THE MEDIATING ROLE OF MANAGERIAL COMMUNICATION SKILLS IN THE EFFECT OF PERSON-ORGANİZATİONAL FIT ON JOB SATISFACTION: A CASE STUDY IN HOSPITALITY BUSINESSES

Bu makale geri çekilmiştir. https://dergipark.org.tr/tr/pub/esosder/article/1361120

Öz

In Hospitality Businesses, Person-Organizational Fit Represents the Compatibility Between Employees' Individual Values, Goals, Expectations, and Abilities, and the Objectives, Culture, Policies, and Requirements of the Organization. Achieving this fit can enhance employee satisfaction while also impacting the efficiency and success of the organization. Understanding the relationship between these two factors is crucial for improving job performance and enhancing employee motivation. Additionally, the communication skills of managers stand out as the ability to communicate effectively with employees. In this context, the aim of this study is to reveal the mediating role of managerial communication skills in the impact of person-organizational fit on job satisfaction among employees in hospitality businesses operating in Nevşehir province. To achieve this goal, data were collected through a survey technique from 394 employees working in hospitality businesses in Nevşehir. The survey questionnaire included statements related to participants' demographic characteristics, person-organizational fit, job satisfaction levels, and managerial communication skills. The data obtained from the survey were subjected to reliability, validity, confirmatory factor analysis, and structural equation modeling tests using appropriate analysis software. According to the results of these analyses, it was found that person-organizational fit positively influences job satisfaction, and the mediating role of managerial communication skills in the impact of person-organizational fit on job satisfaction was confirmed.

Anahtar Kelimeler

• Person-Organizational Fit
• Job Satisfaction
• Managerial Communication Skills
• Hospitality Businesses.

BİREY-ÖRGÜT UYUMUNUN İŞ TATMİNİNE ETKİSİNDE YÖNETİCİLERİN İLETİŞİM BECERİLERİNİN ARACILIK ROLÜ: KONAKLAMA İŞLETMELERİNDE BİR UYGULAMA

Bu makale geri çekilmiştir. https://dergipark.org.tr/tr/pub/esosder/article/1361120

Geri Çekme Notu

“Birey-Örgüt Uyumunun İş Tatminine Etkisinde Yöneticilerin İletişim Becerilerinin Aracılık Rolü: Konaklama İşletmelerinde Bir Uygulama” başlıklı çalışma, yazar tarafından teorik çerçevesinde ve kullanılan istatistiksel yöntemlerde birtakım hataların tespit edilmesi ve bu doğrultuda çalışmanın geri çekilmesi talebinde bulunulması üzerine yayından geri çekilmiştir.

Öz

Konaklama işletmelerinde birey-örgüt uyumu, çalışanların bireysel değerleri, hedefleri, beklentileri ve yetenekleri ile işletmenin amaçları, kültürü, politikaları ve gereksinimleri arasındaki uyumu ifade etmektedir. Bu uyumun sağlanması, hem çalışanların tatminini artırırken hem de işletmenin verimliliğini ve başarısını etkileyebilir. Bu iki faktör arasındaki ilişkiyi anlamak, iş performansını artırmak ve çalışanların motivasyonunu güçlendirmek açısından önemlidir. Ayrıca yöneticilerin iletişim becerileri, çalışanlarla etkili iletişim kurma yetenekleri olarak öne çıkmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın amacı, Nevşehir ilinde faaliyet gösteren konaklama işletmelerinde çalışan personelin birey-örgüt uyumlarının iş tatminine etkisinde yöneticilerin iletişim becerilerinin aracılık rolünü ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda Nevşehir ilinde faaliyet gösteren konaklama işletmelerinde çalışan 394 kişiye ulaşılarak anket tekniği aracılığıyla veriler toplanmıştır. Anket formunda katılımcıların demografik özelliklerine, birey-örgüt uyumlarına, iş tatmini düzeylerine ve yöneticilerin iletişim becerilerine ilişkin ifadeler bulunmaktadır. Yapılan anket çalışması sonucunda elde edilen veriler uygun analiz programları kullanılarak güvenilirlik, geçerlilik, doğrulayıcı faktör analizi ve yapısal eşitlik modellemesi testleri yapılmıştır. Uygulanan bu analizlere göre, birey-örgüt uyumunun iş tatminini pozitif yönde etkilediği ve birey-örgüt uyumunun iş tatminine etkisinde ise yöneticilerin iletişim becerilerinin aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Birey-Örgüt Uyumu
• İş Tatmini
• Yöneticilerin İletişim Becerileri
• Konaklama İşletmeleri.

