KAMU SEKTÖRÜNDE ENTEGRE RAPORLAMA KONULU AKADEMİK ÇALIŞMALARIN BİBLİYOMETRİK ANALİZİ

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 2, 167 - 188, 31.12.2025

Tunga Bozdoğan , Ömer Orbay Çetin

https://doi.org/10.46737/emid.1710726

Öz

Bu araştırma, kamu sektöründe entegre raporlama alanında yürütülen akademik çalışmaları sistematik bir biçimde inceleyerek literatürdeki eğilimleri, iş birliği yapılarını, kavramsal yoğunlaşmaları ve araştırma boşluklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Geleneksel kamu mali raporlama sistemlerinin sosyal, çevresel ve yönetişimsel boyutları yeterince yansıtamaması, entegre raporlamayı kamu kurumlarının hesap verebilirlik, şeffaflık ve stratejik sürdürülebilirlik hedeflerine ulaşmaları açısından önemli bir araç haline getirmiştir. Bu kapsamda 2007–2025 yılları arasında Web of Science (WoS) veri tabanında yayımlanmış olan toplam 114 bilimsel makale, R Studio temelli Biblioshiny yazılımı ile bibliyometrik olarak analiz edilmiştir. Çalışmada yıllara göre yayın artış hızı, en fazla yayın yapan yazarlar ve ülkeler, dergilerdeki dağılım, atıf analizleri, tematik haritalar, anahtar kelime kümelenmeleri ve uluslararası iş birliği oranları değerlendirilmiştir. Bulgular, entegre raporlamaya yönelik akademik ilginin özellikle 2016 sonrasında ivme kazandığını ve kamu sektöründe bu yaklaşımın giderek daha fazla tartışıldığını göstermektedir. Ancak kuramsal derinliğin bazı temalarda sınırlı kaldığı, uygulamalı araştırmaların ise ülkeler arası dengesiz bir şekilde yayıldığı gözlemlenmiştir. Bu bağlamda çalışma, literatür haritalaması niteliği taşımakta ve gelecekte yapılacak ampirik araştırmalar için kavramsal zemin ve stratejik yönelimler sunmaktadır. Ayrıca kamu kurumlarına yönelik entegre düşünce uygulamalarının yaygınlaştırılmasına katkı sağlayacak bilgi altyapısını oluşturarak uygulayıcılar için de yol gösterici bir referans niteliği taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

Entegre Raporlama , Kamu Sektörü , Bibliyometrik Analiz , Yönetişim , Sürdürülebilirlik

BIBLIOMETRIC ANALYSIS OF ACADEMIC STUDIES ON INTEGRATED REPORTING IN PUBLIC SECTOR

Öz

This study aims to systematically review academic studies on integrated reporting in the public sector to identify trends, collaboration structures, conceptual concentrations and research gaps in the literature. The failure of traditional public financial reporting systems to adequately reflect social, environmental and governance dimensions has made integrated reporting an important tool for public organizations to achieve accountability, transparency and strategic sustainability goals. In this context, a total of 114 scientific articles published in the Web of Science (WoS) database between 2007 and 2025 were analyzed bibliometrically with the R Studio-based Biblioshiny software. The study evaluated the rate of increase in publications by year, authors and countries with the highest number of publications, distribution in journals, citation analysis, thematic maps, keyword clusters and international collaboration rates. The findings show that academic interest in integrated reporting has gained momentum, especially after 2016, and that this approach is increasingly discussed in the public sector. However, theoretical depth remains limited in some themes, while applied research is unevenly spread across countries. In this context, the study serves as a literature mapping and provides conceptual grounding and strategic directions for future empirical research. It also serves as a guiding reference for practitioners by creating an information infrastructure that will contribute to the dissemination of integrated thinking practices for public institutions.

Anahtar Kelimeler

Integrated Reporting , Public Sector , Bibliometric Analysis , Governance , Sustainability

