Yaylı Çalgı Öğrencileri Ekseninde Keman Öğrencilerinin Çalgı Çalışma Yöntemlerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Çalgı eğitimi, müzik eğitiminin her alanından öğrencilerin öğrenme durumlarını somut bir şekilde gözlemleyebileceğimiz en önemli boyutlardan biridir. Etkili ve başarılı bir çalgı eğitim süreci düzenli ve metodolojik bir çalışma anlayışı ile çalışma ile yüksek disiplin gerektirir. Çalgı eğitimi alan bireyler eğitim düzeyleri, çalgı seviyeleri, hazırbulunuşlukları, öğretmenlerinin yönlendirmeleri gibi çeşitli değişkenlere bağlı olarak birbirinden farklı yöntem ve sürelerde çalgılarına çalışmaktadırlar. Bu düşüncelerden yola çıkılarak yapılan araştırmada, yaylı çalgı öğrencileri ekseninde keman öğrencilerinin çalgı çalışma yöntemlerini farklı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada, öğrencilerin öğrenim gördükleri ana dal çalgıları, sınıf düzeyleri ve mezun oldukları lise türü değişkenlerinin çalgı çalışma yöntemleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma Türkiye’deki çeşitli müzik eğitimi anabilim dallarında öğrenim gören 150 yaylı öğrenci ile yürütülmüştür. Nicel araştırma yöntemlerinden tarama araştırması modeli kullanılarak yapılan bu çalışmada veriler, Küçükosmanoğlu, Babacan, Babacan ve Yüksel (2016) tarafından geliştirilen Çalgı Çalışma Yöntemleri Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin analizinde SPSS programı kullanılmış olup tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve T testi uygulanmıştır. Testler sonucunda öğrencilerin çalgı türleri ve çalgı çalışma yöntemleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Alan içinde gelen öğrencilerin ölçekten aldıkları puan alan dışından gelen öğrencilere kıyasla çok düşük bir farkla yüksek bulunmuş, sınıf düzeylerinin ise çalgı çalışma yöntemleri üzerinde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Lisans 4. sınıf öğrencilerinin ölçekten aldıkları puanın diğer sınıf düzeylerindeki öğrencilere kıyasla daha yüksek olduğu tespit edilmiş olup bu durumun öğrencilerin çalgılarıyla geçirdikleri sürenin artması, çalgılarının doğası ve gerekliliklerine daha hakim olmaları gibi sebeplere bağlı olabileceği düşünülmüştür. Lisans 1 düzeyinden itibaren derslerde çalgı çalışma yöntemlerine değinilmesi önerilmiştir. Çalışma yaylı çalgı öğrencilerinin çalışma alışkanlıklarını belirleyerek bu yöntemlerin geliştirilmesine yönelik öneriler sunmakta ve müzik eğitimine katkı sağlayacak gelecekteki araştırmalara ışık tutmayı hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Müzik eğitimi
• Çalgı eğitimi
• Yaylı çalgılar
• Çalgı çalışma yöntemleri

Destekleyen Kurum

Gazi Üniversitesi

Etik Beyan

Gazi Üniversitesi Rektörlüğü etik komisyonundan etik izin alınmıştır.

An analysis of Violin Students’ Instrument Practice Methods in the Context of String Instrument Students in Terms of Different Variables.

Öz

Instrument training is an area with in music education in which students’ learing processes can be observed concretely, it requires regular practice and discipline. Individuals who receive instrument training practice their instruments in different methods and durations depending on various variables such as their educational level,instrument sufficiency, readiness, and the guidance of their instructors. This study, on the parallel of these considerations, aims at examining the instrument practice methods of violin students within the context of string instrument students in different variables. The effects of variables such as students’ main instrument, grade level and the sort of high school they graduated from on their instrument practice methods were analysed in the study. The study was carried out with 150 string instrument students studying in different music education departments in Türkiye. In this research, which was carried out using the survey model which is one of the quantitative research methods, the data were gathered through the ‘’Instrument Practice Methods Scale’’ enhanced by Küçükosmanoğlu, Babacan, Babacan and Yüksel (2016). The data obtained from the study were analysed using the one-way analysis of variance (ANOVA) and T-tests which are in SPPS programme. No significant relationship came out between the instrument types of students and their instrument practice methods came out in the result of the analyses. The scale scores of the students who had a background in the field were slightly higher than the scale scores of the students from outside the field but grade level had an effect on instrument practice methods. That fourth-year undergraduate students had higher scores on the scale compared to the students at other grade levels was confirmed, and this may be attributed to the increased amount of time that students spent with their instruments and their higher familiarity with the nature and requirements of their instruments. Starting from the first year of undergraduate education, it is recommended that instrument practice methods be touched on in courses. The study, identifying the practice habits of string instrument students, offer suggestions to improve these methods and aims at making contributions to future research in the field of music education.

Anahtar Kelimeler

• Music education
• Instrument education
• String instrument
• Instrument practice methods

Destekleyen Kurum

Gazi University

Etik Beyan

Approval for the study was obtained from the Ethics Committee of the Rectorate of Gazi University.

