An Examination of Coach-Athlete Relationships in Combat Sports According to Demographic Variables

Öz

Aim: The aim of this research is to examine the level of coach-athlete relationships among athletes involved in martial arts (karate, taekwondo, muay thai, and kickboxing) according to various demographic variables. Method: The study population consisted of 353 athletes actively participating in sports in Kayseri province. A survey method was used as the data collection tool. The data collection tool consisted of two parts: a personal information form and the Coach-Athlete Relationship Scale. The obtained data were subjected to statistical analysis; independent samples t-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were applied. Findings: According to the research findings, the level of coach-athlete relationships among athletes did not show significant differences based on gender and license duration. However, significant differences were found based on age, sport, education level, and coach seniority. Conclusion: In conclusion, it was determined that the relationship between athletes and their coaches varies depending on certain demographic factors. Keywords: Combat sports, coach-athlete relationship, athlete.

Anahtar Kelimeler

• Combat sports
• coach-athlete relationship
• athlete.

Dövüş Sporcularında Antrenör–Sporcu İlişkisinin Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı, dövüş sporlarıyla (karate, taekwondo, muay thai ve kick boks) ilgilenen sporcuların antrenör-sporcu ilişkisi düzeylerinin çeşitli demografik değişkenlere göre incelenmesidir. Yöntem: Araştırmanın evrenini Kayseri ilinde aktif olarak spor yapan 353 sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı, kişisel bilgi formu ve Antrenör-Sporcu İlişkisi Ölçeği olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Elde edilen veriler istatistiksel analizlere tabi tutulmuş; bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, sporcuların antrenör-sporcu ilişkisi düzeyleri cinsiyet ve lisans süresi değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Buna karşın, yaş, branş, eğitim durumu ve antrenör kıdemi değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Sonuç: Sonuç olarak, sporcuların antrenörleriyle kurdukları ilişkinin bazı demografik faktörlere bağlı olarak değişiklik gösterdiği belirlenmiştir. Anahtar kelimeler: Dövüş sporları, antrenör-sporcu ilişkisi, sporcu.

Anahtar Kelimeler

• Dövüş sporları
• antrenör-sporcu ilişkisi
• sporcu.

Kaynakça

1. ADIE, J. W., & JOWETT, S. (2010). Meta-perceptions of the coach–athlete relationship, achievement goals, and intrinsic motivation among sport participants. Journal of Applied Social Psychology, 40(11), 2750–2773. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2010.00679.x
2. ALTINTAŞ, A., ÇETİNKALP, Z. K., & AŞÇI, F. H. (2012). Antrenör-sporcu ilişkisi ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 119–128.
3. BOARDLEY, I. D., & KAVUSSANU, M. (2009). The influence of social variables and moral disengagement on prosocial and antisocial behaviours in sport. Journal of Sports Sciences, 27(8), 843–854. https://doi.org/10.1080/02640410902887283
4. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (7. baskı). Pegem Akademi.
5. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş., ÇAKMAK, E. K., AKGÜN, Ö. E., KARADENİZ, Ş., & DEMİREL, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (27. baskı). Pegem Akademi.
6. CUMMING, S. P., SMITH, R. E., & SMOLL, F. L. (2007). Athlete-perceived coaching behaviors: Relating two measurement traditions. Journal of Sport and Exercise Psychology, 29(4), 417–433.
7. CUSHION, C. J., ARMOUR, K. M., & JONES, R. L. (2003). Coach education and continuing professional development: Experience and learning to coach. Quest, 55(3), 215–230. https://doi.org/10.1080/00336297.2003.10491800
8. DAVIS, L., APPLEBY, R., DAVIS, P., WETHERELL, M., & GUSTAFSSON, H. (2018). The role of coach-athlete relationship quality in team sport athletes' psychophysiological exhaustion: Implications for physical and cognitive performance. Journal of Sports Sciences, 36(17), 1985–1992. https://doi.org/10.1080/02640414.2018.1429176

9. EKENCİ, G., EKENCİ, M. T., & YÜCEL, M. G. (2017). Antrenör-sporcu ilişkisi ölçeğinin Türkiye için geçerlilik ve güvenirlik analizi. The Journal of Academic Social Science, 40, 1–13. https://doi.org/10.16992/ASOS.11959
10. GÜLLÜ, M., & ŞAHİN, S. (2016). Sporcularda antrenör davranışlarının iletişim ve performans üzerine etkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 859–870.
11. ISOARD-GAUTHEUR, S., TROUILLOUD, D., GUSTAFSSON, H., & GUILLET-DESCAS, E. (2016). Associations between the perceived quality of the coach–athlete relationship and athlete burnout: An examination of the mediating role of achievement goals. Psychology of Sport and Exercise, 22, 210–217. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2015.08.003
12. JOWETT, S. (2007). Interdependence analysis and the 3+1Cs in the coach–athlete relationship. International Journal of Sport Psychology, 38(1), 15–26.
13. JOWETT, S., & COCKERILL, I. M. (2003). Olympic medallists’ perspective of the athlete–coach relationship. Psychology of Sport and Exercise, 4(4), 313–331. https://doi.org/10.1016/S1469-0292(02)00011-0
14. JOWETT, S., & NEZLEK, J. (2012). Relationship interdependence and satisfaction with important outcomes in coach–athlete dyads. Journal of Social and Personal Relationships, 29(3), 287–301. https://doi.org/10.1177/0265407511420980
15. JOWETT, S., & NTOUMANIS, N. (2004). The coach-athlete relationship questionnaire (CART-Q): Development and initial validation. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 14(4), 245–257. https://doi.org/10.1111/j.1600-0838.2003.00338.x
16. JOWETT, S., & LAVALLEE, D. (2007). Social psychology in sport. Human Kinetics. https://doi.org/10.5040/9781492595878
17. KARASAR, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24. baskı). Nobel Akademik Yayıncılık.
18. KAVUSSANU, M., & AL-YAARIBI, A. (2021). Prosocial and antisocial behaviour in sport. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 19(2), 179–202. https://doi.org/10.1080/1612197X.2019.1674681
19. KIM, H. D., & CRUZ, A. B. (2022). Gender differences in the relationships between coach transformational leadership and player satisfaction and commitment: A meta-analytic review. Frontiers in Psychology, 13, 915391. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.915391
20. LORIMER, R., & JOWETT, S. (2010). The influence of role and gender in the empathic accuracy of coaches and athletes. Psychology of Sport and Exercise, 11(3), 206–211. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2009.12.001
21. LYLE, J., & CUSHION, C. (2016). Sport coaching concepts: A framework for coaching practice (2. baskı). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203126424
22. NICHOLLS, A. R., LEVY, A. R., JONES, L., MEIR, R., RADCLIFFE, J. N., & PERRY, J. L. (2016). Committed relationships and enhanced threat levels: Perceptions of coach behavior, the coach–athlete relationship, stress appraisals, and coping among athletes. International Journal of Sports Science & Coaching, 11(1), 16–26. https://doi.org/10.1177/1747954115624825
23. SUNAY, H. (2013). Spor yönetimi. Gazi Kitabevi.
24. VELLA, S. A., OADES, L. G., & CROWE, T. P. (2013). The relationship between coach leadership, the coach–athlete relationship, team success, and the positive developmental experiences of adolescent soccer players. Physical Education and Sport Pedagogy, 18(5), 549–561. https://doi.org/10.1080/17408989.2012.726976
25. YILDIZ, A. B. (2018). Sporcuların antrenör-sporcu ilişkisi ile motivasyon düzeyleri arasındaki ilişki. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3(2), 45–58.
26. YILMAZ, A., KILIÇ, M., & ARSLAN, E. (2020). Sporcularda antrenör-sporcu ilişkisi ve performans ilişkisi. Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 23–34.