Rehabilitasyon Çalışanlarının Aile İşlevselliğine Yönelik Görüşleri Üzerine Nitel Bir Çalışma
Öz
Bu araştırmanın amacı, rehabilitasyon yaklaşımlarında özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerin işlevselliğini rehabilitasyon çalışanlarının görüşleri doğrultusunda analiz etmekti. Gereç ve Yöntem: Araştırma, nitel araştırma desenlerinden biri olan durum çalışması olarak tasarlandı. Rehabilitasyon alanında en az bir yıldır çalışan farklı meslek gruplarından (fizyoterapist, psikolog, çocuk gelişimi uzmanı, okul öncesi öğretmeni, ergoterapist, sosyal hizmet uzmanı ve hekim) oluşan 100 birey araştırma grubunu oluşturdu. Araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu, veri toplama aracı olarak kullanıldı. Verilerin analizinde içerik analizi tekniğinden yararlanıldı. Sonuçlar: Araştırmanın sonucunda elde edilen veriler ışığında, rehabilitasyon çalışanlarının, özel gereksinimi olan çocukların tedavisinde ailenin önemli katkıları olduğuna inandığı ve çocukların günlük yaşamdaki bağımsızlığının ancak aile katılımı ile gerçekleşebileceği görüşünde olduğu saptandı. Tartışma: Bu araştırmanın bulguları, sağlık hizmetleri ve rehabilitasyon uygulamalarında giderek yaygınlaşan aile temelli yaklaşımları destekler niteliktedir. Rehabilitasyon çalışanlarının görüşleri, aile katılımının çocuk, aile ve rehabilitasyon açısından önemli ve etkili olduğu yönündedir. Aile katılımını etkileyen faktörlerin ayrıntılı incelendiği daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aarthun, A. & Akerjordet, K. (2014). Parent participation in decision- making in health-care services for children: an integrative review. J Nurs Manag, 22(2), 177-191.
- Bennett, A. (2012). Parental involvement in early intervention programs for children with autism. Master of Social Work Clinical Research Papers, St. Catherine’s University. Retrieved from the Web December 10, 2017. http://sophia.stkate.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1113&context=msw_papers
- Coşkun, Y. & Akkaş, G. (2009). Engelli çocuğu olan annelerin sürekli kaygı düzeyleri ile sosyal destek algıları arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 213–227.
- Craig, T. M. (2016). Exploring correlations between parent involvement and performance and self efficacy outcomes in children with cerebral palsy. (Doctoral dissertation). University of Toronto, Canada.
- Denboba, D., McPherson, M. G., Kenney, M. K., Strickland, B. & Newacheck, P. W. (2006). Achieving family and provider partnerships for children with special health care needs. Pediatrics, 118(4), 1607–1615.
- Doğan, M. (2014). Yetersizliği olan çocuklar, aile ve aile eğitimi: kavramsal ve uygulamaya dönük gelişmeler. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(Özel Sayı), 111-127.
- Dowell, K. A. & Ogles, B. M. (2010). The effects of parent participation on child psychotherapy outcome: a meta-analytic review. J Clin Child Adolesc Psychol 39(2), 151-162.
- Eripek, S. (2005). Özel gereksinimi olan çocuklar ve özel eğitim. S. Eripek (Ed). Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları, Ünite 1, 1-14.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Hatice Abaoğlu
*
HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, ERGOTERAPİ BÖLÜMÜ
0000-0001-8060-3730
Türkiye
Esra Akı
HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, ERGOTERAPİ BÖLÜMÜ
0000-0002-5806-6518
Yayımlanma Tarihi
21 Nisan 2018
Gönderilme Tarihi
20 Kasım 2017
Kabul Tarihi
22 Ocak 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 6 Sayı: 1