Kaynakça

1. Abramo, J. (2016). Developing core practices for an instrumental music education methods course. Vision of Research in Education, 27(2), Article 2.
2. Arıkan, R. (2018). Anket yöntemi üzerinde bir değerlendirme. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 97–159.
3. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2021). Bilimsel araştırma yöntemleri (31. baskı). Pegem Akademi.
4. Coşkun Şentürk, G., Kapçak, Ş., & Kapçak Işıksungur, B. (2018). Müzik öğretmeni adaylarının bireysel çalgı çalışma alışkanlıklarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi15(1), 1232–1255. https://doi.org/10.23891/efdyyu.2018.103
5. Çiftçi, H. E., & Erim, A. (2022). Müzik öğretmeni adaylarının çalgı çalışma taktiklerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 236–252. https://doi.org/10.21666/muefd.901451
6. Çubuk, Z. (1999). Keman eğitimi üzerine bir değerlendirme. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 1–11.
7. Delikara, A. (2013). Keman eğitimine yönelik bir “etüt analiz modeli”. Sanat Eğitimi Dergisi, 1(2), 1–17. https://doi.org/10.7816/sed-01-02-01
8. Ercan ,A, (1998). Çocuklar nasıl öğrenir, Eğitimde Temel Kitaplar Dizisi, Ankara.

9. Forcada-Delgado, C. (2014). Good practice in violin pedagogy: Psychological aspects related to the acquisition of motor skills [Doktora tezi, Birmingham Conservatoire, Birmingham City University].
10. Galamian, I. (2015). Principles of violin playing. Dover Publications.
11. Garip, S. (2023). Sosyal bilimlerde nicel araştırma geleneği üzerine kuramsal bir inceleme. Uluslararası Sosyal Alan Araştırmaları Dergisi, 12(1), 1–19.
12. Jaschke, A. C., Honing, H., & Scherder, E. J. A. (2018). Longitudinal analysis of music education on executive functions in primary school children. Frontiers in Neuroscience, 12(103). https://doi.org/10.3389/fnins.2018.00103
13. Karakoç, F. Y. & Dönmez, L. (2014). Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası, 40(13), 39-49.
14. Kolbaşı, G. (2018). Müzik öğretmenliği 1. Sınıf öğrencilerinin bireysel çalgılarına çalışma alışkanlıklarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi (AMADER), 9, 27–41.
15. Küçükosmanoğlu, H.O., Babacan, E., Babacan, M., & Yüksel, G. (2016). Müzik Eğitiminde Çalgı Çalışma Yöntemleri Ölçek Geliştirme Çalışması. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 6(13), 189–198.
16. LaFosse, L. (2013). The art of practicing the violin. Revista Modus, 8(13), 35–39.
17. Özdemir, S. (2015). Amatör keman eğitiminde amaç ve hedeflere göre keman öğretim metotlarının ve tekniklerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Ensititüsü, Ankara.
18. Özen, N. (2004). Çalgı Eğitiminde Yararlanılan Müzik Eğitimi Yöntemleri. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 57–63.
19. Piji Küçük, D., & Kar, H. (2021). Müzik öğretmeni adaylarının bireysel çalgı çalışma alışkanlıkları. Kesit Akademi Dergisi, 7(28), 402–432.
20. Schumann, R. (1860). Advice to Young Musicians (H. H. Pierson, Çev.). J. Schuberth & Co.
21. Ševčík, O. (1905). Shifting the Position and Preparatory Scale Studies, Op. 8: For the Violin (P. Mittell, Ed.). G. Schirmer.
22. Sökezoğlu Atılgan, D. (2020). Müzik eğitiminin çeşitli boyutlarda çocuk gelişimine olan etkileri. Sanat ve Tasarım Dergisi 10(1) 120–136. https://doi.org/10.20488/sanattasarim.830732
23. Subaşı, G. (2000). Verimli ders çalışma alışkanlıkları eğitiminin akademik başarı, akademik benlik kavramı ve çalışma alışkanlıklarına etkisi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 25(117), 50–56. https://doi.org/10.15390/ES.2000.431
24. Şendurur, Y. (2001). Keman eğitiminde etkili öğrenme-öğretme yöntemleri. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 145–155.
25. Topoğlu, O. (2006). Yaylı çalgı çalışma sürecinde eşlikli çalışmanın önemi ve viyolonsel için eşlikli parmak açma çalışmaları.Yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
26. Uçan, A. (2018). Müzik eğitimi temel kavramlar-ilkeler-yaklaşımlar ve Türkiye’deki durum (4. Baskı). Arkadaş Yayınevi.
27. Uslu, M. (2012). Nitelikli keman eğitimine yönelik yaklaşımlar. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 1–11.
28. Vanlı, N. B. (2024). Müzik eğitimi anabilim dallarındaki flüt öğrencilerinin çalgı çalışma alışkanlıklarının ve çalgı çalışma yöntemlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Balıkesir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.