TERÖR SUÇLARINDA GÖREV SORUNU
Öz
12.04.1991 tarih ve 3713 sayılı TMK (Terörle Mücadele Kanunu) ile ilk kez Türk çeza mevzuatına dahil edilen ve “Terör Suçu” olarak tanımlanan suçlardan sanık asker kişiler hakkında yargılama görevinin hangi mahkemelere ait bulunduğunun doğru bir şekilde saptanması hen zaman kolaylıkla mümkün olmadığı için, yargı yerleri arasında kimi zaman olumlu (icabi) ya da olumsuz (selbi) uyuşmazlıkların ve hatta çelişik (müntenakız) kararların ortaya çıkması da doğal sayılmalıdır. Ancak, yargılama yöntemine ilişkin yasalarda yer alan görev kurallarının açıklığı ve yerel mahkemelerin kendi aralarında sağladıkları uzlaşma sonucu, bu suçlarda görev konusunun büyük ölçüde çözüme kavuştuğu bir sırada, yüksek uyuşmazlık mahkemesinin - bugüne değin tamı bir isabetle verdiği kararlarının aksine-yakın bir zaman önce Resmi Gazete'de yayımlanan ve bizim de katılmadığımız kimi kararları ile, adeta sönmeye yüz tutmuş bir ateşi yeniden alevlendirip küllenen sorunun büyümesine yol açması, bu konu üzerine eğilmemizin başlıca nedeni olmuştur. Gerçekten, bir asker kişinin askeri mahal?de işlediği Terör suçundan Adli ve Askeri yargı yerleri arasında ortaya çıkan olumsuz Görev uyuşmazlığı üzerine, Yüksek Uyuşmazlık Mahkemesince verilen ve 16.11.1994 tarihli Resmi Gazete ile Askeri Adalet Dergisi'nin 92 nci (1995 OCAK) sayısında da yayımlanan 30.09.1994 tarih ve 1994/35 E-33 K.(Ceza Bölümü) sayılı kararı ile, TCK. (Türk Ceza Kanunu)'nun 168/2 nci maddesinde yazılı ve bir asker kişinin askeri mahal'de işlediği Yüksek Mahkemece de kabul edilmekle Askeri Yargı alanına giren 'Terör suçundan yargılama görevinin yasaya ve yerleşik uygulamaya aykırı olarak Adli Yargı yerine (Devlet Güvenlik Mahkemesine) ait olduğu sonucuna varılmıştır. Ne var ki, sıra dışı kalacağını umduğumuz bu karardaki yanılgının kısa sürede farkedilip düzeltilmesi beklenirken, bu kez 07.07.1995 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 09.06.1995 tarih ve 1994/40 E.-1995/8 K.(Ceza Bölümü) sayılı kararında da, yine bir asker kişinin *askeri mahal? de işlediği kabul edilen ve 3713 sayılı TMK.nun 8/1 nci maddesinde yazılı Bölücülük Propagandasi suçundan yargılama görevinin Adli Yargı yerine ait olduğu sonucuna varılması karşısında ortaya çıkan Görev sorununu burada ele alıp irdeleyerek yanılgının ivecenlikle giderilmesine çalışmaktan başka bir umar (çare) kalmamıştır.
Anahtar Kelimeler
