Doctor's Criminal Responsibility Caused by Drug Therapy

Öz

HEKİMİN İLAÇ TEDAVİSİNDEN KAYNAKLANAN CEZA SORUMLULUĞU

Öz

İlaçlar insan sağlığının korunması, sağlığın bozulması halinde ise bunun iyileştirilmesi amacıyla üretilen maddeler olmakla birlikte, gerek ilacın üretimi sırasında, gerekse kullanılması sürecinde gerçekleşen hatalar nedeniyle, hastanın sağlığını veya yaşamını tehlikeye düşüren maddeler haline de gelebilmektedirler. Yayınlanan raporlar, hatalı ilaç kullanımına bağlı olarak ortaya çıkan bedensel zararların ve ölümlerin azımsanmayacak boyutlarda olduğunu göstermektedir. Bir ilacın üretiminden hastanın eline geçmesine kadar geçen süreçte birçok kişinin müdahalesi bulunmaktadır. Bu sürecin en önemli aktörlerini ilaç üreticisi, hekim ve eczacı oluşturmaktadır. Bir ilacın kullanılmasına bağlı olarak bir zarar ortaya çıktığında, bundan kimin ya da kimlerin ne ölçüde sorumlu olacağı önemli bir sorun teşkil etmektedir. Bu makalenin konusunu hekimin bir hastalığın teşhis veya tedavisi maksadıyla hastaya uyguladığı veya kullanılmasını tavsiye ettiği bir ilacın, hastanın sağlığını daha da bozması veya ölümüne sebebiyet vermesi halinde, hekimin ceza sorumluluğunun hangi koşullarda söz konusu olabileceğini incelemek oluşturmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Hekimin ceza sorumluluğu
• Aydınlatma eksikliğinden doğan sorumluluk
• Tıbbi müdahale

Kaynakça

1. Nazlı Şencan, “Eczacının İlaç Üzerindeki Sorumluluk ve Zorunlulukları”, in: İlaç ve Tıp Alanında Ceza Hukuku, Etik ve Tıbbi Sorunlar Sempozyumu, 8 Ekim 2008, Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayın No. 15, İstanbul, 2008, s. 169.
2. Hakan Hakeri, “İlaç Üretimi ve Uygulanması Sırasındaki Hatalardan Ötürü İlaç Üreticisinin, Hekimin ve Eczacının Sorumluluğu”, in: İlaç ve Tıp Alanında Ceza Hukuku, Etik ve Tıbbi Sorunlar Sempozyumu, 8 Ekim 2008, Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayın No. 15, İstanbul, 2008, s. 156
3. Adem Koyuncu, “Das Arzthaftungsrecht in Deutschland- Ein Überblick”, in: Türk Tıp Etiği ve Tıp Hukuku Araştırmaları Yıllığı, Vol I, N. I, Ekim 2008, s. 75.
4. İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Bası, Ankara, 2008, s. 332 vd.