Araştırma Makalesi

İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi

Cilt: 7 Sayı: 1 16 Ekim 2018
PDF İndir

İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışma kronik inmesi olan bireylere uygulanan kişi merkezli serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalesinin, bireylerin toplumsal katılımları ve yaşam kaliteleri üzerine etkisini araştırmak üzere planlandı.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, en az 1 yıl önce inme geçirmiş 16 birey dahil edildi. Bireylerin tercih ettikleri serbest yaşam aktivitelerinin belirlenmesi için Kanada Aktivite Performans Ölçeği (KAPÖ) kullanıldı. Ayrıca aktivite tercihlerine destek olan ve engel olan etmenlerin belirlenmesi için yüz yüze görüşme yöntemi kullanıldı. Tercih edilen aktiviteler belirlendikten sonra bireylerin kısıtlılık kaynaklarının tespit edilmesi için Dinamik Performans Analizi (DPA) kullanıldı. Problemli alanların belirlenmesi ile her birey için kişiye özel ergoterapi müdahalesi planlandı ve 8 hafta boyunca haftada 2 seans uygulandı.

Sonuçlar: Müdahale sonrasında bireylerin KAPÖ, ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05) ve algılanan destek ve bariyerlerin olumlu yönde değiştiği bulundu.

Tartışma: Serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalesi aracılığı ile inmeli bireylerin aktivite performanslarında iyileşmeye neden olmuştur.  Aktivite performansına etki eden faktörlerin belirlenmesi ile inmeli bireyler için planlanan kişi merkezli ve bütüncül serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalelerinin, inmeli bireylerin aktivite performansını artıracağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Aho, K., Harmsen, P., Hatano, S., Marquardsen, J., Smirnov, V. E., & Strasser, T. (1980). Cerebrovascular disease in the community: results of a WHO collaborative study. Bulletin of the World Health Organization, 58(1), 113.
  2. Baxter, P., & Jack, S. (2008). Qualitative case study methodology: Study design and implementation for novice researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559.
  3. Bernspång, B., Viitanen, M., & Eriksson, S. (1989). Impairments of perceptual and motor functions: Their influence on self-care ability 4 to 6 years after a stroke. The Occupational Therapy Journal of Research, 9(1), 27-37.
  4. Bhogal, S. K., Teasell, R. W., Foley, N. C., & Speechley, M. R. (2003). Community reintegration after stroke. Topics in Stroke Rehabilitation, 10(2), 107-129.
  5. Bonita, R. (1992). Epidemiology of stroke. The Lancet, 339(8789), 342-344.
  6. Chau, J. P., Thompson, D. R., Twinn, S., Chang, A. M., & Woo, J. (2009). Determinants of participation restriction among community dwelling stroke survivors: a path analysis. BMC neurology, 9(1), 49.
  7. Christiansen, C. H., Backman, C., Little, B. R., & Nguyen, A. (1999). Occupations and well-being: A study of personal projects. American Journal of Occupational Therapy, 53(1), 91-100.
  8. Craik, J., Davis, J., & Polatajko, H. (2007). Enabling occupation II: Advancing an occupational therapy vision for health, well-being & justice through occupation. Ottawa, ON: CAOT Publications ACE.«Enabling Occupation II présente une vue en coupe tranversale du MCRO-P pour définir et délimiter le domaine de préoccupation des ergothérapeutes, c’est-àdire l’occupation humaine.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sağlık Kurumları Yönetimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

16 Ekim 2018

Gönderilme Tarihi

2 Ekim 2018

Kabul Tarihi

30 Ekim 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 7 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Aran, O. T., & Kayıhan, H. (2018). İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 7(1), 1-10. https://doi.org/10.30720/ered.466696
AMA
1.Aran OT, Kayıhan H. İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2018;7(1):1-10. doi:10.30720/ered.466696
Chicago
Aran, Orkun Tahir, ve Hülya Kayıhan. 2018. “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi 7 (1): 1-10. https://doi.org/10.30720/ered.466696.
EndNote
Aran OT, Kayıhan H (01 Ekim 2018) İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi 7 1 1–10.
IEEE
[1]O. T. Aran ve H. Kayıhan, “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”, Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, c. 7, sy 1, ss. 1–10, Eki. 2018, doi: 10.30720/ered.466696.
ISNAD
Aran, Orkun Tahir - Kayıhan, Hülya. “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi 7/1 (01 Ekim 2018): 1-10. https://doi.org/10.30720/ered.466696.
JAMA
1.Aran OT, Kayıhan H. İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2018;7:1–10.
MLA
Aran, Orkun Tahir, ve Hülya Kayıhan. “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, c. 7, sy 1, Ekim 2018, ss. 1-10, doi:10.30720/ered.466696.
Vancouver
1.Orkun Tahir Aran, Hülya Kayıhan. İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 01 Ekim 2018;7(1):1-10. doi:10.30720/ered.466696

Cited By

Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi by Hacettepe University, Faculty of Health Sciences is licensed under Attribution-NonCommercial 4.0 Internationalcc.svg?ref=chooser-v1by.svg?ref=chooser-v1nc.svg?ref=chooser-v1