İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ

Meltem Turan Aydın; Güler Dinçel Yanık; Esra Ön

doi:10.46737/emid.1700664

EN TR

İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışma, inşaat sektörü çalışanları açısından örgüte duyulan güven, sessiz istifa ve iş yaşam dengesi arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla Kocaeli ilinde faaliyet gösteren inşaat firmalarında çalışan 316 çalışandan elde edilen veriler analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında yapılan analizler sonucunda, örgüte güven ile sessiz istifa arasında anlamlı ve orta düzeyde negatif bir ilişki olduğu tespit edilirken, iş yaşam dengesi ile sessiz istifa arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bu bulgular doğrultusunda, inşaat sektöründe çalışanların örgüte duyduğu güvenin, sessiz istifa eğilimlerini azaltabileceği ancak iş yaşam dengesinin sessiz istifa üzerinde belirgin bir etkisinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Sesiz İstifa, İş Yaşam Dengesi, Örgüte Güven

Destekleyen Kurum

Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi

Etik Beyan

Çalışmanın etik onayı için Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu’na başvurulmuş ve 22.11.2023 tarihli, 2023/334 sayılı kurul kararıyla anketin uygulanmasına izin verilmiştir.

Kaynakça

Anand, A., Doll, J., & Ray, P. (2024). “Drowning in Silence: A Scale Development and Validation of Quiet Quitting and Quiet Firing”. International Journal of Organizational Analysis, 32(4): 721-743.
Atalay, M. & Dağıstan, U. (2024). “Quiet Quitting: A New Wine in an Old Bottle?”. Personnel Review, 53(4): 1059-1074.
Avcı, N. (2023). “Örgütsel Sinizm, Örgütsel Sessizlik, İşte Sözde Var Olma ve Sessiz İstifa Arasındaki İlişkiler: İstanbul Maltepe Belediyesi Örneği”. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 14(39): 968-989.
Ayçiçek, G. (2021). Örgütsel Güvenin İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisinde Örgütsel Adaletin Aracılık Rolü. İstanbul Kültür Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Kültür Üniversitesi.
Aydın, E. & Azizoğlu, Ö. (2022). “A New Term For An Existing Concept: Quiet Quitting A Self-Determination Perspective”. In International Congress on Critical Debates in Social Sciences, 7-9 October, İzmir Turkey.
Aykan, E. (2007). “Örgütlerde İnsan Kaynakları Uygulamaları İle Algılanan Örgütsel Destek Arasındaki İlişkilerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma”. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(1): 123-137.
Bakır, N. & Özcan, A. (2025). “Sağlık Çalışanlarının İş Yaşam Dengesi, Sessiz İstifa ve Tükenmişlik Düzeylerinin Araştırılması”. Atlas Journal of Medicine, 5(12): 1-11.
Barnett, R. C. (1999). “A New Work-Life Model for the Twenty-First Century”. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 562(1): 143-158.
Blau, P. (1964). Exchange and Power in Social Life. New York: Routledge
Boy, Y. & Sürmeli, M. (2023). “Quiet Quitting: A Significant Risk for Global Healthcare”. Journal of Global Health, 13: 1-4.

