Yönetim Kuram ve Yaklaşımları Eğitiminin İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Sınıf Yönetimi Paradigmalarına Etkileri

Öz

Bu araştırma, ilköğretim okulu öğretmenlerinin sınıf yönetimine ilişkin tutum ve davranışlarının yönetim kuram ve yaklaşımlarından hangilerine daha yakın olduğunu, öğretmenlerin sınıf yönetimine ilişkin eylemlerini yönlendiren ve bu eylemlerin niteliğini belirleyen paradigmaları belirlemeyi ve değiştirmeyi amaçlayan bir çalışmadır. Araştırma deneysel bir çalışmadır. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan hareketle ilköğretim okulu öğretmenlerinin, sınıf yönetiminde sergiledikleri tutum ve davranışlarının yakın olduğu kuram ve yaklaşımların ilk sırasında Klasik Kuram, İnformasyon Kuramı, Z Kuramı ile Toplumsal Açık Sistem Kuramı, ikinci sırasında Toplam Kalite Yönetimi, Amaçlara Göre Yönetim ve İnsan Kaynakları Yönetimi, üçüncü sırasında ise Postmodern Yaklaşım ile Kaos Kuramı yer almaktadır. Bundan hareketle çalışma kapsamındaki öğretmenlerin, yönetim kuram ve yaklaşımları eğitiminin başında tek bir paradigmaya sahip olmadıkları, çalışma kapsamına alınan paradigmaların hepsinden yararlandıkları ancak Postmodernist Yaklaşım ile Kaos Kuramına mesafeli durdukları söylenebilir. Ayrıca yönetim kuram ve yaklaşımları eğitiminin bitiminde ve iki aylık izleme dönemi sonrasında, deney grubundaki öğretmenlerin kuramsal yönelimlerinde alt boyutlardan Klasik Kuram ve Postmodern Yaklaşım boyutlarında anlamlı değişmeler görülmüştür. Yukarıda özetlenen bulgulardan yola çıkılarak, öğretmenlerin sınıf yönetimi paradigmalarının değiştirilebileceği söylenebilir

Anahtar Kelimeler

• Sınıf Yönetimi, Yönetim Kuram ve Yaklaşımları Eğitimi, Paradigma

Kaynakça

1. Açıkalın, A., Yavuzer, H., Yavuzer, N., & Selçuk, Z. (2001). Ortak paydayı bulmak: Çocuklarımız için eğitim sohbetleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
2. Açıkgöz, K. Ü. (1998). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
3. Ağaoğlu, E. (2001). Sınıf yönetimiyle ilgili genel olgular. Z. Kaya (Ed.), Sınıf yönetimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
4. Altun, S. A. (2001). Kaos ve yönetim. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 7, 451-469.
5. Armstrong, R. (1991). Total quality management. London: Compman Hill.
6. Arslanoğlu, R. (1998). Kent, kimlik ve küreselleşme. Bursa: Asa Kitabevi.
7. Aydın, M. (1993). Çağdaş eğitim denetimi. Ankara: Pegem Yayın.
8. Aydın, M. (1994). Eğitim yönetimi (4. baskı). Ankara: Hatipoğlu Yayınevi.

