Artırılmış Gerçeklik Eğitiminin Fen Bilimleri Öğretmenlerinin Artırılmış Gerçeklik Uygulamalarına Yönelik Tutumlarına Etkisi

Öz

Fen derslerinde teknolojiden yararlanma giderek artan bir ilgi ve araştırma alanı olarak göze çarpmaktadır. Öğretmenlerin son dönemde ilgisini çeken en yeni uygulamalardan biri de artırılmış gerçeklik uygulamalarıdır. Bu uygulamalar, iki boyutlu ortamdaki nesneleri uyarıcı olarak kullanan ve arka planda bu uyarıcılara bağlı üç boyutlu görsel zenginleştirmeler içeren teknolojik materyallerdir. Bu materyallerin fen eğitiminde kullanımının artırılması amacıyla 2018 yılı Kasım ayında Bursa ilinde görev yapmakta olan 21 fen bilimleri öğretmenine üç gün süren bir artırılmış gerçeklik teknolojisi eğitimi verilmiştir. Öğretmenlerin bu eğitimden önce ve eğitimden sonra artırılmış gerçeklik uygulamalarına yönelik tutumları bir ölçek yardımıyla ölçülmüş ve arada anlamlı bir farkın olup olmadığı araştırılmıştır. Bunun yanı sıra bu öğretmenlerden üçü ile yarı yapılandırılmış görüşme formları yardımıyla görüşmeler yapılmış ve hem eğitimin içeriği hem de fen eğitimine etkileriyle ilgili görüşleri toplanmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin artırılmış gerçeklik uygulamalarına yönelik tutumları arasında p=.00 düzeyinde anlamlı bir fark bulunmuştur. Görüşmeler sonucunda ise bu uygulamaların derslerde kullanımının fen eğitiminde soyut kavramların öğretimini kolaylaştıracağı, öğretmenlerin kendilerini teknolojik pedagojik alan bilgisi açısından daha donanımlı hissettikleri ve öğrencilerin derse karşı ilgi ve tutumuna katkı sağlayacağını düşündükleri yönündeki görüşleri ortaya çıkarılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Artırılmış gerçeklik
• Fen eğitimi
• Öğretmen tutumu
• Öğretim teknolojileri

The Effect of Augmented Reality Applications Training on Science Teachers’ Attitudes towards Augmented Reality Applications and Teachers' Views

Öz

The use of technology in teachers' lessons is an increasing focus of interest and research. One of the newest technological applications used in science courses is augmented reality applications. Augmented reality applications are technological materials that use objects in two-dimensional environments as triggers and contain three-dimensional visual enhancements linked to these triggers in the background. In order to increase the use of these materials in science education, 21 science teachers working in Bursa province in November 2018 were given a three-day augmented reality technology training. Teachers' attitudes towards augmented reality practices before and after this training were measured with the help of a scale and it was investigated whether there was a significant difference between them. In addition, interviews were conducted with three of these teachers with the help of semi-structured interview forms and their opinions on both the content of education and its effects on science education were collected. As a result of the research, a significant difference was found at the level of p = .00 between the attitudes of teachers towards augmented reality applications. As a result of the interviews, it was revealed that the use of these applications in lessons would facilitate the teaching of abstract concepts in science education, teachers felt more equipped in terms of technological pedagogical knowledge and would contribute to students' interest and attitude towards the lesson.

Anahtar Kelimeler

• Augmented reality
• science education
• educational technology
• teacher attitude

Kaynakça

1. Abdüsselam, M. S., ve Karal, H. (2012). Fizik öğretiminde artırılmış gerçeklık ortamlarının öğrenci akademik başarısı üzerine etkisi: 11. Sınıf manyetizma konusu örneği. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 170–181.
2. Akçayır, M., ve Akçayır, G. (2016). Üniversite öğrencilerinin yabancı dil eğitiminde artırılmış gerçeklik teknolojisi kullanımına yönelik görüşleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 1169–1187. https://doi.org/10.17556/jef.86406
3. Atasoy, B., Tosi̇k-gün, E., ve Kocaman-Karoğlu, A. (2017). İlköğretim öğrencilerinin artırılmış gerçeklik uygulamalarına karşı tutumlarının ve güdülenme durumlarının belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 18(2), 435–448.
4. Azuma, R. T. (1997). A survey of augmented reality. Presence: Teleoperators and Virtual Environments, 6(4), 355–385. https://doi.org/10.1162/pres.1997.6.4.355
5. Billinghurst, M., ve Kato, H. (2002). Collaborative augmented reality. Communications of the ACM, 45(7), 64–70. https://doi.org/10.1145/514236.514265
6. Çepni, S. (2020). Eğitimde “Bir Adım Ötesi” tartışmalarının kavramsal çerçevesini anlamak: dijitalleşme ve insanileşme (etik ve değerler) kavramlarında denge kurma arayışları. Fen, Matematik, Girişimcilik ve Teknoloji Eğitimi Dergisi, 3(2), 65–79.
7. Çepni, S. (2014). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Celepler.
8. Çepni, S. (2019). Fen ve teknoloji öğretimi. Pegem.