Boz, D., Duran, C., Karayaman, S. & Deniz, A. (2023). “Sessiz İstifa Ölçeği”. Cengiz Duran (Ed.), Sessiz istifa (9-40). Konya: Eğitim Yayınevi.
Börü, D., İslamoğlu, G. & Birsel, M. (2007). “Güven: Bir Anket Geliştirme Çalışması”. Öneri Dergisi, 7(27): 49-59.
Butler, J. K. Jr., Cantrell, R. S., & Flick, R. J. (1999). “Transformational Leadership Behaviors, Upward Trust and Satisfaction in Self-Managed Work Teams”. Organizational Development Journal, 17: 12-28.
Chen, T.Y., Hwang, S.H. & Lıu, L. (2012). “Antecedents of the Voluntary Performance of Employees: Clarifying the Roles of Employee Satisfaction and Trust”. Public Personnel Management, 41(3): 407-420.
Cohen, J. (2022). “Quiet Quitting: The Newest Way to Strike Back Against Corporate Greed”. https://themiamihurricane.com/2022/09/21/quiet-quitting-the-newest-way-to-strike-back-against-corporate-greed/ (Erişim Tarihi: 01.09.2024).
Clark, S. C. (2000). “Work/Family Border Theory: A New Theory of Work/Family Balance”. Human Relations, 53(6): 747-770.
Clutterbuck, D. (2003) Managing Work-Life Balance: A Guide for HR in Achieving Organisational and Individual Change, London: CIPD Publishing.
Demirkaya, H., Yıldız, B., Özalçın, S. E. & Öztürk, H. (2023). “İnsan Kaynaklarında Sessizliğin Yankıları: Örgütlerde Sessiz İstifa Fenomeninin Anatomisi”. Süleyman Demirel Üniversitesi İnsan Kaynakları Yönetimi Dergisi, 2(2): 69-88.
Dirks, K. T. & Ferrin, D. L. (2002). “Trust in Leadership: Meta-Analytic Findings and Implications for Research and Practice”. Journal of Applied Psychology, 87(4): 611-628.
Doney P.M. & Cannon, J.P. (1997). “An Examination of the Nature of Trust in Buyer-Seller Relationships”. Journal of Marketing, 61(2): 35-51.
Efendi, M. A., Hawabi, A. I. & Purwaningtyas, E. K. (2023). “The Effect of Work-Life Balance on Quiet Quitting in Millennial Generation Workers”. In Conference Psychology and Flourishing Humanity, Atlantis Press.
Ekinci, H. & Sabancı, A. (2021). “İş-Yaşam Dengesi Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Trakya Eğitim Dergisi, 11(1): 151-163.
Fisher, G. G., Bulger, C. A. & Smith, C. S. (2009). “Beyond Work and Family: A Measure of Work/Nonwork Interference and Enhancement”. Journal of Occupational Health Psychology, 14(4): 441-456.
Formica, S., & Sfodera, F. (2022). The Great Resignation and Quiet Quitting Paradigm Shifts: An Overview of Current Situation and Future Research Directions. Journal of Hospitality Marketing & Management, 31(8): 899-907.
Forrester, N. (2023). “Fed Up and Burnt Out:‘Quiet Quitting’hits Academia”. Nature, 615(7953), 751-753.
Gambetta, D. (1988). “Trust: Making and Breaking Cooperative Behaviors, New York: Basil Blackwell.
Galanis, P., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., Moisoglou, I., Gallos, P. & Kaitelidou, D. (2023). “The Quiet Quitting Scale: Development and Initial Validation”. Aims Public Health, 10(4): 828-848.
Gilbert, J.A. & Tang, T. L. (1998). “An Examination of Organizational Trust Antecedents”. Public Personnel Management, 27(3): 321-338.
Greenhaus, J. H., Collins, K. M. & Shaw, J. D. (2003). “The Relation between Work–Family Balance and Quality of Life”. Journal of Vocational Behavior, 63(3): 510-531.
Greenhaus, J. H., & Allen, T. D. (2011). “Work–Family Balance: A Review and Extension of The Literature”. Quick, J.C. & Tetrick, L.E. (Ed.), Handbook of occupational health psychology (165–183). American Psychological Association.
Guest, D. E. (2002). “Perspectives on the Study of Work-Life Balance”. Social Science Information, 41(2): 255-279.
Güler, M. (2023). “Çalışma Kültüründe Yeni Bir Kavram: Sessiz İstifa”. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32(1): 247-261.
Gün, İ. (2024). “Sessiz İstifa Niyetini Etkileyen Faktörlerin AHP Yöntemi ile Değerlendirilmesi: Sağlık Çalışanlarında Bir Uygulama”. Yönetim Bilimleri Dergisi, 22(52): 500-520.
Hamitoğlu, E. (2019). Örgütsel Güven ile İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Harter, J. (2022). “Is Quiet Quitting Real?”, https://www.gallup.com/workplace/398306/quiet-quitting-real.aspx (Erişim Tarihi: 01.09.2024)
Heimovics, R. D. (1984). “Trust and Influence in an Ambiguous Group Setting”. Small Group Behavior, 15(4): 545-552.
Huff, L. & Kelly, L. (2003). “Levels of Organizational Trust in Individualist Versus Collectivist Societies: A Seven Nation Study”. Organization Science, 14(1): 81-90.
Johnson, D. S., & Grayson, K. (2000). “Sources and Dimensions of Trust in Service Relationships”. In Handbook of Services Marketing & Management (357-370). SAGE Publications.
Kanovsky, M. & Pugh, S. D. (1994). “Citizenship Behavior and Social Exchange”. Academy of Management Journal, 37(3): 656-669.
Kapız, S. (2002). “İş-Aile Yaşamı Dengesi ve Dengeye Yönelik Yeni Bir Yaklaşım: Sınır Teorisi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(3): 139-153.
Klotz, A. C. & Bolino, M. C. (2022). When quiet quitting is worse than the real thing. Harvard Business Publishing.
Kont, B. (2022). “What Is Quiet Quitting? Reasons And Solutions For Companies”. https://www.ixtalent.com/comprehensive-approach-what-does-quiet-quitting-mean-to-companies/ (Erişim Tarihi: 05.03.2024).
Korman, B.A. (2023). “On the Mushrooming Reports of ‘Quiet Quitting’: Employees’ Lifetime Psilocybin Use Predicts Their Overtime Hours Worked”. Journal of Psychoactive Drugs, 56(4): 475-484.
Kossek, E.E. & Ozeki, C. (1998). “Work–Family Conflict, Policies, and The Job–Life Satisfaction Relationship: A Review and Directions for Organizational Behavior–Human Resources Research”. Journal of Applied Psychology, 83(2): 139-149.
Kramer, R. M. (1999). “Trust and Distrust in Organizations: Emerging Perspectives, Enduring Questions”. Annual Review of Psychology, 50(1): 569-598.
Lawless, B. (2023). “Performative Enactments of Resistance to Academic Neoliberalization: Quiet Quitting as Educational Transgression and Sustainability”. Communication Education, 72(3): 316-319.
Liu-Lastres, B., Karatepe, O.M. & Okumus, F. (2024). “Combating Quiet Quitting: Implications for Future Research and Practices for Talent Management”. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 36(1): 13-24.
Luhmann, N. (1979). Trust and Power. New York: John Wiley.
Mahand, T. & Caldwell, C. (2023). “Quiet Quitting–Causes and Opportunities”. Business and Management Research, 12(1): 9-19.
Matthai, J. M. (1989). Employee Perceptions Of Trust, Satisfaction, And Commitment As Predictors Of Turnover İntentions İn A Mental Health Setting. Peabody College For Teachers Of Vanderbilt University.
Pevec, N. (2023). “The Concept of Identifying Factors of Quiet Quitting in Organizations: An Integrative Literature Review”. Challenges of the Future, 2: 128-147.
Pichler, F. (2009). “Determinants of Work-Life Balance: Shortcomings in the Contemporary Measurement of WLB in Large-Scale Surveys”. Social İndicators Research, 92(3): 449-469.
Roy, G. (2016). “Impact of Mobile Communication Technology on the Work Life Balance of Working Women-A Review of Discourses”. The Journal Contemporary Management Research, 10(1): 79-101.
Serenko, A. (2023). “The Human Capital Management Perspective on Quiet Quitting: Recommendations for Employees, Managers and National Policymakers”. Journal of Knowledge Management, (28)1: 1-11.
Shah, D. & Parekh, M. (2023). “Understanding Work-Life Balance: An Analysis of Quiet Quitting and Age Dynamics using Deep Learning”. International Research Journal of Engineering Technology, 1(6): 1230-1235.
Sürücü, L., Güleryüz, İ. & Maşlakçı, A. (2024). “Sessiz İstifa ve Sessiz İşten Çıkarma Ölçekleri: Türkçeye Uyarlama Çalışması”. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(2): 570-591.
Şarkbay, Ö. F. (2024). “The Importance of Quiet Quitting in Ensuring the Work-Life Balance of Health Workers”. Third Sector Social Economic Review, 59(3): 1428-1444.
Telford, T. (2022). “Quiet Quitting isn’t Really About Quitting. Here are the Signs”. https://www.washingtonpost.com/business/2022/08/21/quiet-quitting-what-to-know/ (Erişim Tarihi: 12.01.2025).
Thulasimani, K. K., Duraisamy, M. & Rathinasabapathi, S. S. (2010) “A Study on Work Life Balance Amongst Managers of Garment Units in Tamilnadu State, India”. International Journal of Human Sciences, 7(2): 445-460.
Tucholka, A. ve Weese, S. (2007) Work-Life Balance and Health Care Benefits-Essential Forms of Modern Life-Cycle Benefits. Germany: GRIN Verlag.
Tokgöz, E. & Seymen, O. A. (2013). “Örgütsel Güven, Örgütsel Özdeşleşme ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Arasındaki İlişki: Bir Devlet Hastanesinde Araştırma”. Öneri Dergisi, 10(39): 61-76.
Whitener, E. M., Brodt, S. E., Korsgaard, M. A. & Werner, J. M. (1998). “Managers as Initiators of Trust: An Exchange Relationship Framework for Understanding Managerial Trustworthy Behavior”. Academy of Management Review, 23(3): 513-530.
Yolcu, N. & Bozkurt, A. K. (2021). “Otel İşletmelerinde Cam Tavan Sendromu, Örgütsel Güven ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki”. International Journal of Contemporary Tourism Research, 5(2): 151-163.
Zhang, T., & Rodrigue, C. (2023). “What If Moms Quiet Quit? The Role of Maternity Leave Policy in Working Mothers Quiet Quitting Behaviors”. Merits, 3(1): 186-205.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İşletme

