Türkiye’de Elektrikli Araçlar için Şarj Altyapısı Nasıl Yaygınlaşır?
Öz
Elektrikli araçlara geçiş, günümüz ulaşım endüstrisinde köklü bir dönüşüm sürecine işaret etmektedir. Araç üreticileri kaynaklarını elektrikli modeller tasarlamaya ve üretmeye yönlendirirken, hükümetler de bu süreci iklim değişikliğiyle mücadele hedefleri doğrultusunda ekonomilerini fosil yakıtlardan arındırmak için bir araç olarak görmektedir. Bu çalışma, elektrikli araç ekosistemin önemli bir parçasını oluşturan şarj altyapısının Türkiye’de nasıl geliştirilebileceğine dair kamu politikası önerileri üretmeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, Türkiye için elektrikli araçların yayılımı konusunda yerli elektrikli araç üretimi ve Türkiye’nin iklim değişikliğinin önlenmesine yönelik hedeflerinin, elektrikli araç ekosisteminin yayılımını hızlandırabilecek önemli fırsatlar olduğu savunulmaktadır. Ayrıca, elektrikli araçlara geçişte Türkiye’nin henüz takipçi konumunda olmasının diğer başarılı ülke modellerini benimsemesi konusunda da bir fırsat sunduğu düşünülmektedir. Çalışmanın kapsamı, sunulan bilgiler ve ortaya koyulan fırsatlar çerçevesinde şu öneriler sunulmuştur: temel ve kapsayıcı bir stratejinin ortaya koyulması, yasal düzenlemelerin tutarlı ve öngörülebilir hale getirilmesi ve başka hedeflerle (enerjide dışa bağımlılığı azaltma, yenilenebilir enerjiye geçiş, vb.) sinerji yaratılması.
Anahtar Kelimeler
Elektrikli Araçlar, Şarj Altyapısı, Kamu Politikası
Destekleyen Kurum
Bu araştırma herhangi bir kurum ya da kişi tarafından desteklenmemiştir.
Etik Beyan
Bu çalışma bilimsel araştırma ve yayın etiği kurallarına uygun olarak hazırlanmıştır.
Kaynakça
- Ardıyok, Ş. ve Köksal, E. (2021). Climate Change Mitigation – The Paris Agreement, Turkey's Ambiguous Position, And Need For Policy Change In Various Areas. Mondaq. Erişim tarihi 12.06.2021 https://www.mondaq.com/turkey/climate-change/1032078/climate-change-mitigation-the-paris-agreement-turkey39s-ambiguous-position-and-need-for-policy-change-in-various-areas.
- Ateş. M. A. (2021). Elektrikli Araç Şarj İstasyonlarına İlişkin AB Regülasyonu. Uzman Gözüyle Enerji, 3(18), 30-37, Erişim tarihi 0410.2021 http://enerjiuzmanlari.org.tr/wp-content/uploads/2021/01/Uzman-Gozuyle-Enerji_18-.sayi_WEB.pdf.
- Bodansky, D. (2016). The legal character of the Paris Agreement. Review of European, Comparative & International Environmental Law, 25(2), 142-150.
- Caillaud, B., ve Jullien, B. (2003). Chicken & Egg: Competition Among Intermediation Service Providers. The RAND Journal of Economics, 34(2), 309–328.
- Chakraborty, D., Bunch, D. S., Lee, J. H., ve Tal, G. (2019). Demand drivers for charging infrastructure-charging behavior of plug-in electric vehicle commuters. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 76, 255-272.
- Competition & Markets Authority. (2021). Electric vehicle charging market study - Final Report. Erişim tarihi 04.08.2021 https://assets.publishing.service.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/1005292/EVC_MS_final_report_TS.pdf
- De Rubens, G. Z., Noel, L., Kester, J., ve Sovacool, B. K. (2020). The market case for electric mobility: Investigating electric vehicle business models for mass adoption. Energy, 194, 116841.
- Dünya Gazetesi (12 Haziran 2021). Karsan'ın elektrikli otobüsü Almanya yolcusu. Erişim tarihi 12.06.2021 https://www.dunya.com/sirketler/karsanin-elektrikli-otobusu-almanya-yolcusu-haberi-624510.
- DW-Türkçe (17 Mart 2021). Türkiye'nin "elektrikli oto"da bölgesel üs hedefi. Erişim tarihi 12.06.2021 https://www.dw.com/tr/türkiyenin-elektrikli-otoda-bölgesel-üs-hedefi/a-56904280.
- Egnér, F., ve Trosvik, L. (2018). Electric vehicle adoption in Sweden and the impact of local policy instruments. Energy Policy, 121, 584-596.