9. Balcı, A. (1989). Eğitimsel araştırmanın eğitimsel sorunların çözümüne uygulanması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 22.
10. Başar, H. (2001). Sınıf yönetimi. Ankara: Pegem A Yayınları.
11. Battram, A. (1999). Karmaşıklıkta yol almak (Z. Dicleli, Çev.). İstanbul: Türk Henkel Dergisi Yayınları.
12. Bedford, C. W. (1998). The case for chaos. Mathematics Teacher, 91(4), 276-282.
13. Blackbown, J. M., Payne, J. S., Burnham, S., Elrod, F, & Conn, T. (2000). Improving classroom insruction through best-of-class techniques. Journal of Insructional Psychology, 27(1), 3.
14. Bradford, D. J. (2002). Classroom observations of the five standards for effective teaching in reading for low-achieving African American middle school students. Dissertation Abstracts International, 62(09), 2954A. (UMI No. 3027883)
15. Burnham, J. W. (1998). Human resource management in schools. B. Davies, L. Ellison, A. Osborne, & J. W. Burnham (Eds.), Malaysia: Education management for the 1990’s (s. 64-92). United Kingdom: Longman Group.
16. Bursalıoğlu, Z. (1985). Eğitim yönetiminde teori ve uygulama. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
17. Bursalıoğlu, Z. (1994). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem Yayınları.
18. Bursalıoğlu, Z. (1997). Eğitim yönetimi teori ve uygulamaları. Ankara: Önder Matbaacılık.
19. Cammaert, R. (1995). Total quality management: Using TQM to optimize education of alberta. Education-Canada, 35(2), 11-19.
20. Carlson, D. (1992). Postmodernizm and educational reform: Review essay. Educational Policy, 6, 444-456.
21. Celep, C. (2000). Sınıf yönetimi ve disiplini. Ankara: Anı Yayıncılık.
22. Corsan, D. (1984). Eğitim araştırması ve Popper’in bilgi kuramı (S. Büyükdüvenci, Çev.) Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi 23(2), 599-613.
23. Cramer, F. (1997). Kaos ve düzen, sırat köprüsündeki hayat (V. Atayman, Çev.). İstanbul: Alan Yayıncılık.
24. Çelik, V. (1997). Eğitim yönetiminde kuramsal gelişmeler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 3, 31-43.
25. Çelik, V. (2002). Okul kültürü ve yönetimi. Ankara: Pegem Yayınları.
26. Çelik, V. (2002). Sınıf yönetimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
27. Dixon, R. S. (2002). The responsible classroom management model: A case study of the program’s impact on overall school culture. Dissertation Abstract International, 62(10), 3299A. (UMI No: 3030206)
28. Dunton, J. (1998). The four bs of classroom management. Techniques: Making Education and Career Connections, 73(1), 32-33.
29. Demirel, Ö. (2000). Plandan uygulamaya öğretme sanat (2. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
30. Elkind, D. (1994). Early childhood education and the postmodern world. Principal, 73(5), 6-7.
31. Erdoğan, İ. (1997, Kasım-Aralık). Toplam kalite yönetimi anlayışının eğitim kurumları için yorumlanması. Yaşadıkça Eğitim, 27-32.
32. Ertürk, S. (1986). Türkiye’de bazı eğitim sorunları üzerine düşünceler. Ankara: Yelkentepe Yayınları.
33. Garrison, J. (1984). Realism: Deweyan pragmatism and educational research. Educational Researcher, 23(1) 5-14.
34. Gleick, J. (1997). Kaos (F. Üçcan, Çev.) (5. baskı). İstanbul: TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları.
35. Hardman, E. (1999). Promoting positive interactions in the classroom. Intervention in School and Clinic, 34(3), 178-181.
36. Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (1987). Educational administration theory, research and practice. New York: Random House.
37. İnal, K. (1996). Eğitimde ideolojik boyut. Ankara: Doruk Yayımcılık.
38. Jackson, N., & Carter, P. (1992). Postmodern management: Past-perfect or future- imperfect? International Studies of Management and Organization, 22(3), 11-26.
39. Korkut, H. (1984). Türk üniversiteleri ve üniversite araştırmaları. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayın.
40. Mendenhall, M. E. (1996). On the need for paradigmatic integration in international human resource management. Mir, 39, 65-87.
41. Morgan, G. (1998). Yönetim ve örgüt teorilerinde metafor. İstanbul: MESS Yayın.
42. Morcol, G. (1996). Fuzz and chaos: Implications for public administration theory and research. Journal of Public Administration Research and Theory, 6(2), 315-326.
43. Prigogine, I., & Stengers, I. (1996). Kaostan düzene (S. Demirci, Çev.). İstanbul: İz Yayıncılık.
44. Ruelle, D. (1996). Rastlantı ve kaos (D.Yurtören, Çev.). Ankara: TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları.
45. Sarıtaş, M. (2000). Sınıf yönetimi ve disiplinle ilgili kurallar geliştirme ve uygulama. L. Küçükahmet (Ed.), Sınıf yönetiminde yeni yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
46. Snyder, D. W. (1998). Classroom management for student teachers. Music Educators Journal, 84(4), 37-41.
47. Stilwell, G. (1996). Managing chaos. Public Management (US), 78(9), 6-9.
48. Şimşek, H. (1997). 21. yüzyılın eşiğinde paradigmalar savaşı ve kaostaki Türkiye. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
49. Şimşek, H. (1997). Pozitivizm ötesi paradigmatik dönüşüm ve eğitim yönetiminde kuram ve uygulamada yeni yaklaşımlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 3, 97-109.
50. Tassell, G. V. (1996). Classroom management. 12 Ağustos 2006 günü http://www.brains.org/classroom_management.htm sayfasından alınmıstır.
51. Tetenbaum, T. J. (1998). Shifting paradigms: From newton to chaos. Organizational Dynamics, 26(4), 21-32.
52. Toprakçı, E. (1999). Öğretmenlerin okul müdürlerinden bekledikleri tutum ve davranışların çağcıl yönetim kuramları açısından değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
53. Töremen, F. (2000). Kaos teorisi ve eğitim yöneticisinin rolü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 6, 203-219.