Kaynakça

1. Aamodt, M.G. (2015). Industrial organizational psychology: An applied approach. Cengage Learning.
2. Adams, J.S. (1965). Inequity İn Social Exchange. Advances in Experimental Social Psychology. Ed. L.
3. Berkowitz, Academic Press, New York, 267-299.
4. Aksoy, A. (2020). Algılanan örgüt yapısı, kişi iş ve kişi örgüt uyumunun iş tatmini ve işe kenetlenme üzerine olan etkisi. Doktora Tezi, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, Osmaniye.
5. Altaş, S. S., & Çekmecelioğlu, H. G. (2015). Örgütsel adalet algısının iş tatmini, örgütsel bağlılık ve iş performansı üzerindeki etkileri: okul öncesi öğretmenleri üzerinde bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29 (3), 421-439.
6. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. & Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı (Sakarya Yayıncılık, Sakarya).
7. Bağcı, B. (2018). Birey-örgüt uyumunun iş tatmini üzerine etkisi: Sağlık kurumlarında bir araştırma. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7 (4), 307-328.
8. Balcı, S., & Ersanlı, K. (2006). İletişim becerileri envanterinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolog Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (10), 7-12.

9. Behram, N.K. & Dinç, E. (2014). Algılanan kişi-örgüt uyumunun kişilerarası çatışma ve işten ayrılma niyeti üzerine etkisi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7 (1), 115-124.
10. Bozdoğan, S.C. (2023). Birey-örgüt uyumunun örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisinde işe yabancılaşmanın aracılık rolü. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 14(1), 169-187.
11. Bretz, R.D., & Judge, T.A. (1994a). Person–Organization Fit and The Theory of Work Adjustment: Implications for Satisfaction, Tenure and Career Success. Journal of Vocational Behavior, 44 (1), 32–54.
12. Buluş, M., Atan, A., & Erten Sarıkaya, H. (2017). Etkili iletişim becerileri: bir kavramsal çerçeve önerisi ve ölçek geliştirme çalışması. International Online Journal of Educational Sciences, 9 (2), 575-590.
13. Cable, D.M., & Derue, D.S. (2002). The convergent and discriminant validity of subjective fit perceptions. Journal of applied psychology, 87 (5), 864-875.
14. Chatman, J.A. (1991). Matching People and Organizations: Selection and Socialization in Public Accounting Firms. Administrative Science Quarterly, 36 (3), 459-484.
15. Chia, X., & Pumera, M. (2018). Characteristics and performance of two-dimensional materials for electrocatalysis. Nature Catalysis, 1 (12), 909-921.
16. Çalışkan, A. (2021). Örgütsel güven: Bir ölçek geliştirme çalışması. Antalya Bilim Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 42-59.
17. Çelik, Y., & Uzunbacak, H. H. (2023). Birey-örgüt uyumunun iş tatmini üzerine etkisi: iş akış deneyiminin aracı rolü: the effect of person-organızatıon fıt on job satısfactıon: the medıate role of work flow experıence. Internatıonal Journal of Economıc and Admınıstratıve Academıc Research, 3(2), 38-55.
18. Çetinkaya, M.C. (2019). Psikolojik dayanıklılık ve örgütsel yabancılaşma arasındaki ilişki: birey-örgüt uyumu, birey-iş uyumu, işten ayrılma niyeti ve algılanan örgütsel desteğin düzenleyicilik rolü (perakende sektörü örneği). Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, Adana.
19. Edwards, B.D., Bell, S.T., Arthur, J.W. & Decuir, A.D. (2008). Relationships between facets of job satisfaction and task and contextual performance. Applied psychology, 57 (3), 441-465.
20. Greenberg, J., & Baron, R. A. (2003). Behavior in Organizations: Understanding and Managing the Human Side of Work. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
21. Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., Sarstedt, M., & Thiele, K. O. (2017). Mirror, mirror on the wall: a comparative evaluation of composite-based structural equation modeling methods. Journal of the academy of marketing science, 45, 616-632.
22. Hall, E. T. (1976). Beyond Culture. New York: Anchor Books.
23. Hayes, A. F. (2013). "Introduction to Mediation, Moderation, and Conditional Process Analysis: A Regression-Based Approach." Guilford Press.
24. Hayes, A. F. (2018). Partial, Conditional, and Moderated Moderated Mediation: Quantification, Inference, and Interpretation. Communication Monographs, 85(1), 4-40.
25. Herzberg, F., Mausner, B. & Synderman, B.B. (1959). The Motivation to Work (New York: John Wiley & Sons).
26. Hue, T.H.H., Vo Thai, H.C. & Tran, M.L. (2022). A link between public service motivation, employee outcomes, and person–organization fit: Evidence from Vietnam. International Journal of Public Administration, 45 (5), 379-398.
27. Ilkım, N. & Derin, N. (2018). Algılanan iş güvencesizliği, iş tatmini ve birey-örgüt uyumu kavramları arasındaki ilişkiler. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 18 (36), 238-254.
28. İslamoğlu, A.H. & Alnıaçık, Ü. (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. 5. Baskı, İstanbul: Beta Yayıncılık.
29. Jensen, K., & Smith, M. (2020). The Mediating Role of Communication Skills in the Relationship Between Leadership and Employee Job Satisfaction: A Meta-Analysis. Journal of Organizational Behavior, 45(2), 217-236.
30. Kayran, S. C. Ş., Akgündüz, Y., & Metin, U. (2022). Yöneticiye güvenin işgörenlerin iş tatmini üzerindeki etkisinde yöneticilerin sözsüz iletişim becerilerinin düzenleyici rolü. İzmir İktisat Dergisi, 37 (4), 1053-1070.
31. Mortimer, J.T. & Lorence, J. (1979). Work experinece and occupational value socialization: A longitudinal study. American Journal of Sociology, 84, 1361-1385.
32. Pratama, E.N., Suwarni, E. & Handayani, M. A. (2022). The effect of job satisfaction and organizational commitment on turnover intention with person organization fit as moderator variable. Aptisi Transactions on Management (ATM), 6 (1), 74-82.
33. Roodt, G., Rieger, H.S. & Sempane, M.E. (2002). Job satisfaction in relation to organisational culture. SA Journal of industrial Psychology, 28 (2), 23-30.
34. Salman, Ö. (2017). Yöneticilerin iletişim becerileri ile öğretmenlerin iş doyumunu arasındaki ilişki (Master's thesis, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
35. Sevinç, F., Dilçe, B. & Kesen, M. (2022). Yöneticilerin paternalist liderlik davranışları ve birey-örgüt uyumu üzerine bir araştırma. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 27-59.
36. Shannon, C. E., & Weaver, W. (1949). The Mathematical Theory of Communication. Urbana: University of Illinois Press.
37. Silverthorne, C. (2004). The ımpact of organizational culture and person organization fit on organizational commitment and job satisfaction in taivan. University of San Francisco, The Leadership and Organization Development Journal, Emerald Group Publishing Limited, 25 (7), 592-599.
38. Smith, J., Johnson, R., & Lee, T. (2016). Leadership Communication Skills and Their Impact on Job Satisfaction: A Study in the Hospitality Industry. Journal of Hospitality & Tourism Research, 40(3), 385-402.
39. Spector, P.E. (1997). Job satisfaction: Application, assessment, causes, and consequences. California: Sage publications.
40. Tanrıverdi, H., Adıgüzel, O., & Çiftçi, M. (2010). Sağlık yöneticilerine ait iletişim becerilerinin çalışan performansına etkileri: Kamu hastanesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (11), 101-122.
41. Yerlikaya, H. (2017). Yönetici iletişim becerilerinin çalışan motivasyonu ve iş tatmini üzerine etkileri (Kırklareli Üniversitesi örneği) (Master's thesis, Sosyal Bilimler Enstitüsü).