Improvement "parent anxiety resources scale" under conditions of disease and hospitalization of school age children and influence over "children anxiety resources"

Öz

The research is planned methodologically and experimentally to improve "Parent Anxiety Resources Scale" under conditions of disease and hospitalization of school age children and influence over "Children Anxiety Resources". The research is applied in between September 2002 October 2003 at Sinop Atatürk Primary School, Sinop SSK Hospital, Sinop Government Hospital, Samsun SSK Regional Hospital, Samsun Birth and Children Hospital after receival of required permissions.The study group included children attending to Sinop Atatürk Primary School, Parents of hospitalized or outpatient children in Sinop Government Hospital and Sinop SSK Hospital and parents and children hospitalized at Samsun SSK Regional Hospital and Samsun Birth and Children Hospital who are determined by simple random sampling method. Within the study group there are 60 children and 239 parents. Data are obtained by application of "Resources of Anxiety Causing Thoughts" (RACT), "Back Anxiety Inventory" (BAI), State- Trade Anxiety Inventory (STAI), Family Info Form. Alpha constant of Parent Anxiety Resources Scale is found out as 0.94. The corresponding standard deviations of the average points which parents in the case group received from Anxiety Resources are found to be high before.education and to be low after education. Consequently reliability and validity of "Parent Anxiety Resources Scale" is confirmed. It is determined that increase in the anxiety of parents whose school age children are hospitalized directly increases the anxiety of their children. It is proved that education given by nurses to the parents decreases the anxiety of parents which in turn decreases the anxiety of their children. p

Anahtar Kelimeler

• -

Okul Yaş Dönemi Çocuğu Olan Ebeveynlerin Hastalık Ve Hastaneye Yatma Durumunda "Ebeveynlerin Endişe Kaynakları Ölçeği"nin Geliştirilmesi Ve Çocukların Endişe Kaynakları İle Etkileşimi

Öz

Araştırma, okul yaş dönemindeki çocukların hastalık ve hastaneye yatma durumunda "Ebeveynlerin Endişe Kaynakları Ölçeği"nin (EEKÖ) geliştirilmesini ve "Çocukların Endişe Kaynakları" ile etkileşimini saptamak amacıyla metodolojik ve deneysel olarak planlandı. Araştırma, Sinop Atatürk İlköğretim Okulu'nda, Sinop SSK Hastanesi'nde, Sinop Devlet Hastanesi'nde, Samsun SSK Bölge Hastanesi'nde, Samsun Doğum ve Çocuk Hastanesi'nde, gerekli izinler alındıktan sonra Eylül 2002-Ekim 2003 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırma evrenini, Sinop Atatürk İlköğretim Okulu'nda okuyan çocukların, Sinop Devlet Hastanesi'nde, Sinop SSK Hastanesi'nde ayakta/yatan hasta çocukların ebeveynleri ve Samsun SSK Bölge Hastanesi'nde ve Samsun Doğum ve Çocuk Hastanesi'nde yatan çocuklar ve ebeveynleri, örneklem ise, basit rastgele örneklem yöntemiyle belirlenen 60 çocuk ve 239 ebeveyn oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, EEKÖ, Endişe Oluşturan Düşünce Kaynakları (ÇEKÖ), Beck Anksiyete Envanteri (BAE), Spielberger Durumluk- Sürekli Kaygı Envanteri (SDSKE), Aile- Çocuk Bilgi Formu kullanıldı. "Ebeveynlerin Endişe Kaynakları Ölçeği"nin güvenirlik ve geçerlilik alfa katsayısı = 0.94 olarak bulunmuştur. Vaka grubundaki ebeveynlerin endişe kaynaklarından aldıkları puan ortalamalarının standart sapmalarının eğitim öncesi yüksek, eğitim sonrası düşük olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak; EEKÖ'nün geçerli ve güvenilir olduğu, bu amaçla yapılacak çalışmalarda kullanılabileceği, okul yaş dönemi çocuğu olan ebeveynlerin çocuklarının hastalık ya da hastaneye yatma durumunda, endişelerinin arttığı, endişesi yüksek olan ebeveynlerin çocuklarının da endişesinin yükseldiği, ebeveynlere hemşire tarafından, çocuklarının hastalık ve hastaneye yatması ile ilgili eğitim yapılmasının ebeveynlerin endişesini düşürdüğü, endişesi azalan ebeveynlerin çocuklarını da endişesinin azaldığı saptandı. p < 0.001