9. Creswell, J. W. (2013). Research design_ qualitative, quantitative, and mixed method approaches. SAGE.
10. Demirer, V., ve Erbaş, Ç. (2015). Mobil artırılmış gerçeklik uygulamalarının incelenmesi ve eğitimsel açıdan değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 802–813. https://doi.org/10.17860/efd.29928
11. Fernandez, M. (2017). Augmented-Virtual Reality: How to improve education systems. Higher Learning Research Communications, 7(1), 1. https://doi.org/10.18870/hlrc.v7i1.373
12. Gan, L., Jiang, J., Zhang, W., Su, Y., Shi, Y., Huang, C., Pan, J., Lü, M., ve Wu, Y. (1998). Synthesis of pyrrolidine ring-fused fullerene multicarboxylates by photoreaction. Journal of Organic Chemistry, 63(13), 4240–4247. https://doi.org/10.1021/jo971990i
13. Hovland, C. I. (1951). Changes in attitude through communication. The Journal of Abnormal and Social Psychology, 46(3), 424–437. doi:10.1037/h0055656
14. İbili, E., ve Şahin, S. (2015). Investigation of the effects on computer attitudes and computer self-efficacy to use of augmented reality in geometry teaching. Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science and Mathematics Education, 9(1), 332–350.
15. İçten, T., ve Bal, G. (2017). Artırılmış gerçeklik üzerine son gelişmelerin ve uygulamaların incelenmesi. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C, 5(2), 111–136.
16. Karademir, E., Sarıkahya, E., Altunsoy, K. (2017). Fen bilimleri öğretmenlerinin beceri kavramına yönelik algıları: bir olgubilim çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 18(1), 53-71. DOI: 10.17494/ogusbd.330740
17. Kaufmann, M. H. (2004). Geometry education with augmented reality [Technischen Universität Wien]. http://gretchen.ims.tuwien.ac.at/media/documents/publications/kaufmann_diss.pdf
18. Kerawalla, L., Luckin, R., Seljeflot, S., ve Woolard, A. (2006). “Making it real”: Exploring the potential of augmented reality for teaching primary school science. Virtual Reality, 10(3–4), 163–174. https://doi.org/10.1007/s10055-006-0036-4
19. Küçük, S., Kapakin, S., ve Goktas, Y. (2015). Medical faculty students’ views on anatomy learning via mobile augmented reality technology. Journal of Higher Education and Science, 5(3), 316. https://doi.org/10.5961/jhes.2015.133
20. Küçük, S., Yilmaz, R. M., Baydaş, Ö., ve Göktaş, Y. (2014). Augmented reality applications attitude scale in secondary schools: Validity and reliability study. Eğitim ve Bilim, 39(176), 388–392. https://doi.org/10.15390/EB.2014.3590
21. Lewin, K. (1947). "Frontiers in Group Dynamics: Concept, Method and Reality in Social Science; Social Equilibria and Social Change". Human Relations. (1) 5–41. doi:10.1177/001872674700100103
22. Liou, H. H., Yang, S. J. H., Chen, S. Y., ve Tarng, W. (2017). The influences of the 2D image-based augmented reality and virtual reality on student learning. Educational Technology and Society, 20(3), 110–121.
23. Mikropoulos, T. A., Chalkidis, A., Katsikis, A., ve Emvalotis, A. (1998). Students’ attitudes towards educational virtual environments. Education and Information Technologies, 3(2), 137–148. https://doi.org/10.1023/A:1009687025419
24. Milli Eğitim Bakanlığı. (2015). Fen ve teknoloji öğretmeni özel alan yeterlikleri. https://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_11/06160143_3-YYretmen_Yeterlikleri_KitabY_fen_ve_teknoloji_YYretmeni_Yzel_alan_yeterlikleri_ilkYYretim_parYa_6.pdf
25. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı. https://doi.org/10.14527/9786053189879.01
26. Ormancı, Ü., Çepni, S., & Ülger, B. (2018). Fen Bilimleri Öğretmenlerinin Ortaöğretime Geçiş Ortak Sınavları Hakkındaki Görüşleri. Academy Journal of Educational Sciences, 2 (1), 1-15. DOI: 10.31805/acjes.422031
27. Özarslan, Y. (2011). Öğrenen içerik etkileşiminin genişletilmiş gerçeklik ile zenginleştirilmesi. 5th International Computer ve Instructional Technologies Symposiumda sunulmuş bildiri, September, 22–24.
28. Özdemi̇r, M. (2017). Artırılmış gerçeklik teknolojisi ile öğrenmeye yönelik deneysel çalışmalar: sistematik bir inceleme. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 609–632. http://dx.doi.org/10.17860/mersinefd.336746
29. Ramirez, H., Mendivil, E. G., Flores, P. R., ve Gonzalez, M. C. (2013). Authoring software for augmented reality applications for the use of maintenance and training process. Procedia Computer Science, 25, 189–193. https://doi.org/10.1016/j.procs.2013.11.023
30. Şahin, D. (2017). Artırılmış gerçeklik teknolojisi ile yapılan fen öğretiminin ortaokul öğrencilerinin başarılarına ve derse karşı tutumlarına etkisi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
31. Sarıoğlu, S., ve Girgin, S. (2020). The effect of using virtual reality in 6th grade science course the cell topic on students’ academic achievements and attitudes towards the course. Journal of Turkish Science Education, 17(1), 109–125. https://doi.org/10.36681/tused.2020.16
32. Singhal, S., Bagga, S., Goyal, P., ve Saxena, V. (2012). Augmented Chemistry: Interactive Education System. International Journal of Computer Applications, 49(15), 1–5. https://doi.org/10.5120/7700-1041
33. Timur, B., ve Özdemir, M. (2018). Fen eğitiminde artırılmış gerçeklik ortamlarının kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. International Journal of Turkish Education Sciences, 6(10), 62–75. https://dergipark.org.tr/goputeb/issue/36631/354239
34. Ültay, N., ve Çalık, M. (2012). A Thematic review of studies into the effectiveness of context-based chemistry curricula. Journal of Science Education and Technology, 21(6), 686–701. https://doi.org/10.1007/s10956-011-9357-5
35. Uluyol, Ç., ve Eryilmaz, S. (2014). Examining pre-service teachers’ opinions regarding to augmented reality learning-arttırılmış gerçeklik öğrenmeye ilişkin öğretmen adaylarının görüşlerinin incelenmesi. Gefad, 34(3), 403–413.
36. Uriel, C., Sergio, S., Carolina, G., Mariano, G., Paola, D., ve Martín, A. (2020). Improving the understanding of basic sciences concepts by using virtual and augmented reality. Procedia Computer Science, 172, 389–392. https://doi.org/10.1016/j.procs.2020.05.165
37. Wojciechowski, R., ve Cellary, W. (2013). Evaluation of learners’ attitude toward learning in ARIES augmented reality environments. Computers and Education, 68, 570–585. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.02.014
38. Zaidi, A., Beadle, S., & Hannah, A. (2019). Review of the online learning and artificial intelligence education market: a report for the Department of Education: July 2018. https://dera.ioe.ac.uk/33536/1/DFR_Online_learning_and_AIEd_market_review.pdf