Kaynakça

• Adams, C. A. & Simnett, R. (2011). “Integrated reporting: An opportunity for Australia's not-for-Profit Sector”. Australian Accounting Review, 21(3): 292–301.
• Adhariani, D., & de Villiers, C. (2019). “Integrated reporting: Perspectives of Corporate Report Preparers and Other Stakeholders”. Sustainability Accounting, Management and Policy Journal, 10(1), 183–207.
• Altınay, A. T. (2016). “Entegre Raporlama ve Sürdürülebilirlik Muhasebesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(25): 47–64.
• Aria, M. & Cuccurullo, C. (2017). “Bibliometrix: An R-Tool for Comprehensive Science Mapping Analysis”. Journal of Informetrics, 11(4): 959–975.
• Baboukardos, D., & Rimmel, G. (2016). “Value Relevance of Accounting Information under an Integrated Reporting Approach: A Research Note”. Journal of Accounting and Public Policy, 35(4), 437–452.
• Barnabè, F., & Nazir, S. (2022). “Conceptualizing and Enabling Circular Economy Through Integrated Thinking”. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 29(2), 448–468.
• Baş, İ. M. (2025). Yerel Yönetimlerde Entegre Raporlama ve Kadıköy Belediyesi. In: Çalışkan Ercan, S. (ed.), Güncel Kent, Çevre, Yerel Yönetim Politikaları ve Uygulamaları. Özgür Yayınları.
• Broadbent, J. & Guthrie, J. (2008). “Public Sector to Public Services: 20 Years of ‘Contextual’ Accounting Research”. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 21(2): 129–169.
• Brusca, I., Caperchione, E., Cohen, S. & Manes-Rossi, F. (2018). “Public Sector Accounting and Auditing in Europe: The Challenge of Harmonization”. I. Brusca, E. Caperchione, S. Cohen & F. Manes-Rossi (Ed.). Public Sector Accounting and Auditing in Europe: The Challenge of Harmonization (131–141). Cham: Palgrave Macmillan.
• Dameri, R. P., & Ferrando, P. M. (2022). “Value Creation Disclosure: The International Integrated Reporting Framework Revisited in the Light of Stakeholder Theory”. Meditari Accountancy Research, 30(3): 739–761.
• Dereköy, F. (2018). “Entegre Raporlama Uygulamalarının Uluslararası Entegre Raporlama Çerçevesi Bağlamında Değerlendirilmesi”. Yönetim Bilimleri Dergisi, 16(32): 589–608.
• Dumay, J., Bernardi, C., Guthrie, J. & Demartini, P. (2016). “Integrated Reporting: A Structured Literature Review”. Accounting Forum, 40(3): 166–185.
• Eccles, R. G. & Krzus, M. P. (2010). One Report: Integrated Reporting for a Sustainable Strategy. Hoboken: John Wiley & Sons.
• Ercan, C. & Kestane, A. (2017). “Entegre Raporlama ve Türkiye’deki Uygulama Örnekleri Üzerine Bir Araştırma”. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(4): 73–84.
• Gökoğlu, H. H. & Tutkavul, K. (2022). “Özel ve Kamu Sermayeli Bankaların Yayımladıkları Entegre Raporların Sermaye Öğeleri Bazında Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi”. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 24(1): 199–233.
• Guthrie, J., Manes-Rossi, F. & Orelli, R. L. (2017). “Integrated Reporting and Integrated Thinking in Italian Public Sector Organisations”. Meditari Accountancy Research, 25(4): 553–573.
• International Integrated Reporting Council (IIRC). (2013). The International <IR> Framework. London: IIRC.
• Melloni, G., Caglio, A., & Perego, P. (2017). “Saying More with Less? Disclosure Conciseness, Completeness and Balance in Integrated Reports”. Journal of Accounting and Public Policy, 36(3), 220–238.
• Mohammed, N. F., Islam, M. S., Lokman, N., Halim, N. H. A. & Yusof, F. (2023). “Benefits and Obstacles of Integrated Reporting in the Public Sector”. European Proceedings of Social and Behavioural Sciences, 170: 411–418.
• Nistor, C. S., Stefanescu, C. A., Oprisor, T. & Crisan, A. R. (2019). “Approaching Public Sector Transparency Through an Integrated Reporting Benchmark”. Journal of Financial Reporting and Accounting, 17(2): 249–270.
• OECD. (2014). Government at a Glance 2013. Paris: OECD Publishing.
• Sayıştay. (2022). Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği Uygulama Raporu. Ankara: Türkiye Cumhuriyeti Sayıştay Başkanlığı.
• Sevim, Ş. ve Bayhan, B. (2018). Kamu Sektöründe Entegre Raporlama: Üniversitelerde Entegre Raporlama Mimarisi. Ankara: Gazi Kitabevi.
• Solomon, J. & Maroun, W. (2012). “Integrated Reporting: The New Face of Social, Ethical and Environmental Reporting in South Africa?”. ACCA Research Report, 132.
• Sonnerfeldt, A. & Aggestam Pontoppidan, C. (2022). “The Continuous Translation of the Idea of Integrated Reporting (IR): The Travel of IR to A Public Sector Entity”. Accounting Forum, 47(3): 441–469.
• Topçu, M. K. & Korkmaz, G. (2015). “Entegre Raporlama: Kavramsal Bir İnceleme”. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(1): 1–22.
• Torelli, R., Balluchi, F., & Furlotti, K. (2020). “The Materiality Assessment and Stakeholder Engagement: A Content Analysis of Sustainability Reports”. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(2), 470–484.
• Yüksel, F. (2018). “Kamu Kurumlarında Entegre Raporlama ve Uygulanabilirliği: Türkiye Örneği”. Journal of Accounting, Finance and Auditing Studies, 4(2): 139–157.