Kekemelik için kendini açma ifadeleri: Nitel öz bildirim çalışması

Öz

Amaç: Bu çalışma, Türkçe konuşan kekemeliği olan yetişkinlerin kekemeliklerini açma için kullandıkları ifade biçimlerini, bağlamlarını, zamanlamalarını incelemek; kekemeliği olan yetişkinlerin kekemeliğin yanı sıra kimliklerinin diğer yönlerini açma durumları ve bu durumlarda kullandıkları ifade biçimlerini araştırmak ve Türkiye’deki dil ve konuşma terapistlerinin (DKT’lerin) kekemeliği olan yetişkin danışanlarıyla kendini açma ifadesi geliştirirken kullandıkları yaklaşımları ve kendini açmanın uygulamalarına katkısı hakkında görüşlerini incelemeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya 39 kekemeliği olan yetişkin ve 20 DKT katılmıştır. Kekemeliği olan yetişkin anketiyle kullandıkları kendini açma ifadeleri ve bu ifadeleri kullandıkları bağlamlar; DKT anketiyle kendini açma ifadelerini oluşturmak için kekemeliği olan yetişkinlerle neden ve nasıl çalıştıkları hakkında bilgi elde edilmiştir. Serbest kodlama sonrası tematik içerik analizi yapılmıştır. Sonuçlar: Kekemeliği olan yetişkinlerin %71,05’i doğrudan ifadeler kullandığını, %63,2’si iş görüşmelerinde kendilerini açtıklarını, %46,2’si kendini etkileşimin başında açtığını bildirmiştir. DKT’lerin %52,6’sı danışanlarının doğrudan ifadeleri kullandığını, %40’ı ifadeleri oluştururken beyin fırtınası yaklaşımından yararlandığını, %50’si kendini açma uygulamasının kekemeliği olan yetişkinlerin kaygı ve korkularını azalttığını bildirmiştir. Tartışma: Bu çalışmanın bulguları kekemeliği olan yetişkinlerin kendini açma ifadelerini etkileşimde en olumlu dinleyici tepkilerini alacakları bağlam, zaman ve iletişim derinliğine uygun biçimde kullandıklarını düşündürmektedir. DKT’lerin bildirimleri de danışanların bireysel ihtiyaçlarına özenli ve bilgiye dayalı uygulamaları kullanma eğilimi gösterdikleri yönündedir.

Anahtar Kelimeler

• yetişkin
• kendini ifşa
• konuşma ve dil patolojisi

Self-Disclosure Statements for Stuttering: A Qualitative Self-Report Study

Öz

Purpose: This study aimed to investigate the wording, context, and timing used by adults who stutter (AWS) to self-disclose stuttering, and other aspects of their identity; and to examine the approaches speech language therapists (SLTs) in Turkey employ while developing self-disclosure statements with their adult clients and their thoughts on contribution of self-disclosure to their practices. Material and Methods: Thirty-nine AWS and 20 SLTs participated in this study. Information was obtained about self-disclosure statements via the AWS questionnaire, and information on why and how SLTs worked with AWS to create self-disclosure statements was obtained via the SLT questionnaire. Responses were freely coded, then thematic content analysis was carried out. Results: Responses indicated that 71.05% of AWS used direct self-disclosure statements; 63.2% disclosed themselves in job interviews, and 46.2% used self-disclosure statements at the beginning of the conversations. SLTs’ responses showed that 52.6%’s clients used direct self-disclosure statements, 40% used brainstorming to develop statements, and 50% used self-disclosure practices as it reduced anxiety and fear. Conclusion: The study’s findings suggest that AWS tailor self-disclosure statements based on the context, time, and depth of communication in which they will receive the most positive listener responses in interaction. The reports of SLTs indicate that they frequently employ practices that are attentive to individual needs based on knowledge.

