TÜRKİYE’DE FEMİNİST HAREKETİN TOPLUMSAL GÜCÜ: İSTANBUL SÖZLEŞMESİ’NİN FESHEDİLMESİ ÜZERİNE SİYASAL STRATEJİ TARTIŞMALARINI YENİDEN DÜŞÜNMEK

Bu çalışma, siyasal strateji tartışmalarına referansla ve Türkiye’deki siyasal alanın yapısal ve konjonktürel özgüllükleri bağlamında, bir toplumsal hareket olarak Türkiye’de feminist örgütlenmelerin kapsamını, örgütsel dinamiklerini ve toplumsal gücünü belirleyen etmenleri tartışmayı amaçlamaktadır. İstanbul Sözleşmesi’nin kabul süreci ele alındığında dönemin özellikleri vurgulanırken feminist mücadelenin etkisi, örgütlenme deneyimlerini de göz önüne alarak, değerlendirilmelidir. Bu doğrultuda, çalışma tarihsel arka planı ele almakla birlikte yapısal analiz etrafında feminist örgütlenmeleri bir toplumsal hareket olarak güçlü ve zayıf yönlerini, Türkiye’de feminist mücadele alanındaki dönüm noktaları bağlamında ele almaktadır. Feminist hareketin toplumsal sınıf temelli yaklaşımı aşan özgüllüğü, kapsayıcı olma özelliğini öne çıkarıp hareketin görünür ve sürdürülebilir olmasını desteklerken hareketin siyasal alana yansımaları bağlamında belirli sınırları beraberinde getirmektedir. Bu hareketin toplumsal gücünü eyleyiş biçimleri ve aktörlerle ilişkili olarak irdelemek hem kapsayıcı bir siyasal stratejiye dair tartışmaları geliştirmek hem de teorik yaklaşımları güçlendirerek feminist örgütlenmenin başarı ve etki alanını geliştirmek için önemlidir.