Problemli Dizi İzleme Ölçeği’nin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

The adaptation study of the Problematic Series Watching Scale (PSWS) developed by Orosz, Bőthe and Tóth-Király into Turkish was made with a sample composed of adults inhabiting in Turkey. The study group was composed of 334 adults inhabiting in various cities of Turkey and watching series in 2019. In the study, the criterion sampling method, one of the sub-branches of the purposeful sampling method, one of the non-random sampling methods, was used. The language equivalence of the scale was made via back translation by the researcher having done a double major (Psychology-English Language Teaching) and the other researcher continuing to study for doctorate in the field of guidance and psychological counseling. The exploratory factor analysis results indicate that the scale was composed of 6 items and a structure with a single factor. It is observed that the scale accounted for 61,6% of the total accounted variance and the confirmatory factor analysis yielded the following results: χ 2/sd= 42.68, RMSEA=.10, GFI= .95; AGFI=.90; NFI=.95; RFI=.92; IFI=.96; CFI=.96; SRMR= .037. Moreover, the item factor loads of the scale vary between .72 and .83. The Cronbach's Alpha internal consistency coefficient of the scale was found as .87 and the test-retest correlation was determined as .83. The findings indicate that the Problematic Series Watching Scale (PSWS) is a valid and reliable measurement tool for adults living in Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Problemli Dizi İzleme
• Ölçek Uyarlama
• Geçerlilik
• Güvenirlik

Adaptation of Problematic Series Watching Scale into Turkish Culture: The Validity and Reliability Study

Öz

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B., & Tuğrul, B. (2002). Okulöncesi çocukların ev yaşantısındaki teknolojik etkileşimlerinin bilgisayar okuryazarlığı becerileri üzerindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(23).
2. Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173.
3. Aytan, E., Devrez, B., Üstün, K., yavaş, R., Yazıcı, B., Yüksel, A., Altındağ, Ö. (2015). Yerli dizilerin üniversite öğrencileri üzerindeki etkileri. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 14(1), 15-34.
4. Bates, M. (2019). From Desire to Obsession: gender and Bodies in the Netflix Series" YOU". Spring Showcase for Research and Creative Inquiry. https://digitalcommons.longwood.edu/rci_spring/10 adresinden 16.01.2020 tarihinde erişildi.
5. Bekir, S. (2018). Üniversite öğrencilerinde çevrimiçi oyun bağımlılığı düzeyinin duygusal şemalar, eylemli kişilik ve bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
6. Bekir, S. ve Yıldırım, S. (2018) Adaptation of questionnaire on online gaming addiction for university students. Journal of Family, Counseling and Education, 3(1), 30-37. doi: 10.32568/jfce.403131
7. Bekir, S., & Çelik, E. (2019). Examining the Factors Contributing to Adolescents’ Online Game Addiction. Anales De Psicología/Annals of Psychology, 35(3), 444-452. doi: 10.6018/analesps.35.3.323681
8. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı [Data analysis handbook for social sciences]. Ankara: Pegem Akademi.

