Türkiye’de gerek gündelik gerekse kamusal ilişkilerde memleket üzerinden işlevselleştirilen kimlikler, grupları ve bireyleri hem sınırlandırabilme hem de onlara bunlardan faydalanabilme imkânı sağlayabilmektedir. Bu çalışmada Türkiye toplumsal/siyasal hayatında etno-dinsel/mezhepsel, ideolojik bir çekirdekten sökün eden ve memleket olgusu ve/veya algısı üzerinden billurlaşan bir ayrıcalık/ötekileştirmeye dikkat çekilmektedir.
Kamusal değerlerin dağıtımı/paylaşımı gibi kadim bir siyasi konu/sorunun bir kimlik ve sermaye olarak memleket ve onun işlevleri üzerinden değerlendirilmesi önemli veriler sunar. Bu çalışmada bu tarz bir kimlikleme/ötekileştirmeye odaklanılan bazı nitel araştırmalar değerlendirilmiştir. Ayrıca, Türkiye’de memleket üzerinden işlediği düşünülen ötekileştirmeye ilişkin bazı güncel ampirik veriler de sunulmuştur. Bu amaçla bakan, bakan yardımcısı ve vali gibi önemli kişilerin memleketlerine ilişkin veriler toplanmıştır. Veriler belirli bölge/memleketlere ayrıcalık ve ötekileştirmeyi ampirik olarak da göstermesi açısından çalışmada değerlendirilen nitel çalışmaların bulgularıyla örtüşmektedir. Bulgulara göre bu kişilerin, yarıya yakını Türkiye’nin nüfus olarak en küçük (%8) bölgesi olan Karadenizlilerden oluşmaktadır. Nitel veriler bu durumun siyasi konjonktürle veya masum bir hemşericilikle ilgili olmadığını göstermektedir. Bunların sonucunda Türkiye’de dipten gelen bir mikro milliyetçilik de görülmektedir.
Identities functionalized through hometown in either daily or public relations in Turkey both limit groups and individuals and provide them the opportunity to benefit from them. In this study, attention is drawn to a privilege/marginalization descending from an ethno-religious/sectarian, ideological core in Turkey’s social/political life and crystallizes through the phenomenon and/or perception of hometown.
Consideration of an ancient political issue/problem like distribution/sharing of public values through hometown as an identity and capital, and its functions provides important data. In this study, some qualitative research focusing on this type of identification/othering were evaluated and some actual empirical data on the othering, which operates through hometown, were also presented. Data on the hometowns of important people such as ministers, deputy ministers and governors were collected. The data correspond to the findings of the qualitative research evaluated in terms of showing the privilege and othering of particular regions/hometowns empirically. According to the findings, nearly half of these people are from the Black Sea region, which is the least populated region of Turkey. Qualitative data show that this situation is not related to the political conjuncture or an innocent fellow-townsmenship. Therefore, a micro-nationalism coming from the bottom is also seen in Turkey.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türk Siyasal Hayatı, Vatandaşlık |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 12 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 22 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 1 Nisan 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA88WW46YC |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 24 Sayı: 93 |