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Meltem Turan Aydın ^*
0000-0002-2252-0010
Türkiye

Güler Dinçel Yanık
0000-0002-5228-2981
Türkiye

Esra Ön
0000-0002-7819-5245
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2026

Gönderilme Tarihi

16 Mayıs 2025

Kabul Tarihi

17 Mart 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 9 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.46737/emid.1700664

IZ

https://izlik.org/JA79HD63YM

APA

Turan Aydın, M., Dinçel Yanık, G., & Ön, E. (2026). İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi, 9(1), 1-16. https://doi.org/10.46737/emid.1700664

AMA

1.Turan Aydın M, Dinçel Yanık G, Ön E. İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi. 2026;9(1):1-16. doi:10.46737/emid.1700664

Chicago

Turan Aydın, Meltem, Güler Dinçel Yanık, ve Esra Ön. 2026. “İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ”. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi 9 (1): 1-16. https://doi.org/10.46737/emid.1700664.

EndNote

Turan Aydın M, Dinçel Yanık G, Ön E (01 Haziran 2026) İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi 9 1 1–16.

IEEE

[1]M. Turan Aydın, G. Dinçel Yanık, ve E. Ön, “İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ”, Ekonomi Maliye İşletme Dergisi, c. 9, sy 1, ss. 1–16, Haz. 2026, doi: 10.46737/emid.1700664.

ISNAD

Turan Aydın, Meltem - Dinçel Yanık, Güler - Ön, Esra. “İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ”. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi 9/1 (01 Haziran 2026): 1-16. https://doi.org/10.46737/emid.1700664.

JAMA

1.Turan Aydın M, Dinçel Yanık G, Ön E. İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi. 2026;9:1–16.

MLA

Turan Aydın, Meltem, vd. “İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ”. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi, c. 9, sy 1, Haziran 2026, ss. 1-16, doi:10.46737/emid.1700664.

Vancouver

1.Meltem Turan Aydın, Güler Dinçel Yanık, Esra Ön. İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ. Ekonomi Maliye İşletme Dergisi. 01 Haziran 2026;9(1):1-16. doi:10.46737/emid.1700664

İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ

AN EXAMİNATİON OF THE IMPACT OF WORK-LİFE BALANCE AND ORGANİZATİONAL TRUST LEVELS ON QUİET QUİTTİNG

Öz

Anahtar Kelimeler

İŞ YAŞAM DENGESİ VE ÖRGÜTE GÜVEN DÜZEYİNİN SESSİZ İSTİFA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Etik Beyan

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster