PEYAMİ SAFA’NIN ROMANLARINDA İSİM SEMBOLİZASYONU
Öz
İnsanı anlatan edebî tür olan romanda yer alan şahıs, zaman, mekan gibi unsurlar yazarın niyetini ortaya koy-mak açısından farklı görevler üstlenirler. Sözgelimi bir roman kişisinin karakterine dair verilen ayrıntılarla romanın mesajına ya da sonuna dair ip uçları verilebilir. Aynı şekilde roman kişisine verilen adlar da bazen kişiye bir ad olmakla kalmaz, bazı özellik, durum ve tavırları sembolize edici işlev üstlenebilir. Peyami Safa’ nın on bir romanında yer alan şahıslara bu çerçeveden bakıldığında şahısların taşıdıkları adların bazen şahsın karakterinin tamamını bazen bir yönünü tanımlayıcı, bazen anlatıcının o şahsa karşı takındığı tavrı ortaya ko-yucu özellikte olduğu görülür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Wellek R.-Warren A., (1983), Edebiyat Bilimi-nin Temelleri, çev. Ahmet Edip Uysal, Ankara, Kültür ve Turizm Bakanlığı yayınları.
- 2. Forster, E. M.(1985), Roman Sanatı, çev. Ünal Aytür, İstanbul, Adam yayınları.
- 3. Headens, Kleber (1961), Roman Sanatı, çev. Yaşar Nabi, İstanbul, Varlık yayınları.
- 4. Belge, Murat (1994), Edebiyat Üzerine Yazılar, İstanbul, Yapı Kredi yayınları.
- 5. Uğurcan, Sema (1984), “Ahmet Mithat Efendi’ nin Romanlarında İsim Sembolizasyo-nu,” Türk Edebiyatı, 29:55-56, 30:68-69
- 6. Devellioğlu, Ferit (1990), Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara, Aydın Kitabevi.
- 7. TDK, Kişi Adları Sözlüğü, http://tdk.org.tr/ad sozluğu.html.
- 8. Safa, Peyami (2000), Sözde Kızlar, 24. Baskı, İstanbul, Ötüken Yayınevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Şeyma Büyükkavas Kuran
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
17 Temmuz 2005
Gönderilme Tarihi
20 Aralık 2004
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2005 Cilt: 3 Sayı: 3