Genç Bireylerde Fiziksel Aktivitenin Akademik Başarı ve Depresyon Üzerine Etkisi

Öz

Amaç: Çalışmanın amacı; genç bireylerde fiziksel aktivite düzeyinin akademik başarı ve depresyon üzerine etkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Katılımcıların yaş ve cinsiyet bilgileri kaydedildi. Akademik başarı için not ortalamaları sorgulandı. Fiziksel aktivite düzeyi, Uluslararası Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi kısa formu kullanılarak belirlendi. Depresyon düzeyi ise Beck Depresyon Envanteri ile değerlendirildi. Sonuçlar: Çalışmaya %69.3’ü kız olmak üzere yaş ortalaması 21.64±0.97 yıl olan 140 lisans düzeyinde olan genç birey katıldı. Katılımcıların akademik başarı ortalaması 2.98±0.41, ve haftalık fiziksel aktivite ortalaması 2587.40±2279.83 MET-dk/hafta’idi. Beck Depresyon Envanteri ortalama puanı 11.39±8.47’idi. Fiziksel aktivite düzeyi ile akademik başarı arasında pozitif yönde, zayıf (p=0.02, r=0.19) ve depresyon arasında negatif yönde, zayıf ilişki bulundu (p=0.01, r=-0.21).Tartışma: Genç bireylerde fiziksel aktivite düzeyinin arttırılmasının akademik başarıyı artırma ve depresyonu azaltma üzerine olumlu etkileri olabileceği düşünülmektedir. Bu nedenle gençlerde fiziksel aktiviteyi teşvik eden olanakların sağlanması sağlıklı ve başarılı bir nesil için önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Fiziksel aktivite,Akademik başarı,Depresyon,Genç

The Effect of Physical Activity on Academic Success and Depression in Young Individuals

Öz

Purpose: The aim of this study was to determine the effect of physical activity level on academic success and depression in young individuals. Materials and Methods: The information including age and gender was recorded. The mean grade-point for academic success was questioned. Physical activity level was determined by using the short form of the International Physical Activity Questionnaire. The level of depression was assessed with the Beck Depression Inventory. Results: One hundred-forty young individuals at the undergraduate level with a mean age of 21.64±0.97 years, of whom 69.3% were girls were included. The mean grade-point was 2.98±0.41, and the mean weekly physical activity level of the participants was 2587.40±2279.83 MET-min/week. The mean score of Beck Depression Inventory was 11.39±8.47. A poor, positive correlation between physical activity level and academic degree (p=0.02, r=0.19) and poor, negative correlation between physical activity level and depression (p=0.01, r= -0.25) were found. Discussion: In conclusion, it is thought that increasing the level of physical activity of young individuals may have positive effects on academic achievement and reducing depression. Thus, provision of opportunities to promote physical activity in young ages is important for a healthy and successful generation.

Anahtar Kelimeler

• Physical activity,Academic success,Depression

Kaynakça

1. Alapin, I., Fichten, C. S., Libman, E., Creti, L., Bailes, S., & Wright, J. (2000). How is good and poor sleep in older adults and college students related to daytime sleepiness, fatigue, and ability to concentrate?. J Psychosom Res, 49(5), 381-390.
2. Beck, A. T., Ward, C. H., Mendelson, M., Mock, J., & Erbaugh, J. (1961) An Inventory for measuring depression. Arch of Gen Psychiatry, 4(6), 561-571.
3. Borodulin, K., Evenson, K. R., Monda, K., Wen, F., Herring, A.H., & Dole, N. (2010). Physical activity and sleep among pregnant women. Paediatr Perinat Epidemiol, 24(1), 45-52.
4. Cao, H., Qian, Q., Weng, T., Yuan, C., Sun, Y., Wang, H., & Tao, F. (2011). Screen time, physical activity and mental health among urban adolescents in China. Preventive Medicine, 53(4-5), 316-320.
5. Craig, C. L., Marshall, A. L., Sjöström, M., Bauman, A. E., Booth, M. L., Ainsworth, B. E.,& et al. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Med Sci Sports Exerc, 35(8), 1381-1395.
6. Danaei, G., Ding, E. L., Mozaffarian, D., Taylor, B., Rehm, J., Murray, C. J., & Ezzati, M. (2009). The preventable causes of death in the United States: comparative risk assessment of dietary, lifestyle, and metabolic risk factors. PLoS Medicine, 6(4), e1000058.
7. Faigenbaum, A. D. (2000). Strength training for children and adolescents. Clin Sports Med, 19(4), 593-619.
8. Hisli, N. (1989). Beck Depresyon Envanterinin üniversite öğrencileri için geçerliği güvenirliği. Psikoloji Dergisi, 7, 3-13.

9. Işık, Ö., Özarslan, A., & Bekler, F. (2015). Üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite uyku kalitesi ve depresyon ilişkisi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9, 65-73.
10. Lee, I. M., Shiroma, E. J., Lobelo, F., Puska, P., Blair, S. N., Katzmarzyk, P. T., & et al. (2012). Effect of physical inactivity on major non-communicable diseases worldwide: an analysis of burden of disease and life expectancy. Lancet, 380(9838), 219-229.
11. Linder, K. J. (1999). Sport participation and perceived academic performance of school children and youth. Pediatr Exerc Sci, 11(2), 129-143.
12. Öcal, K., & Settar Koçak, M. (2010). Okul sporlarının orta öğretim öğrencilerinin akademik başarı ve davranış gelişimine etkisi. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, (7), 89-94.
13. Öztürk, M. (2005). Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi/ Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Riddoch, C. (1998). Relationships between physical activity and health in young people. In S. Biddle, N. Cavill & J. F. Sallis (Eds.), Young and active?: Young People and health-enhancing physical activity- Evidence and implications (pp.17-49). London: Health Education Authority.
15. Sallis, J. F. (1994). Determinants of physical activity behavior in children. In R.R. Pate & R.C. Hohn (Eds.), Health and fitness through physical education (pp.31-43). Champaign, IL: Human Kinetics.
16. Sallis, J.F., Prochaska, J.J., & Taylor, W.C. (2000). A review of correlates of physical activity of children and adolescents. Med Sci Sports Exerc, 32(5), 963-975.
17. Saygılı, G., Atay, E., Eraslan, M., & Hekim, M. (2015). Düzenli olarak spor yapan ve yapmayan öğrencilerin kişilik özellikleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1), 161-170.
18. Singh, A., Uijtdewilligen, L., Twisk, J. W., van Mechelen, W., & Chinapaw, M. J. (2012). Physical activity and performance at school: a systematic review of the literature ıncluding a methodological quality assessment. Arch Pediatr Adolesc Med, 166(1), 49-55.
19. Tekin, G., Amman, M. T., & Tekin, A. (2009). Serbest zamanlarda yapılan fiziksel aktivitenin üniversite öğrencilerinin depresyon ve atılganlık düzeylerine etkisi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(2), 148-159.
20. Van de Loo, D.A., & Johnson, M. D. (1995). The young female athlete. Clin Sports Med, 14(3), 687-707.
21. Warburton, D. E., Nicol, C. W., & Bredin, S. S. (2006). Health benefits of physical activity: the evidence. CMAJ, 174(6), 801-809.
22. Whitley, R. L. (1999). Those dumb jacks are it again: A comparison of the educational performances of athletes and nonathle¬tes in North Carolina High Schools from 1993 through 1996. High Sch J, 82(4), 223-233.