Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçu (TCK m. 135)

Öz

Son dönemlerde, bireyin özel hayat alanı ile ters orantılı şekilde gelişen ve ilerleyen teknoloji nedeniyle, bireye ve özellikle bireyin sahip olduğu temel hak ve özgürlüklerin ihlaline yönelik tehditler artarak devam etmektedir. Bireye yönelmiş olan bu tehditlerden birisi de kişisel verilere yönelik ihlaller olup buna bağlı olarak kişisel verilerin korunması ihtiyacı ile karşı karşıya kalınmıştır. Zira bilgilerin yayınlanması, hoş olmayan veya istenmeyen durumların ortaya çıkmasına neden olacaktır. Bu bağlamda 2010 yılı Anayasa değişikliği ile “Özel Hayatın Gizliliği” başlıklı 20’nci maddeye eklenen son fıkra ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Özel Hayata ve Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar” başlıklı dokuzuncu bölümü altında düzenlenmiş olan “Kişisel verilerin kaydedilmesi” (m. 135), “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” (m. 136) ve “Verileri yok etmeme” (m. 138) suçları konuya ilişkin oldukça önemli düzenlemeler şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızda kişisel verilerin korunması bağlamında 5237 sayılı TCK m. 135’te düzenlenmiş bulunan “kişisel verilerin kaydedilmesi suçu”, klasik suç inceleme metoduna uygun şekilde, yargı kararları ile birlikte incelenecektir.

Anahtar Kelimeler

• Kişisel veri
• tüzel kişi
• kişisel verilere ilişkin suçlar
• özel hayat
• kişisel verilerin kaydedilmesi suçu

Personal Data Recording Crime (TCC Art.135)

Öz

Recently, due to developing technology which narrows the private life space, the threats against the individual and particularly the violation of the fundamental rights and freedoms of the individual continue to increase. One of these mentioned threats is violation of the personal data. The personal data requires the protection since the exposal of these data will lead to emerge of unwanted situations. In this context, the constitutional amendment made in 2010 which adds a paragraph to the Article 20 entitled “right to privacy” and the offenses entitled “recording the personal data”, “providing or obtaining data unlawfully” and “destroying data” regulated under the 9th section-entitled “Offenses Against Private Life and the Secret Sphere of Life”- of Turkish Criminal Code nr. 5237 are of utmost significance regarding the matter. In this study, in the context of the protection of personal data, the offense “recording the personal data” regulated in Article 135 of the TCC will be examined in compliance with the classical method of crime examination. The criminal jurisprudence will also be evaluated.

Anahtar Kelimeler

• Personal data
• legal person
• offenses against personal data
• private life
• offense of the recording the personal data

Kaynakça

1. Akgül, Aydın. Danıştay ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları Işığında Kişisel Verilerin Korunması. Beta Yayıncılık, İstanbul 2014.
2. Aktaş, Batuhan. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçu. DER Yayınları, İstanbul 2017.
3. Artuk, Mehmet Emin/Gökçen, Ahmet/Alşahin, M. Emin/Çakır, Kerim. Ceza Hukuku Genel Hükümler, 12. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2018.
4. Aydın, Sedat Erdem. AİHM İçtihatları Bağlamında Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçu. Oniki Levha Yayıncılık, İstanbul 2015.
5. Ayhan, Rıza/Çağlar, Hayrettin/Özdamar, Mehmet. Ticari İşletme Hukuku Genel Esaslar. 8. bs., Yetkin Yayınları, Ankara 2015.
6. Başalp, Nilgün. Kişisel Verilerin Korunması ve Saklanması. Yetkin Yayınları, Ankara 2004.
7. Bilge, Mehmet Emin. Ticaret Sicili. Beta Yayıncılık, İstanbul 1999.
8. Demirbaş, Timur. Ceza Hukuku Genel Hükümler. 4. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2006.

