Araştırma Makalesi

PROF. DR. ÂDEM CEYHAN’IN TÜRK-İSLAM EDEBİYATI ÇALIŞMALARINA KATKILARI

Cilt: 7 Sayı: 2 30 Haziran 2024
PDF İndir

PROF. DR. ÂDEM CEYHAN’IN TÜRK-İSLAM EDEBİYATI ÇALIŞMALARINA KATKILARI

Öz

1964 yılında Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Harun Köyü’nde doğan Âdem Ceyhan, ilk öğrenimini ailesiyle birlikte gittiği Almanya’nın Berlin şehrinde tamamlamıştır. 1977 senesinde yurda dönmüş ve orta öğrenimine İstanbul’da başlamıştır. 1984 yılında Sivas Gazi Lisesi’nden mezun olarak Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümü’ne girmiştir. Aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Eski Türk Edebiyatı bilim dalında Enis Receb Dede Hayatı, Edebî Şahsiyeti ve Dîvânı adlı teziyle yüksek lisansını tamamlayarak bilim uzmanı unvanını almıştır. 1990 yılında Marmara Üniversitesi’nde başladığı doktora öğrenimini ise 1994’te Bedr-i Dilşâd’ın Murad-nâme adlı eseri üzerine hazırladığı tezle tamamlamıştır. 1993 sonunda Celal Bayar Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne araştırma görevlisi olarak atanmış; 1995’te aynı bölümde yardımcı doçent; 2000 yılında bilim dalında doçent unvanını almıştır. Doçentlik tezinin konusu, Türk Edebiyatı’nda Hazret-i Ali Vecizeleri’dir. 2007’de aynı üniversitede profesör olan ve uzun yıllar eğitim, öğretim ve yayın faaliyetlerinde bulunan Ceyhan, hâlihazırda Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Halkbilimi Bölümünde çalışmalarını sürdürmektedir. Ceyhan’ın yüksek lisans ve doktora yapıp uzun yıllar çalışmalarını devam ettirdiği Eski Türk Edebiyatı sahası ile Türk-İslam Edebiyatı alanı neredeyse iç içe gibidir. Bu sebeple onun çalışmalarının önemli bir kısmı aynı zamanda Türk-İslam Edebiyatı sahasında değerlendirilebilir. Bu makalede maksadımız, bizim de doktora danışmanımız olan Prof. Dr. Âdem Ceyhan’ın yaptığı akademik çalışmalarla Türk-İslam Edebiyatı alanına katkılarını belirtmek ve değerlendirmektir. Ceyhan İçin 60. Yaş Armağanı vesilesiyle hazırlanan bu sayıda onun hayatı ve çalışmalarının bibliyografyası ayrıca verileceği için, bu yazıda bütün yayınları değil, özellikle Türk-İslam Edebiyatı’na katkı sunacak mahiyetteki yayın faaliyetleri konularına göre ele alınacak ve genel hatlarıyla tanıtılarak bu alana katkıları vurgulanmış olacaktır.

Anahtar Kelimeler

Âdem Ceyhan , Türk-İslam Edebiyatı , Filoloji , Biyografi

Kaynakça

  1. Baş, M. Ş. (2019). Bir İlahiyat Bilim Dalı Olarak Türk-İslâm Edebiyatı. İslami İlimler Dergisi, 14 (2), Article 2. https://doi.org/10.34082/islamiilimler.630666
  2. Ceyhan, Â. (1997a). Eski Türk Edebiyatında Sad-Kelime-i Ali Derleme Tercüme ve Şerhlerine Dair. Celal Bayar Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Manisa, Sayı 1, 232-255.
  3. Ceyhan, Â. (1997b). Kanunî’nin Bir Gazelinin Düşündürdükleri. Erciyes, (Kayseri), Eylül, Sayı 237, 1-5.
  4. Ceyhan, Â. (1997c). Süleyman Nahîfî ve Kasîde-i Mudariyye Tahmîsi. Akademik Bakış, 3, 32-43.
  5. Ceyhan, Â. (1998). Eski Bir Atasözleri Kitabı. Bir: Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 9-10, s. 109-132.
  6. Ceyhan, Â. (2000a). Ahmed Muhtar Bey’in Şair Hanımlarımız İsimli Eseri. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 8, 299-350.
  7. Ceyhan, Â. (2000). Âlim ve Şair Bir Osmanlı Müderrisi: Pîr Mehmed Azmî Bey ve Eserleri. Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, 1, 243-286.
  8. Ceyhan, Â. (2000b). Süleyman Nahîfî’nin Mevlidü’n-Nebî Mesnevîsi. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 14, 89-140.
  9. Ceyhan, Â. (2001). Muallim Nâcî’nin Emsâl-i Alî Tercümesi. Türkiyat Araştırmaları Dergisi [Selçuk Üniversitesi], 9, 277-325.
  10. Ceyhan, Â. (2002). Türk Tarih ve Edebiyatı Araştırmalarında Usûl Üzerine. Yeni Türkiye Dergisi, 43, 429-439. Ceyhan, Â. (2003). Harîmî’nin Hz. Ali’den Kırk Vecize Tercümesi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, I (2), 45-58.

Kaynak Göster

MLA
Öztürk, Erdem Can. “PROF. DR. ÂDEM CEYHAN’IN TÜRK-İSLAM EDEBİYATI ÇALIŞMALARINA KATKILARI”. Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları Dergisi [Journal Of Old Turkish Literature Researches], c. 7, sy 2, Haziran 2024, ss. 299-28, doi:10.58659/estad.1488561.