Kaya(Şeyl) Gazının Uluslararası Enerji Politikalarına Etkileri

Öz

Kaya gazı konvansiyonel olmayan gaz kaynakları içerinde stratejik öneme sahip bir enerji kaynağı olarak kabul edilmektedir. Kaya gazı uluslar arası enerji pazarları ve enerji politikaları açısından bir oyun değiştirici olarak kabul görmektedir. Günümüzde keşfedilmiş olan doğal gaz rezervlerinin ekonomik ömrü 250 yıl olarak ifade edilmektedir. Bu değer kaya gazı öncesi sadece 60 yıl olarak kabul ediliyordu. Kaya gazı üretimi dünyada özellikle ABD ve Kanada’da büyük artış göstermektedir. Ayrıca günümüzde kaya gazı teknolojisi LNG çevrilebilir hale gelmiş durumdadır. Yakın gelecekte ABD ve Kanada önemli doğal gaz ihracatçısı ülkeler haline gelebilirler. Oluşan bu yeni koşullar AB’nin ve AB enerji pazarında Rusya’nın pozisyonunu değiştirebilir. Bu çalışmanın amacı kaya gazı alanında gerçekleşen gelişmenin Avrupa Birliği, ABD, Çin ve Rusya enerji politikalarına etkilerinin açıklanmasıdır.

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Akseki, U. (2012). Dünya Fındık Piyasasında Fiyatın Oluşumu ve Türkiye için Alternatif Politikaların Belirlenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi), Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
2. Alston, J. M. ve Sexton, R. J. (1991). California Almond Markets and Reserve Strategies Analyzed, California Agriculture, 45(4):18-21.
3. Alston, J. M., Carman, H. F., Christian, J. E., Dorfman, J., Murua, J. R. ve Sexton, R. J. (1995). Optimal Reserve and Export Policies For The California Almond Industry: Theory, Econometrics and Simulations. Giannini Monograph, Number 42, University of California, Office of The President.
4. FAO. (2011). http://faostat.fao.org/site/406/default.aspx Erişim Tarihi: 08.04.2011.
5. Marongiu, S. (2005). An Econometric Model For Evaluating The International Hazelnuts Market. Proceedings of the Sixth International Congress on Hazelnut 539-545. Tarragona- Reus: Acta Horticulture 686.
6. Parlaktuna, İ. (2009). Türkiye'nin Fındık İhracatı Analizi: 1980-2007 Dönemi Uygulaması. İktisat, İşletme ve Finans , 24(277) 61-80.
7. Sarımeşeli, M., ve Aydoğuş, O. (2000). Dünya Fındık Piyasasının Ekonomik Analizi ve Türkiye İçin Optimum Politikaların Saptanması. Ankara: Tarımsal Ekonomi ve Araştırma Enstitüsü. TZOB (2010). Zirai ve İktisadi Rapor 2007-2010 Türkiye ziraat odaları birliği Yayın no: Ankara.
8. World Bank (2011). http://data.worldbank.org/ Erişim tarihi: 05.04.2011.

9. Yavuz, F., Birinci, A., Peker, K., ve Atsan, T. (2004). Türkiye Fındık Sektörü Ekonometrik Modelinin Oluşturulması ve Politika Analizlerinin Kullanımı. Erzurum: Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü.