetimi (Denizli Tekstil İşletmelerinin İnternet Tabanlı Tedarik Zinciri Yönetiminden Yararlanma Durumuna Yönelik Bir Araştırma)”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18: 133-150.
3. BERRY, L., MURTAGH, B. MCMAHON, G.B., SUGDEN, S.J. and WELLING, L.D. (1998): “Genetic Algorithms in the Design of Complex Distribution Networks”, International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 28 (5): 377-381.
4. COHEN, M.A. and LEE, H.L. (1985): “Manufacturing Strategy: Concepts and Methods”, The Management of Productivity and Technology in Manufacturing: 188.
5. DOĞAN, İ. (1995): “Yöneylem Araştırmasi Teknikleri ve İşletme Uygulamaları” Bilim Teknik Yayınevi, 2. Baskı, Eskişehir.
6. DOĞAN, K. and GOETSCHALCKX, M. (1999): “A Primal Decomposition Method for the Integrated Design of Multi-Period Production-Distribution Systems”, IIE Transactions, 31(11): 1027-1036.
7. DORFMAN, R. (1958): “Linear Programming and Economic Analysis”, Mc Graw Hill Book Company, 1st Edition, New York.
8. ERTUĞRUL, İ. ve AYTAÇ, E. (2008): “Tedarik Zinciri Yönetiminde Ağ Tasarımı: Karma Tamsayılı Programlama Modeli”, Yöneylem Araştırması ve Endüstri Mühendisliği, 28. Ulusal Kongresi Bildirisi, Galatasaray Üniversitesi, İstanbul.

9. ERTUĞRUL, İ. (2005): “Bulanık Hedef Programlama ve Bir Tekstil Firmasında Uygulama”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2): 45- 75.
10. ESCUDERO, L.F., GALINDO, E., GARCIA, G., GOMEZ, E. and SABAU V. (1999): “A Modeling Framework for Supply Chain Management under Uncertainty”, European Journal of Operational Research, 119 (1): 14-34.
11. GEOFFRION, A.M. and GRAVES, G.W. (1974): “Multi-Commodity Distribution System Design by Benders Decomposition”, Management Science, 20(5): 822- 844.
12. GNONI, M.G. , IAVAGNILIO, R., MOSSA, G., MUMMOLO, G. and DI LEVA, A. (2003): “Production Planning of a Multi-sitemanufacturing System by Hybrid Modelling: A Case Study from The Automotive Industry”, Int. J. Production Economics, 85: 251–262.
13. GOETSCHALCKX, M., VIDAL, C.J. and DOGAN, K. (2002): “Modelling and Design of Global Logistics Systems: A Review of Integrated Strategic and Tactical Models and Design Algorithms”, European Journal of Operational Research, 143 (1): 1-18.
14. HELM, A.S. (1999): “Network Design in Supply Chain Management”, International Journal of Agile Management Systems, 1/2: 99-106.
15. JAYARAMAN, V. and PIRKUL, H. (2001): “Planning and Coordination of Production and Distribution Facilities for Multiple Commodities”, European Journal of Operational Research, 133: 394-408.
16. JIN M., LUO, Y.I, EKŞİOĞLU S.D. (2008): “Integration of Production Sequencing and Outbound Logistics in The Automotive Industry”, Int. J. Production Economics, 113: 766–774.
17. LAMOTHE, J., HADJ-HAMOU K. and ALDANONDO, M. (2006): “An Optimization Model for Selecting a Product Family and Designing its Supply Chain”, European Journal of Operational Research, 169: 1030–1047.
18. LI, H., HENDRY, L. and TEUNTER, R. (2007): “A Strategic Capacity Allocation Model for a Complex Supply Chain: Formulation and Solution Approach Comparison”, International Journal of Production Economics, doi:10.1016/j.ijpe.2007.02.033
19. MIRHASSANI, S.A., LUCAS, C., MITRA, G., MESSINA E. and POOJARI, C.A. (2000): “Computational Solution of Capacity Planning Models under Uncertainty”, Parallel Computing, 26: 511-538.
20. OUHIMMOU, M., D’AMOURS, S., BEAUREGARD R., AIT-KADI D. and SINGH CHAUHAN S. (2007): “Furniture Supply Chain Tactical Planning Optimization Using a Time Decomposition Approach”, European Journal of Operational Research, doi:10.1016/j.ejor.2007.01.064
21. ÖZELKAN, E.C., D’AMBROSIO, A. and TENG, G.S. (2008): “Optimizing Liquefied Natural Gas Terminal Design for Effective Supply-Chain Operations”, Int. J. Production Economics, 111: 529–542.
22. ÖZTÜRK, A. (2005): Yöneylem Araştırması, 10 Baskı, Ekin Kitabevi, Bursa. PAKSOY, T. (2004): “Tedarik Zinciri Yönetiminde Dağıtım Ağlarının Tasarımı ve Optimizasyonu: Malzeme İhtiyaç Kısıtı Altında Stratejik Bir Üretim-Dağıtım Modeli”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14: 435-454.
23. ULUCAN, A. (2004): “Yöneylem Araştırması”, Siyasal Kitabevi, 1. Baskı, Ankara.
24. WU, Y. (2008): “A Mixed-Integer Programming Model for Global Logistics Transportation Problems”, International Journal of Systems Science, 39(3): 217– 228.
25. YAN, H., YU, Z. and CHENG, T.C.E. (2003): “A Strategic Model for Supply Chain Design with Logical Constraints: Formulation and Solution”, Computers & Operations Research, 30: 2135–2155.
26. YÜKSEL, H. (2002): “Tedarik Zinciri Yönetiminde Bilgi Sistemlerinin Önemi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(3): 261-279.