Kentsel yenileşme bağlamında arazi kullanımının kentsel dayanıklılık üzerindeki etkisinin meta-analizi

Öz

Kentsel yenileşme, kentsel mekanı yeniden yapılandırmak ve kentsel fonksiyonları optimize etmek için önemli bir yol izler. Temel bir hedefi, artan çevresel ve sosyal belirsizliklere karşı kentsel dayanıklılığı artırmaktır. Kentsel yenileşme, hem arazi kullanım yapısını hem de gelişim yoğunluğunu yeniden şekillendirir ve bu da kentsel dayanıklılığı güçlendirmek için temel bir mekanizmayı oluşturur. Arazi kullanımı ile dayanıklılık arasındaki ilişkiyi inceleyen literatür giderek artmasına rağmen, elde edilen kanıtlar parçalı kalır ve çoğunlukla özel durumlara özgüdür; bu durumun genellenebilirliğini ve politika için uygulanabilir çıkarımlarını sınırlar. Bu nedenle, bu çalışma Stata yazılımı kullanarak bir meta-analiz uygular ve Web of Science, Wanfang Veri ve Çin Ulusal Bilgi Altyapısı (CNKI) gibi veritabanlarında yayınlanan ilgili ampirik çalışmaları sistematik olarak derler. Önceden belirlenmiş dahil etme ve hariç tutma kriterlerine dayanarak, 5 bağımsız çalışma dahil edilmiş ve 14 etki büyüklüğü çıkarılmıştır (her çalışmadan elde edilen çoklu sonuçlar, çok seviyeli/RVE yöntemi ile ele alınmıştır). Arazi kullanımı optimizasyonunun kentsel dayanıklılık üzerindeki birleşik etki büyüklüğünü tahmin etmek için rastgele etkiler modeli uygulanmıştır. Farklı arazi kullanım türlerinin, dayanıklılık boyutlarının ve kentsel yenileşme modlarının düzenleyici etkilerini incelemek için alt grup analizleri ve meta-regresyon gerçekleştirilmiştir. Meta-analiz sonuçları şunları göstermektedir: (1) Kentsel yenileşme bağlamında, arazi kullanımı kentsel dayanıklılık üzerinde anlamlı olumlu bir etkiye sahiptir; (2) Dahil edilen çalışmalar arasında önemli düzeyde heterojenite gözlenmiştir; arazi kullanım türleri ve kentsel yenileşme modları heterojenitenin temel kaynakları olarak belirlenirken, dayanıklılık boyutlarının etkisi nispeten daha zayıftır; (3) Alt grup özellikleri, yeniden gelişim modunun en güçlü dayanıklılık artırıcı etkiyi sergilediğini, bunu kapsamlı iyileştirme izlediğini, koruma odaklı yenileşmenin ise en zayıf etkiyi gösterdiğini ortaya koyar; bu durum, daha yüksek yenileşme yoğunluğunun dayanıklılık yapılarında daha belirgin olumlu değişimlerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Farklı arazi kullanım türleri arasında, 2. Tip (bina yoğunlaştırması) kentsel dayanıklılığı artırmak üzerinde en anlamlı etkiyi gösterir.

Anahtar Kelimeler

• Kentsel yenileşme
• Arazi kullanımı
• Kentsel dayanıklılık
• Meta-analiz

Meta-analysis of the impact of land use on urban resilience in the context of urban renewal

Abstract

Urban renewal is a major pathway for restructuring urban space and optimizing urban functions. A central objective is to enhance urban resilience in the face of growing environmental and social uncertainties. Urban renewal reshapes both land-use configuration and development intensity, which in turn constitutes a key mechanism for strengthening urban resilience. Although a growing literature examines land use–resilience linkages, the evidence remains fragmented and often case-specific, limiting its generalizability and actionable policy implications. Therefore, this study employs a meta-analysis using Stata software and systematically retrieves relevant empirical studies published in databases including Web of Science, Wanfang Data and China National Knowledge Infrastructure (CNKI). Based on predefined inclusion and exclusion criteria, We included 5 independent studies and extracted 14 effect sizes (multiple outcomes per study handled using multilevel/RVE”）. A random-effects model was applied to estimate the pooled effect size of land use optimization on urban resilience. Subgroup analyses and meta-regression were conducted to examine the moderating effects of different land use types, resilience dimensions, and urban renewal modes. The meta-analysis results indicate that: (1) Within the context of urban renewal, land use has a significant positive effect on urban resilience; (2) considerable heterogeneity was observed among the included studies, with land use types and urban renewal modes identified as the primary sources of heterogeneity, while the influence of resilience dimensions is relatively weaker; and (3) subgroup characteristics show that the redevelopment mode exhibits the strongest resilience-enhancing effect, followed by comprehensive improvement, whereas conservation-oriented renewal demonstrates the weakest effect, indicating that greater renewal intensity is associated with more pronounced positive changes in resilience structures. Among different land use types, Type 2 (building densification) shows the most significant effect on enhancing urban resilience.

Keywords

• Urban renewal
• Land use
• Urban resilience
• Meta-analysis

Kaynakça

1. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T., & Rothstein, H. R. (2010). A basic introduction to fixed‐effect and random‐effects models for meta‐analysis. Research Synthesis Methods, 1(2), 97–111.
2. Chen, Y., & Zhang, A. (2005). Intensive land use during urban renewal: a case study of Wuhan. Agric Econ, (4), 9–11.
3. Dong, W., Gao, X., Han, W., & Wang, J. (2023). Renewal Framework for Self-Built Houses in “Village-to-Community” Areas with a Focus on Safety and Resilience. Buildings, 13(12), 3003. https://doi.org/10.3390/buildings13123003
4. Feng, S., Chen, Y., Kou, X., et al. (2024). Temporal updating of informal green spaces to improve urban park equity: a case study of Gulou District, Xuzhou. Acta Ecol Sin, 44(20), 9173–9182.
5. Fu, Y., Guo, B., Wang, M., & Qin, X. (2022). Spatial resilience evolution of green space from a social-ecological system adaptive governance perspective: a case study of urban renewal in Guangzhou, China. J Nat Resour, 37(8), 2118–2136.
6. Hutton, B., Salanti, G., Caldwell, D. M., et al. (2015). The PRISMA extension statement for reporting of systematic reviews incorporating network meta-analyses of health care interventions: checklist and explanations. Ann Intern Med, 162(11), 777–784.
7. Hwang, K., Schuetze, T., & Amoruso, F. M. (2020). Flood resilient and sustainable urban regeneration using the example of an industrial compound conversion in Seoul, South Korea. Sustainability, 12(3), 918.
8. Jia, S. (2023). Landscape renewal strategies of old communities from the perspective of flood resilience: a case study of Xihu District, Nanchang [Master’s thesis]. Jiangxi University of Finance and Economics.

9. Liberati, A., Altman, D. G., Tetzlaff, J., et al. (2009). The PRISMA statement for reporting systematic reviews and meta-analyses of studies evaluating health care interventions: explanation and elaboration. Ann Intern Med, 151(4), W65–W94.
10. Mecca, U., Piantanida, P., Prizzon, F., & Rebaudengo, M. (2019). Impact of brownfield sites on local energy production as resilient response to land contamination: A case study in Italy. Sustainability, 11(8), 2328.
11. Moher, D., Cook, D. J., Eastwood, S., et al. (1999). Improving the quality of reports of meta-analyses of randomized controlled trials: the QUOROM statement. Lancet, 354(9193), 1896–1900.
12. Moher, D., Liberati, A., Tetzlaff, J., & Altman, D. G. (2009). Preferred reporting items for systematic reviews and meta-analyses: the PRISMA statement. Ann Intern Med, 151(4), 264–269.
13. Miao, Y., Dai, W., Chen, X., et al. (2020). Landscape spatial pattern changes in historical and cultural blocks under urban renewal: a case study of Shangxiahang Street, Fuzhou. Urban Hous, 27(6), 173–174, 176.
14. Parmeggiani, D., Despini, F., Costanzini, S., Silvestri, M., Rabuffi, F., Teggi, S., & Ghermandi, G. (2024). Assessing Satellite Data’s Role in Substituting Ground Measurements for Urban Surfaces Characterization: A Step towards UHI Mitigation. Atmosphere, 15(5), 551.
15. Peng, X., Liao, L., Tan, X., Yu, R., & Zhang, K. (2024). City health assessment: urbanization and eco-environment dynamics using coupling coordination analysis and flus model—a case study of the Pearl River delta urban agglomeration. Land, 14(1), 46.
16. Shen, J., Wang, S., & Wang, Y. (2024). Environmental inequality in peri-urban areas: a case study of Huangpu District, Guangzhou City. Land, 13(5), 703.
17. Tang, Y. (2023). Evolution and scenario simulation of integrated land carrying capacity in the Ha-Chang urban agglomeration from the perspective of urban renewal [Dissertation]. Dalian University of Technology.
18. Wang, H. (2023). Evaluation and planning of underground space in Nanping Street area, Kunming, from an urban renewal perspective [Master’s thesis]. Kunming University of Science and Technology.
19. Wang, X., & Bao, Y. (1999). Discussion on research methods for dynamic land-use changes. Prog Geogr, (1), 83–89.
20. Wu, L. (1991). From “organic renewal” to a new “organic order”: Approaches to the rehabilitation of residential areas in the old city of Beijing (II). Architectural Journal, (2), 7–13.
21. Zhao, M., Liu, N., Chen, J., Wang, D., Li, P., Yang, D., & Zhou, P. (2024). Navigating post-COVID-19 social–spatial inequity: unravelling the nexus between community conditions, social perception, and spatial differentiation. Land, 13(4), 563.
22. Zhao, R. (2019). Urban land-use change and impact mechanism under the combined effect of incremental development and stock land renewal [Dissertation]. Chongqing University.
23. Zhao, R., Fang, C., & Liu, H. (2020). Progress and prospects of urban resilience research. Prog Geogr, 39(10), 1717–1731.
24. Zhou, T., & Wu, N. (2018). Land-use change patterns in urban renewal areas: a case study of Yuzhong District, Chongqing. China Land Sci, 32(4), 67–73.