9. Döner, Ayhan. Türk Anayasa Hukuku. Doğu Ciltevi, Erzincan 2020.
10. Dönmezer, Sulhi/Erman, Sahir. Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku Genel Kısım, Cilt II. Beta Yayıncılık, İstanbul 1997.
11. Dural, Mustafa/Öğüz, Tufan. Türk Özel Hukuku Cilt II Kişiler Hukuku. Filiz Kitabevi, İstanbul 2012.
12. Dülger, Murat Volkan. Bilişim Suçları ve İnternet İletişim Hukuku. 3. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2013.
13. Erem, Faruk/Toroslu, Nevzat. Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler. 3. bs., Ankara Üniversitesi Yayınları, Ankara 1978.
14. George, Damian. Juristische Personen Als Subjekte Der Datenschutzgezetzgebung. (Https://Mll-Legal.Com/Wp-Content/Uploads/2016/09/Jusletter_Damian_Geoerge_Juristische-Personen_Als_Subjekte_Der_Datenschutzgesetzgebung_De.Pdf, E.T. 02.02.2021).
15. Gerçeker, Hasan. Yorumlu – Uygulamalı Türk Ceza Kanunu 2. Cilt. 2. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2014.
16. Göktürk, Neslihan. Suçun Yasal Tanımında Yer Alan “Hukuka Aykırılık” İfadesinin İcra Ettiği Fonksiyon. İÜHFD, C. 7, S. 1, 2016, 407-450.
17. Gözler, Kemal. Anayasa Hukukunun Metodolojisi. 2. bs., Ekin Yayınevi, Bursa 1999.
18. Gözler, Kemal. İnsan Hakları Hukukuna Giriş. Ekin Yayınevi, Bursa 2017.
19. Gözler, Kemal. Anayasa Hukukunun Genel Esasları. Ekin Yayınevi, Bursa 2019.
20. Gözler, Kemal. Türk Anayasa Hukuku Dersleri. Ekin Yayınevi, Bursa 2019.
21. Gültaş, Veysel. Özel Hayata Karşı Suçlar Açıklamalı-İçtihatlı. 2016. Hafızoğulları, Zeki/Özen, Muharrem. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. 5. bs., US-A Yayınları, Ankara 2012.
22. Hakeri, Hakan. Ceza Hukuku Genel Hükümler. 21. bs., Adalet Yayınevi, Ankara 2017.
23. Hilf, Marianne Johanna. Die Strafbarkeit Juristische Personen In Schweizerischen, Österreihischen Und Liechtensteinischen Recht. (https://boris.unibe.ch/71345/8/zstw-2014-0004.pdf, E.T. 02.10.2018).
24. Işıktaç, Yasemin/Metin, Sevtap. Hukuk Metodolojisi. 4. (Tıpkı) bs., İstanbul 2013.
25. İçel, Kayıhan. “Görünüşte Birleşme (İçtima) İlkeleri ve Yeni Türk Ceza Kanunu”. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Y. 7, S. 14, 2008, s. 35-49.
26. İtişgen, Rezzan. “Türk Ceza Hukukunda Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme Suçu”. TAAD, Y. 6, S. 23, s. 179-202.
27. Kangal, Zeynel. Tüzel Kişilerin Ceza Sorumluluğu. Seçkin Yayıncılık, Ankara 2003.
28. Kişisel Verileri Koruma Kurumu. “100 Soruda Kişisel Verileri Koruma Kanunu”. Ankara 2018 (https://www.kvkk.gov.tr/sharedfolderserver/ cmsfiles/7d5b0a2f-e0ea-41e0-bf0b-bc9e43dfb57a.pdf, E.T. 29.12. 2018).
29. Koca, Mahmut/Üzülmez, İlhan. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. 11. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2018, (Genel Hükümler).
30. Koca, Mahmut/Üzülmez, İlhan. “Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçu (Tck M. 135)”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. Prof. Dr. Durmuş Tezcan’a Armağan, C. 21, Özel S., 2019, s. 69-93, (Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçu).
31. Küzeci, Elif. Kişisel Verilerin Korunması. Oniki Levha Yayıncılık, Ankara 2010.
