Branş Derslik Sisteminin Okul Gelişimi Üzerine Etkisine Yönelik Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğrenci başarısını artırmak amacıyla branş derslik sistemi ile eğitim-öğretime devam etme kararı alan bir ortaokulda görevli öğretmenlerin değişim ve uygulama sürecine yönelik görüşlerinin belirlenmesidir. Bu çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden özel durum çalışmasına göre yürütülmüştür. Çalışma Bursa İli Yenişehir İlçe merkezine bağlı olan ve branş derslik sistemine göre eğitim-öğretime devam eden bir köy ortaokulunda Matematik, Türkçe, Sosyal Bilgiler ve İngilizce branşlarında görevli dört öğretmen ile yürütülmüştür. Yarı yapılandırılmış mülakatlarla elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, kurum çalışanlarının, velilerin ve diğer destekleyici kurumların derslik sistemine geçiş çalışmalarına katkıda bulundukları, bu etkileşimin de öğrenci çıktılarındaki gelişimi artırmada önemli bir paydaya sahip olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular derslik sisteminin hem fiziksel boyutta hem de öğretim boyutunda eğitim ortamının gelişimini ve etkililiğini artırdığını göstermektedir. Bu sistemin kullanıldığı farklı eğitim kademelerinde de çalışmaların yürütülmesinin branş derslik sisteminin tanıtılmasına ve etkilerinin belirlenmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Branş derslik sistemi,okul geliştirme,öğretmen görüşleri

Kaynakça

1. Alkan, C. (1983). Eğitimde ergonomi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 16 (1), 197.
2. Balkar, B. (2010). Okul gelişim planı ve etkililiğinin sağlanması hakkında öğretmen görüşleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (2), 1-17.
3. Broadhead, P., Hodgson, J., Cuckle, P. & Dunford, J. (1998). “School development plan¬ning: moving from the amorphous to the dimensional and making it your own”. Research Papers in Education, 13(1), 3-18.
4. Bubb, S. & Earley, P. (2009). “Leading staff development for school improvement”. School Leadership & Management, 29(1), 23-37.
5. Çepni, S. (2014). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş, Yedinci baskı, Trabzon.
6. Çilenti, K. (1984). Eğitim teknolojisi ve öğretim. Ankara: Kadıoğlu Matbaa.
7. Doğanay, A. ve Sarı, M. (2012). Yapılandırmacı öğrenme ortamı özelliklerinin düşünme dostu sınıf özelliklerini yordama düzeyi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21 (1), 21-36.
8. Dönmez, B. (2002). Bir okul geliştirme modeli olarak laboratuvar okulları uygulamasının değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 27 (126), 70-83.

9. Ersöz, Y. (2012). İlköğretim İkinci Kademede Branş Derslik Sistemi Uygulamasına İlişkin İdareci, Öğretmen ve Öğrenci Görüşleri (Malatya ve Elazığ Örneği). İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
10. Financial Management Standard in Schools [FMSIS] (2007). “The School Development Plan”. A summary guide developed by IPF as part of the toolkit supporting the DfES financial management standard in schools.
11. Gün, M. (2013). İlköğretim ikinci kademe Türkçe dersi okuma etkinliklerinde öğrenme ortamları ile kullanılan araç-gereçlerin yeterliliği. Tarih Okulu Dergisi (TOD), 6 (XV), 545-567. DOI No: http://dx.doi.org/10.14225/Joh274.
12. Harris, A. (2000). What works in school improvement? Lessons from the field and future directions. Educational Research, 42 (1), 1-11.
13. Haynes, N. M. (1998). “Guest editor’s introduction: overview of the comer school de-velopment program”. Journal of Education for Students Placed at Risk (JESPAR), 3(1), 3-9.
14. Hopkins, D. (1996). Towards a Theory for School Improvement. (Chapter 2) in Gray J. et al Merging Traditions. London: Cassell.
15. Hopkins, D. & Harris, A. (1997). Improving the quality of education for all. Support for Learning, 12 (4), 147-151.
16. Hopkins, D. & Levin, B. (2000). Government policy and school development. School Leadership & Management, 20(1), 15- 30.
17. Hopkins, D. (2004). School Improvement For Real. Canada, Routledge Falmer.
18. Jones, G.R. (1996). School development planning in jersey primary schools: a contin¬gency analysis. School Organisation, 16(3), 281-295.
19. Karaküçük, S. (2010). Okul rehberlik servislerinin fiziksel/mekansal koşullarının inclenmesi (rehber öğretmenlerin meknsal algıları bağlamında). Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28 (1), 421-440.
20. Lentz, R.H. (2006). Improving the school development process in cabarrus county, nc: a cooperative effort. Carolina Planning Journal, 31(1), 26-30.
21. Özyürek, C., Pınarkaya, Y. & Taş, E. (2016). Işık ünitesinde öğrencilerin başarıları ve tutumları üzerinde branş derslik sisteminin etkisi. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi (ODÜSOBİAD), 6(3), 657-664.
22. Özyürek, C., Pınarkaya, Y., Taş, E. & Apaydın, Z. (2017). Branş derslik sistemine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşlerinin belirlenmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9, 19-34.
23. Saban, A. (2005). Öğrenme Öğretme Süreci: Yeni Teori ve Yaklaşımlar, Geliştirilmiş 2. Baskı, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
24. Sayar, P. (2016). Sosyal bilgiler dersinde branş derslik sistemi uygulamasının öğretmen, öğrenci ve idareci görüşlerine göre değerlendirilmesi. Bartın Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
25. Scheilke, C.Th. (2003). Quality teaching and school development: experiences with religiously affiliated schools. International Journal of Education and Religion, 4(1), 41-62.
26. Topçu, E. (2013). Sosyal bilgiler dersinde coğrafya kazanımlarının gerçekleştirilmesinde öğretmenlerin tercih ettiği yöntemler. Marmara Coğrafya Dergisi, 28, 331-369. ISSN: 1303-2429 E-ISSN 2147-7825.
27. Yapıcı, M. (2007). Yapılandırmacılık ve sınıf. İlköğretmen Eğitimci Dergisi, 8, 40-41.