9. Coşgun, M. (2012). Gençlerin kimlik gelişimi ve sosyalleşme sürecine televizyon dizilerinin etkisi (Sakarya ili Kocaeli ilçesi örneği). Akademik bakış Dergisi, 28, 1-21.
10. Çağıl, F., & Kara, F. M. (2019). Dijital Dönüşüm Bağlamında Türkiye’de Dizi Sektörü ve Geleceği. ARTS: Artuklu Sanat ve Beşerî Bilimler Dergisi, 1(1), 8-18.
11. Doğan, U., & Tosun, N. İ. (2016). Lise öğrencilerinde problemli akıllı telefon kullanımının sosyal kaygı ve sosyal ağların kullanımına aracılık etkisi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(22), 99-128. doi: 10.14520/adyusbd.66762
12. Erdoğan, F., Uysal, H. T., Altın, A., Saki, E. (2015). Televizyon eğilimi, özdeşleşme ve medya okuryazarlığı kavramlarının ilişkilendirilmesi: ergenlik dönemindeki çocuklara yönelik b,ir araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(39), 846-860.
13. Erjem, Y, Çağlayanderdi, M. (2006). Televizyon ve gençlik: yerli dizilerin gençlerin model alma davranışı üzerindeki etkisi. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 30(1), 15-30.
14. Ersoy, Y. (2003). Teknoloji destekli matematik eğitimi-l: Gelişmeler, politikalar ve stratejiler [Technology supported mathematics education-1: Developments, policies and strategies]. Elementary Education Online, 2(1), 18-27.
15. Ertemel, A. V. ve Aydın, G. (2018). Dijital ekonomide teknoloji bağımlılığı ve çözüm önerileri [Technology addiction in the digital economy and recommendations for solutions]. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5, 665–690. doi:10.15805/addicta.2018.5.4.0038
16. Flayelle, M., Maurage, P., Vögele, C., Karila, L., & Billieux, J. (2019). Time for a plot twist: Beyond confirmatory approaches to binge-watching research. Psychology of Popular Media Culture, 8(3), 308. doi:10.1037/ppm0000187
17. George, D., & Mallery, P. (2010). SPSS for Windows step by step. A simple study guide and reference (10th).
18. Granow, V. C., Reinecke, L., & Ziegele, M. (2018). Binge-Watching and Psychological Well-Being: Media Use Between Lack of Control and Perceived Autonomy. Communication Research Reports, 35(5), 392-401. doi: 10.1080/08824096.2018.1525347
19. Habertürk (2019). Game of Thrones için işe gitmeyecekler. https://www.haberturk.com/game-of-thrones-icin-ise-gitmeyecekler-2468803-ekonomi adresinden 16.01.2020 tarihinde erişildi.
20. Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Scientific Software International.
21. Kalaman, S., Bat, M. (2016). İnternet bağımlılığı ve medya kullanımı: üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(47), 878-885.
22. Köse, A. (2014). Değişimin gölgesindeki gelenek: popüler diziler ve farklılaşan ad verme kültürü. Milli Folklör, 26(101), 291-306.
23. Krstic, S. (2016). “Binge-watching”: the new way of watching Tv series. AM Journal, 17, 15-23. doi: 10.25038/am.v0i17.266
24. Kubey, R., & Csikszentmihalyi, M. (2002). Television addiction is no mere metaphor. Scientific American, 286(2), 74-80.
25. Kuyucu, M. (2016). Vakıf üniversitelerinde eğitim gören üniversite öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıkları ve tercih ettikleri programlar ve kanal türleri üzerine bir araştırma. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 6(4), 446-462. Doi: 10.7456/10604100/008
26. Kuyucu, M. (2017). Gençlerde akıllı telefon kullanımı ve akıllı telefon bağımlılığı sorunsalı:“Akıllı telefon (kolik)” üniversite gençliği. Global Media Journal TR Edition, 7(14), 328-359.
27. Marsh, H. W., & Hocevar, D. (1988). A new, more powerful approach to multitrait-multimethod analyses: Application of second-order confirmatory factor analysis. Journal of Applied Psychology, 73(1), 107.
28. Marsh, H. W., Balla, J. R., & McDonald, R. P. (1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological Bulletin, 103(3), 391–410. doi: 10.1037/0033-2909.103.3.391
29. MEB. (2008). Öğrencilerin Şiddet Algısı, Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı, http://www.meb.gov.tr/earged/earged/siddet_algisi.pdf adresinden 16.01.2020 tarihinde erişildi.
30. Orosz, G., Bőthe, B., & Tóth-Király, I. (2016). The development of the Problematic Series WatchingScale (PSWS). Journal of Behavioral Addictions, 5(1), 144-150. doi: 10.1556/2006.5.2016.011
