Investigation of Mycoplasma Hominis and Ureaplasma urealyticum in Endocervical Swab Specimens of Women with Cervicitis

Abstract

Objectives: Determination of prescense of genital mycoplasma and/or ureaplasma in patients with long lasting vaginal discharge and evaluation of their antimicrobial susceptibilities. Materials and Methods: Endocervical swabs of 130 sexually active women (18-41 years) with complaints of vaginal discharge for more than seven days, and without a history of antibiotic usage within the last month, were investigated prospectively. Specimens were taken with Dacron swabs and evaluated with Mycofast Screening Evolution 2 Test (International Microbio, France) for the presence of Mycoplasma hominis and Ureaplasma urealyticum. Results: There wasn't any growth in 72 (55.38 %) of patients, but in 51 (39.23 %) patients U. urealyticum and in 7 (5.38 %) patients M. hominis were identified. Cervical swabs of 40 healthy women aged between 20-45 years who didn't have vaginal discharge were taken as control group. In the control group, 35 (87.5 %) of 40 specimens showed no growth and in 5 (12.5 %) specimens U. urealyticum were identified. The statistical analysis of our results yielded that there was no statistically significant difference between study and control groups regarding the growth of M. hominis (p>0.05), but the growth of U. urealyticum was significantly higher in the study group (p=0.001). Conculation: All of the U. urealyticum isolates recovered from study and control groups were susceptible to doxycycline, roxithromycin, and ofloxacin. All isolates of M. hominis were susceptible to doxycycline, but they were 57.1% and 28.5% resistant to roxithromycin and ofloxacin, respectively. As result, in patients with a vaginal discharge for more than 7 days, U. M. hominis be taken into consideration as the causative agent of cervical infection.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Keywords

• -

Servisitli Kadınların Endoservikal Sürüntü Örneklerinde Mycoplasma hominis ve Ureaplasma urealyticum Araştırılması

Öz

Amaç: Bu çalışmada uzun süreli vajinal akıntı şikayeti olan hastalarda, genital mikoplazma ve/veya ureaplazmaların varlığını araştırmayı ve bu etkenlerin antimikrobiyal duyarlıklarını belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Yedi günden uzun süren vajinal akıntı şikayetiyle başvuran, cinsel yönden aktif ve son bir ayda antibiyotik kullanmamış, 18-41 yaşları arasındaki 130 kadın hasta çalışma kapsamına alındı. Bu hastalara ait endoservikal sürüntü örnekleri prospektif olarak değerlendirildi. Örnekler endoserviksten Dacron silgiç'le alındı, Mycofast Screening Evolution 2 (International Microbio, Fransa) ticari kitleri kullanılarak Mycoplasma hominis ve Ureaplasma urealyticum varlığı araştırıldı. Bulgular: Hastaların 72'sinde (% 55.38) üreme olmazken, 51 (% 39.23) hastadan alınan örneklerde U. urealyticum, 7 hastadan alınan örneklerde (% 5.38) M. hominis tespit edildi. Kontrol grubu olarak seçilen, 20-45 yaşları arasındaki sağlıklı vajinal akıntı şikayetleri olmayan 40 kadından endoservikal sürüntü örnekleri alındı. Bu gruptaki örneklerden 5'inde (% 12.5) U. urealyticum tespit edilirken, 35 (% 87.5) örnekte üreme görülmedi. Bu sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildiğinde, M. hominis'in izolasyonu açısından çalışma grubu ile kontrol grubu arasında anlamlı fark görülmemiş (p>0.05), U. urealyticum ise çalışma grubunda kontrol grubuna göre anlamlı oranda daha sıklıkla izole edilmiştir (p=0.001). Sonuç: Çalışma ve kontrol gruplarından izole edilen U. urealyticum izolatlarının tümü doksisiklin, roksitromisin, ofloksasin gibi antibiyotiklere duyarlı olarak bulunmuştur. Çalışma grubundan soyutlanan M. hominis suşlarında ise doksisiklin direncine rastlanmamış, ancak roksitromisine % 57.1, ofloksasine karşı ise % 28.5 oranında direnç tespit edilmiştir. Biz bu çalışmanın verileri doğrultusunda, 7 günden uzun süren vajinal akıntı şikayeti olan kadınlarda ureaplazmaların servikal infeksiyon etkeni olarak göz önüne alınması gerektiğini düşünmekteyiz. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Anahtar Kelimeler

• servisit, Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum, Mycofast, vajinal akıntı