Anahtar Kelimeler

• Çocuklar, Hastaneye Yatış, Ebeveyn, Ölçek, Endişe

Kaynakça

1. 1.Web.ttnet.net.tr/denel/2002%20Veri.htm-29k, 2003 2.Kavaklı A. Okul Çocukluğu Döneminde Psikososyal Gelişme Çocukluk Yaşlarında Büyüme ve Gelişme, Hilal Matbaacılık A.Ş. İstanbul, 1992
2. 3.Teichman Y, Rafael BM, Lerman M. Anxiety Reaction of Hospitalized Children. Br J Med Psycho.l986;(59): 375-382
3. 4.Gönener D. Okul Yaş Grubu Çocukların Hastane ve Hastalığı ile ilgili Bilgilendirme Durumlarının Endişe Kaynakları ile Etkileşimi. İ.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 1997
4. 5.Bilir Ş, Dönmez B. Çocuk ve Hastane Sim Matbaacılık. Ankara,1995
5. 6.Arslantürk Z. Sosyal Bilimler için Araştırma Metod ve Teknikleri, 3.Basım, s.168-174, M.Ü. İlahiyat Vakfı Yayınları, İstanbul, 1997
6. 7.Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması 1998. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara, 1999
7. 8.Yataklı Tedavi Kurumları İstatistik Yıllığı 2001, Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara, 2002
8. 9.http://nkg.die.gov.tr/goster.asp7aile 10.http://www.geocities.com/kemalgökcanyaile.html.2003 ll.Karakoç Ö, Erkan M, Oto R. Çocuk Cerrahi Servisinde Yatan Hastaların Ebeveynlerinin Anksiyete Düzeyleri ve Bazı Sosyo-Demografik Özelliklerle İlişkisi. Hemşirelik Forumu Dergisi, 2001;(4):32-36

9. 12.Başer G, Çavuşoğlu H. 7-12 Yaş Grubundaki Çocukların Hastaneyi ve Hemşireyi Algılayışları. III. Ulusal Hemşirelik Kongresi Kitabı. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Sivas, 1992;614-621
10. 13.Patterson D, Eiser C. Childrens Perceptions of Hospital: A Preliminary Study, Int J Nurs Stud. 1984;(21):45-50
11. 14.Bluestein J. Ana Babaların Yapması ve Yapmaması Gerekenler, Çev. Gürel H, Hızla Yayıncılık Ankara, 2000
12. 15.Dürü Ç. Korku, Kaygı, Panik Nedir? Nasıl Başa Çıkılır? Türk Psikoloji Bülteni, 1999;(15):67-70
13. 16.Tunçdoğan İ, Tunçdoğan AC: Çocuk ve Beslenme: Okul Yaş Dönemi Çocuğun Beslenmesi, Ankara, 1985;232-298
14. 17.Yıldız S. Ameliyat Olacak Çocuklarda Ailenin Eğitsel ve Sosyal Sorunları ve Hemşirelik Yaklaşımları. Hemşirelik Forumu. Çocuk Cerrahisi Özel Sayısı, 2000;(l): 16-25
15. 18.Kaiser LJ, Ostojo E, Pruitt DB, Dealing With Stress and Travma in Families. Child Adol Psychiatry. 1998;(7):87-103
16. 19.Kent L, King H, Cochrane R. Maternal and Child Psychological Sequelae in Pediatric Burn Injuries. Burns, 2000;(26):317-322
17. 20.Thopson N, Irwin G, Gunawardene SM, Chan L. Preoperative Parental Anxiety. Anaesthenia. 1996;51:1008-1012
18. 21.Savaşır I, Şahin N. Bilişsel- Davranışçı Terapilerde Değerlendirme: Sık Kullanılan Ölçekler, Türk Psikologlar Derneği Yayınları, Özyurt Matbaası, Ankara, 1997;67-71 22.Alparslan ÇÖ. Kronik Hemotolojik Onkolojik Hastalığı Olan Çocukların Kardeşleri ve Annelerine Verilen Hemşirelik Desteğinin Kaygı Düzeylerine Etkisi. İ.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, İstanbul, 2003 (Danışman: Doç. Dr. Suzan Yıldız), ve “Öner N. Türkiye’de Kullanılan Psikolojik Testler. Durumluluk-Sürekli Kaygı Envanteri, 3. Basım
19. Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 1997;365-371