31. Orosz, G., Vallerand, R. J., Bőthe, B., Tóth-Király, I., & Paskuj, B. (2016). On the correlates of passion for screen-based behaviors: The case of impulsivity and the problematic and non-problematic Facebook use and TV series watching. Personality and Individual Differences, 101, 167-176. doi: 10.1016/j.paid.2016.05.368
32. Özkan, R. (2013). Televizyon dizilerinin üniversite öğrencileri üzerindeki etkilerinin belirlenmesi (Niğde Üniversitesi örneği). Turkish studies, 8(12), 1017-1018 doi: 10.7827/TurkishStudies.6082
33. Park, C. (1998). A study on children’s addictive tendency caused by TV viewing. Master’s thesis. Kangwon National University.
34. Pena, L, L. (2015) "Breaking Binge: Exploring the Effects of Binge Watching on Television Viewer Reception" Dissertations - ALL. 283. https://surface.syr.edu/etd/283 adresinden 16.01.2020 tarihinde erişildi.
35. Pontes, H. M., Szabo, A., & Griffiths, M. D. (2015). The impact of Internet-based specific activities on the perceptions of Internet addiction, quality of life, and excessive usage: A cross-sectional study. Addictive Behaviors Reports, 1, 19-25. doi: 10.1016/j.abrep.2015.03.002
36. RTÜK. (2006). Televizyon İzleme Eğilimleri Araştırması. Ankara. Ankara: Kamuoyu Yayın Araştırmaları ve Ölçme Dairesi Başkanlığı.https://www.rtuk.gov.tr/rtuk-kamuoyu-arastirmalari/3890/5240/televizyon-izleme-egilimleri-arastirmasi-2006.html adresinden 15.01.2020 tarihinde erişildi.
37. RTÜK. (2018) Televizyon İzleme Eğilimleri Araştırması. Ankara. Ankara: Kamuoyu Yayın Araştırmaları ve Ölçme Dairesi Başkanlığı. https://www.rtuk.gov.tr/assets/Icerik/AltSiteler/televizyonizlemeegilimleriarastirmasi2018.pdf adresinden 15.01.2020 tarihinde erişildi.
38. Sakı-Aydın, O. (2019). Yeni izleme biçimleri ve Netflix içerikleri: Ritzer’in McDonaldlaşma tezi ekseninde bir değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(63), 1167-1172. doi: 10.17719/jisr.2019.3305
39. Semerci, N., Kalçık, C. (2017). Televizyonda yayınlanan dizilerin lise öğrencilerinin yaşam boyu öğrenmeye etkisine ilişkin görüşleri. Bartın Üniversitesi Eğitim fakültesi Dergisi, 6(1), 237-262. doi: 10.14686/buefad.280034
40. Starosta, j., Izydorczyk, B., Lizinczyk, S. (2019). Characteristics of people’s binge-watching behavior in the “entering into early adulthood” period of life. Health Psychological Reports, 7(2), 149-164. doi: 10.5114/hpr.2019.83025
41. Statista, (2019). International Markets Fuel Netflix Subscriber Growth, https://www.statista.com/chart/10311/netflix-subscriptions-usa-international/ adresinden 31.12.2019 tarihinde erişildi.
42. Şar, A. H., Tuncay, Ayas., & Horzum, M. B. (2015). Developing the smart phone addiction scale and its validity and reliability study. Online Journal of Technology Addiction & Cyberbullying, 2(1), 1-17
43. Taylan, H. H. (2018). Ortaokul ve lise öğrencilerinde problemli internet kullanımı ve sosyal hizmet müdahalesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 67, 339-359. doi: 10.9761/JASSS7597
44. Toth-Kiraly, I., Böthe, B., Toth-Faber, E. Haga, G., Orosz, G. (2017). Connected to Tv series: quantifying series watching engagement. Journal of Behavioral Addictions, 6(4), 472-489. Doi: 10.1556/2006.6.2017.083
45. TÜİK. (2014) Zaman Kullanım Araştırması, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=18627 adresinden 15.01.2020 tarihinde erişildi.
46. Wheeler, K. S. (2015). The relationships between television viewing behaviors, attachment loneliness, depression and psychological well-being. Georgia Southern University Honors Program Theses. www.digitalcommons.georgiasouthern.edu/honors-theses/98
47. Winland, C. (2014). An Exploration of Binge-Watching and Its Effects on College Academics. http://static1.squarespace.com/static/54c08e42e4b0f1b78348c9ce/t/5527e9a3e4b0c120ebdc7650/ 1428679075633/Winland+-+Final+Paper.pdf
48. Yengin, D. (2019). Teknoloji Bağımlılığı Olarak Dijital Bağımlılık. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 9(2), 130-144.
49. Zavalsız, Y. S., Soydaş Dağcı, Y. (2019). Televizyon dizilerinin toplum üzerindeki etkisi (Karabük örneği). Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 19(1), 185-201. doi: 10.30627/cuilah.549553