Kaynakça

1. Ertem E, Dereli D. Genital Mikoplazma İnfeksiyonları. Topçu- Wilke A, Söyletir G, Doğanay M. ed. İnfeksiyon Hastalıkları. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 1996: 976-980.
2. Taylor-Robinson D. Ureaplasma urealyticum, Mycoplasma hominis, and Mycoplasma genitalium. In: Mandell GL, Bennet JE, Dolin R,eds. Principles and Practice of Infectious Diseases.5 th ed. Philadelphia: Churchill Livingstone, 2000, 2027-2032.
3. Ağaçfidan A, Anğ Ö. Cinsel Temasla Bulaşan Hastalıklar (CTBH). Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti Yayın No:35, İstanbul, 1999: 175-193.
4. Gerçeker D. Mycoplasma ve Ureaplasma. Ustaçelebi, Ş,ed: Temel ve Klinik Mikrobiyoloji. 1. baskı. Güneş Kitabevi, 1999: 595-604.
5. Brooks GF, Butel JS, Ornston LN, Jawetz E, Melnick JL, Adelberg EA. Mycoplasmas, In: Jawetz, Melnick, Adelberg’s Medical Microbiology. 20 th ed. Prentice- Hall International Inc, London, 1995: 283-287.
6. Karaarslan A, Cengiz L, Cengiz AT, Aykut E, Boyacıoğlu İ. Mycoplasma hominis ve Ureaplasma urealyticum izolasyononda A7-AGAR kültür yöntemi ile Mycofast testinin karşılaştırılması. Mikrobiyoloji Bülteni 1998, 32: 23-28.
7. Eschenbach B. Ureaplasma urealyticum and premature birth. Clin Infect Dis 1993, 17: 100-106.
8. Cassell GH, Waites KB, Watson HL, Crouse DT, Harasawa R. Ureaplasma urealyticum intrauterine infection: role in prematurity and disease in newborns. Clinical Microbiology Reviews, 1993, 6: 69-87.

9. Waites KB, Cassel GH, Duffy LB, Searcey KB. Isolation of Ureaplasma urealyticum from low birth weight infants. J Pediatr 1995, 126: 502-503.
10. Schmid GP, Fontanarosa PB. Evolving strategies for management of the nongonococcal uretritis syndrome. JAMA 1995, 274: 577.
11. Payne NR, Steinberg SS, Ackerman P et al. New prospective studies of the association of Ureaplasma urealyticum colonization and chronic lung disease. Clin Infect Dis 1993, 17: 117-121.
12. Roberts MC, Hooton M, Stamn W, Holmes KK, Kenny GE. DNA probes for the detection of mycoplasmas in genital specimens. Israels J Med Sci 1987, 23: 618-620.
13. Robertson JA, Vekris A, Bebear C, Stenke GW. Polymerase chain reaction using 16S r RNA gene sequences distinguishes the two biovars of Ureaplasma urealyticum. J Clin Microbiol 1993, 31: 824-830.
14. Broitman NL, Floyd CM, Johnson CA, De La Maza LM, Peterson EM. Comparison of commercially available media for detection and isolation of Ureaplasma urealyticum and Mycoplasma hominis. J Clin Microbiol 1992, 30: 1335-1337.
15. Leland DS, Lapworth MA, Jones RB, French MLV. Comparative evaluation of media for isolation of Ureaplasma urealyticum and genital mycoplasma species. J Clin Microbiol 1982, 16: 709-714.
16. Baysallar M, Kısa Ö, Albay A, Gün H. Evaluation of sensitivity, isolation time and cost of mycofast in detecting Mycoplasma hominis and Ureaplasma urealyticum. İnfeksiyon Dergisi (Turkish Journal of İnfection ) 1999; 13: 81-84.
17. Helvacı S, Gedikoğlu S, Aydın Ö. Vaginal akıntı örneklerinde saptanan mikroorganizmalar. İnfeksiyon Dergisi (Turkish Journal of İnfection)1992; 6: 203-205.
18. Yavuzdemir Ş, Bengisun S, Güngör Ç ve ark. Vajinal akıntısı olan kadınlarda G. vaginalis, Mikoplazma, Ureaplasma, T. vaginalis, maya ve N. gonorrhoeae ile diğer bakterilerin sıklığı. Mikrobiyoloji Bülteni, 1992; 26: 139-148.
19. Bengisun JS, Yakın K, Yavuzdemir Ş, Palabıyıkoğlu İ, Ünlü C. Servisitli kadınlarda Chlamydia, Ureaplasma ve diğer bakterilerin sıklığı. İnfeksiyon Dergisi (Turkish Journal of Infection) 2000; 14: 111-113.
20. Ardıç N, Özyurt M, Erdemoğlu A, Kurukuyu T. Üriner sistem infeksiyonlarında Mycoplasma hominis ve Ureaplasma urealyticum araştırılması ve antibiyotik duyarlılıklarının belirlenmesi. İnfeksiyon Dergisi (Turkish Journal of Infection) 2004; 18: 31-33.
21. Kabul Tarihi: 01.05.2006