DEDE KORKUT’TAN KLASİK TÜRK EDEBİYATINA KADIN
Öz
İslâmiyet öncesi göçebelik devri ile İslamiyet’e geçiş döneminin kaynaklarında Türk kadını; evin direği, ailede ve devlet yönetiminde söz sahibi, kahraman, fedakâr bir eş ve annedir. Eşiyle birlikte ata biner, ok atar, kılıç kuşanır ve gerekli durumlarda düşmanla savaşır, zor durumlarda eşine öğütler verir.
XIII. Yüzyılın sonlarından XIX. yüzyılın ikinci yarısına kadar süren ve yerleşik medeniyet ile İslâm kültürünün etkisinde gelişen toplumun erkek egemenliğindeki edebiyatında kültür farklarının da etkisiyle kadının konumu değişmiş ve bu durum edebî eserlere yansımıştır.
Bu çalışmamızda göçebelik devrinde Dede Korkut Hikâyeleri’ndeki aktif kadın ile yerleşik medeniyette erkek egemenliği içinde gelişen klasik Türk edebiyatındaki pasif kadın karşılaştırılmış; kadınların konumu hakkındaki düşünceler ile kadından beklentiler, edebî eserlerden seçilen şiir örnekleriyle tespit edilmeye çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ALPAYDIN, Bilal (2007). Ref‘î-i Kâlâyî Divânı İnceleme-Metin, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- ALTUN, Kudret (2004). Edirneli Nazmî Pend-nâme-i Nazmî, Kayseri: Laçin Yay.
- ASLAN, Üzeyir (2017). Nehcî Divanı, www.kulturturizm.gov.tr-http://ekitap.kulturturizm.gov.tr (E.T.02.02.2020).
- AYAN, Gönül (1998). Lâmi’î Vâmık u Azrâ (İnceleme-Metin), Ankara: AKM Yayınları.
- AYDEMİR Yaşar (2000). Behiştî Divanı, Ankara: MEB Yayınları.
- AYDIN, Abdullah (2015). “Klasik Türk Edebiyatında Evliliğe Dair Menfî Düşünceler”, Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, S.5, s.s.103-132.
- BEYZADEOĞLU, Süreyya (1994). Sünbülzâde Vehbî Lutfiyye, İstanbul: Cihan Neşriyat.
- BİLKAN, Ali Fuat (1997). Nâbî Divanı I-II, İstanbul: Milli Eğitim Yayınları.
- BİNYAZAR, Adnan (2009). Dede Korkut, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- CEBECİ, Dilâver (2001). Divan Şiirinde Kadın, İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları.