32. Maurer-Lambror, Urs/Kurz, Simon. Basler Kommanter, Datenschutzgesetz Öffentlichkeitgesetz. (Editör: Urs Maurer-Lambror, Gabor P. Blechta). 3. Auflage, Helbing Lichtenhahn Verlag, Basel 2014.
33. Özbek, Veli Özer/Doğan, Koray/Bacaksız, Pınar. Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler. 14. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2019.
34. Özdemir, Hayrunnisa. Elektronik Haberleşme Alanında Kişisel Verilerin Özel Hukuk Hükümlerine Göre Korunması. Seçkin Yayıncılık, Ankara 2009.
35. Özen, Muharrem. “Türk Ceza Kanunu Tasarısının Tüzel Kişilerin Ceza Sorumluluğuna İlişkin Hükümlerine Bir Bakış”. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. C. 52, S. 1, 2003, s. 63-88.
36. Özgenç, İzzet. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. 14. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2018.
37. Parlar, Ali/Banko, Meltem. Cezai ve Hukuki Sorumluluk Boyutlarıyla Hakaret ve Özel Hayata Karşı Suçlar. Adalet Yayınevi, Ankara 2014.
38. Parlar, Ali/Hatipoğlu, Muzaffer. Açıklamalı-Yeni İçtihatlarla 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu Yorumu. 3. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2010.
39. Polat, Yeliz. 4857 sayılı İş Kanunu’na Göre İşçi Özlük Dosyası. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2011.
40. Serozan, Rona. Medeni Hukuk Genel Bölüm/Kişiler Hukuku. Vedat Kitapçılık, İstanbul 2014.
41. Soyaslan, Doğan. Ceza Hukuku Genel Hükümler. 7. bs., Yetkin Yayınları, Ankara 2016.
42. Sözüer, Adem. “Ön Söz Yerine Türk Ceza Hukuku Reformu”. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C. 71, S. 1, 2013.
43. Şahin, Meral Ekici. Ceza Hukukunda Rıza. Oniki Levha Yayıncılık, İstanbul 2012.
44. Şen, Ersan. Yeni Türk Ceza Kanunu Yorumu Cilt 1. Vedat Kitapçılık, İstanbul 2006.
45. Şener, Emine Gülnihal. “Kişisel Verilerin Hukuka Aykırı Olarak Kaydedilmesi Suçu”. Adalet Dergisi, S. 39, 2011, s. 72-85.
46. Şimşek, Oğuz. Anayasa Hukukunda Kişisel Verilerin Korunması. Beta Yayıncılık, İstanbul 2008.
47. Tezcan, Durmuş. “Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçu ile İlgili Bazı Gözlemler”. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C. 71, S. 1, 2013, s. 1159-1164.
48. Tezcan, Durmuş/Erdem, Mustafa Ruhan/Önok, R. Murat. Teorik ve Pratik Ceza Özel Hükümler. 15. bs., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2017.
49. Teziç, Erdoğan; “Anayasa Hukuku”, İstanbul 2009.
50. Türkçe Sözlük, 10. bs., Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara 2009.
51. Weihert, Thilo/Däubler, Wolfgang/Klebe, Thomas/Wedde, Peter. Bundesdatenschutzgesetz, Kompaktkommentar Zum Bdsg. 3. Vollständig Neu Bearbeitete Auflage, Bundverlag, Nördlingen 2010.
52. Yaşar, Osman/Gökcan, Hasan Tahsin/Artuç Mustafa. Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 3. Cilt. 2. bs., Adalet Yayınevi, Ankara 2014.
53. Zafer, Hamide. Ceza Hukuku Genel Hükümler. 5. bs., Beta Yayıncılık, İstanbul 2015, (Genel Hükümler).
54. Zafer, Hamide. Özel Hayatın ve Hayatın Gizli Alanının Ceza Hukukuyla Korunması, Beta Yayıncılık, İstanbul 2010, (Özel Hayat).