KRİZ HABERCİLİĞİ VE ETİK SORUNSALI
Öz
ÖZET
Bu çalışmada, kriz, kriz iletişimi, kriz haberciliği gibi kavramların literatürdeki yeri ve etik açıdan ne gibi sorunlar yarattığının ortaya konması amaçlanmıştır. Kriz dönemleri, bir toplum için olağan dışı olayların yaşandığı buhranlı dönemleri ifade etmektedir. Bu dönemler insanların enformasyon ihtiyacının en üst seviyede olduğu dönemlerdir. Medya, bu sebepledir ki kriz dönemlerinde daha yüksek bir sorumluluk ve hassasiyet bilincindedir. Halkın yaşanan gelişmeler, olaylar, durumlar ve havadislerden ilk haber alma imkanının bulunduğu yazılı ve görsel medya organları, kriz dönemlerinde bu görev bilinci ile hareket etme durumundadır. Savaş, doğal afet, salgın hastalık, ekonomik buhran, terör, isyan vb. olağan üstü durumlarda, medya içerisinde de kriz yayıncılığı ve kriz haberciliği gibi kavramlar ortaya çıkmıştır. Medya, kitleleri bilgilendirmede de yönlendirmede de etkilidir. Bu tip hassas dönemlerde verilecek her bilgi aktarılacak her durum insanların tedirginliğine, korkusuna ve paniğine olumlu ya da olumsuz katkı sağlayacaktır. Medyanın kriz dönemlerindeki işleyişi de görev bilinci ve mesleki etik gibi kavramların önemini arttırmıştır. Bu da, kriz haberciliği gibi unsurların önemini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- KAYNAKÇA Akgül, Selma Koç. (2017). Olağanüstü Durumlar, İletişim ve Habercilik Yaklaşımları. TRT Akademi, 2(3), 6-47. Alemdar, Zeynep. (1999). Oyunun kuralı: Basında özdenetim. Bilgi Basımevi. Girgin, Atilla. (2000). Haber. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi Çınarlı, İnci. (2016). Kriz İletişimi. Beta Basım Yayım. Çaplı, Bülent. (2002). Medya ve etik. İmge Kitabevi. Çaplı, Bülent - Taş, Oğuzhan. (2009). Kriz haberciliği, Televizyon Haberciliğinde Etik. Demiroğlu, Hande. (2012). Kriz Haberciliği Bağlamında Domuz Gribi Haberlerindeki Panik Unsurların Belirlenmesi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Ersoy, Metin. (2014). Kriz döneminde habercilik: Soma. Güngör Fırat, Didem. (2011). Kriz Dönemlerinde Televizyon Yayıncılığı, Ankara: Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Uzmanlık Tezi. Işıklar, Hakan. Cem. (2012). Kuramdan Uygulamaya Profesyonel TV Haberciliği. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. İnal, Ayşe. (1996). Haberi okumak. İstanbul: Temuçin Yayınları. Jensen, Vernon. (1997). Ethical Issues in the Communication Process. Leısınger, Klaus M. (2000). İşletme Etiği, Çokuluslu Şirketler ve Gelişmekte Olan Ülkeler. Etik ve Meslek Etikleri, 75:102. Özyurt, Cevat. (2007). Durkheim sosyolojisinde ahlâkî kontrol sorunu. Değerler Eğitimi Dergisi, 5(13), 95-121. Sandman, Peter M. (1987). Risk communication:facing public outrage. EPA J,13:21. Şeker, Mustafa. (1999). Televizyon haberciliği. Sel-Ün Vakfı Yayınları. Tokgöz, O. (1994). Temel gazetecilik. Ankara: İmge. Uzun, Ruhdan. (2009). İletişim Etiği. İstanbul: Dipnot. Yücesan, Mehmet Kamil. (2015). 3 Temmuz 2011 Sürecinde Kriz Haberciliği Ve Futbol Kulüplerine Etkisi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İletişim ve Medya Çalışmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
28 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
22 Mayıs 2019
Kabul Tarihi
14 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 11