Anahtar Kelimeler

• self-disclosure
• adults
• speech-language pathology

Kaynakça

1. Ambrose, N. G., Yairi, E., Loucks, T. M., Seery, C. H., & Throneburg, R. (2015). Relation of motor, linguistic and temperament factors in epidemiologic subtypes of persistent and recovered stuttering: initial findings. J Fluency Disord, 45, 12–26. https://doi.org/10.1016/j.jfludis.2015.05.004
2. American Speech-Language-Hearing Association. (2004). Preferred practice patterns for the profession of speech-language pathology. [Preferred Practice Patterns].
3. Blood, G. W., Blood, I. M., Tellis, G. M., & Gabel, R. M. (2003). A preliminary study of self-esteem, stigma, and disclosure in adolescents who stutter. J Fluency Disord, 28(2), 143–159. https://doi.org/10.1016/S0094-730X(03)00010-X
4. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qual Res Psychol, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
5. Byrd, C. T., Croft, R., Gkalitsiou, Z., & Hampton, E. (2017). Clinical utility of self-disclosure for adults who stutter: apologetic versus informative statements. J Fluency Disord, 54, 1–13. https://doi.org/10.1016/j.jfludis.2017.09.001
6. Byrd, C. T., McGill, M., Gkalitsiou, Z., & Cappellini, C. (2017). The effects of self-disclosure on male and female perceptions of individuals who stutter. Am J Speech Lang Pathol, 26(1), 69–80. https://doi.org/10.1044/2016_AJSLP-15-0164
7. Chi, M. T. H. (1997). Quantifying qualitative analyses of verbal data: a practical guide. J Learn Sci, 6(3), 271–315. https://doi.org/10.1207/s15327809jls0603_1
8. Corbin, J., & Strauss, A. (2008). Basics of qualitative research (3rd ed.):Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory. Sage Publications, Inc.

9. Healey, E. C., Gabel, R. M., Daniels, D. E., & Kawai, N. (2007). The effects of self-disclosure and non self-disclosure of stuttering on listeners’ perceptions of a person who stutters. J Fluency Disord, 32(1), 51–69. https://doi.org/10.1016/j.jfludis.2006.12.003
10. Hill, C. E., Thompson, B. J., & Williams, E. N. (1997). A guide to conducting consensual qualitative research. Couns Psychol, 25(4), 517–572. https://doi.org/10.1177/0011000097254001
11. Hollister, J., Van Horne, A. O., & Zebrowski, P. (2017). The relationship between grammatical development and disfluencies in preschool children who stutter and those who recover. Am J Speech Lang Pathol, 26(1), 44–56. https://doi.org/10.1044/2016_AJSLP-15-0022
12. Jones, R. M., Conture, E. G., & Walden, T. A. (2014). Emotional reactivity and regulation associated with fluent and stuttered utterances of preschool-age children who stutter. J Commun Disord, 48, 38–51. https://doi.org/10.1016/j.jcomdis.2014.02.001
13. Kara, İ., & Karamete, A. (2023). Comparison of self-reported peer-bullying victimization in-school period of adults who do and do not stutter: a retrospective survey study. Turkiye Klinikleri J Health Sci, 8(1), 22–8. https://doi.org/10.5336/healthsci.2022-92418
14. McGill, M., Siegel, J., Nguyen, D., & Rodriguez, S. (2018). Self-report of self-disclosure statements for stuttering. J Fluency Disord, 58, 22–34. https://doi.org/10.1016/j.jfludis.2018.09.004
15. Nil, L. F. De, & Brutten, G. J. (1991). Speech-associated attitudes of stuttering and nonstuttering children. J Speech Lang Hear Res, 34(1), 60–66. https://doi.org/10.1044/jshr.3401.60
16. Omarzu, J. (2000). A Disclosure Decision Model: determining how and when individuals will self-disclose. Pers Soc Psychol Rev, 4(2), 174–185. https://doi.org/10.1207/S15327957PSPR0402_05
17. Özdemir, R. S., St. Louis, K. O., & Topbaş, S. (2011). Stuttering attitudes among Turkish family generations and neighbors from representative samples. J Fluency Disord, 36(4), 318–333. https://doi.org/10.1016/j.jfludis.2011.07.002
18. Riper, V. C. (1973). The treatment of stuttering. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
19. Syed, M., & Nelson, S. C. (2015). Guidelines for establishing reliability when coding narrative data. Emerg Adulthood, 3(6), 375–387. https://doi.org/10.1177/2167696815587648
20. Usler, E., Smith, A., & Weber, C. (2017). A lag in speech motor coordination during sentence production is associated with stuttering persistence in young children. J Speech Lang Hear Res, 60(1), 51–61. https://doi.org/10.1044/2016_JSLHR-S-15-0367
21. Watson, J. B., Byrd, C. T., & Carlo, E. J. (2011). Effects of length, complexity, and grammatical correctness on stuttering in Spanish-speaking preschool children. Am J Speech Lang Pathol, 20(3), 209–220. https://doi.org/10.1044/1058-0360(2011/10-0019)
22. Zaller, J., & Feldman, S. (1992). A simple theory of the survey response: answering questions versus revealing preferences. Am J Pol Sci, 36, 579–616. https://doi.org/10.2307/2111583