Dijital Sağlık Eğitiminde 3 Boyutlu Yaklaşımlar: Temel Yaşam Desteği ve Röntgen Cihazları Kullanımına Yönelik Uygulamaları

Öz

Günümüz sağlık teknolojilerinin hızla gelişmesiyle birlikte, mobil uygulamalar eğitim ve sağlık hizmetlerinin daha geniş kitlelere ulaşmasında önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada iki farklı örnek uygulama bulunmaktadır. Temel yaşam desteği, acil durumlarda doğru ve zamanında müdahale için kritik bir beceridir ve bu eğitimin yaygınlaştırılmasında mobil teknolojiler önemli bir araç haline gelmiştir. 3B animasyonlar ve etkileşimli simülasyonlar, kullanıcıların Temel Yaşam Desteği uygulamalarını pratik ederek öğrenmelerine olanak tanımaktadır. Aynı şekilde, röntgen çekim cihazı kullanımıyla ilgili eğitimler de mobil platformlar aracılığıyla daha erişilebilir hale gelmiştir. Temel Yaşam Desteğinin doğru ve hızlı uygulanması, acil müdahalelerde hayati önem taşımaktadır. Eğitim süreçlerinde 3B animasyon ve simülasyon tabanlı mobil uygulamaların kullanımı, sağlık profesyonelleri ve halk arasında Temel Yaşam Desteği becerilerinin yaygınlaşmasına katkı sağlar. Benzer şekilde, röntgen çekim cihazları konusunda geliştirilen mobil uygulamalar, radyoloji alanındaki eğitimlerde kullanıcıların cihazı doğru kullanabilmesini ve radyasyon güvenliğini sağlamayı hedeflemektedir. Bu makalede Temel yaşam desteği eğitimi ve röntgen çekim cihazı kullanımına yönelik 3 boyutlu mobil uygulama çözümleri ele alınmıştır. Bu teknolojilerin sağlık eğitiminde nasıl bir devrim yarattığını inceleyerek, sağlık çalışanlarının ve kullanıcıların bu uygulamalar aracılığıyla elde ettiği pratik deneyimlerin etkinliğini tartışmaktadır. Temel Yaşam Desteği Uygulaması ve Röntgen Cihazı Kullanımı Eğitimi Uygulamalarını deneyimleyen kişiler ve sağlık çalışanları üzerinde yapılan uygulama değerlendirme formundan elde edilen bilgilere göre bu uygulamayı kullanan kişilerin bilgi ve deneyimlerinin bariz ölçüde arttığı gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Temel Yaşam Desteği
• Röntgen Cihazı
• 3B Modelleme
• Dijital Eğitim
• Mobil Uygulama

3D Approaches in Digital Health Education: Applications for the Use of Basic Life Support and X-Ray Devices

Öz

With the rapid development of today's health technologies, mobile applications play an important role in reaching education and health services to wider audiences. This work is focused two different applications. Basic life support is a critical skill for accurate and timely intervention in emergency situations, and mobile technologies have become an important tool in disseminating this training. 3D animations and interactive simulations allow users to practice Basic Life Support practices. Likewise, training on the use of x-ray devices has become more accessible through mobile platforms. Correct and rapid implementation of Basic Life Support is vital in emergency interventions. The use of 3D animation and simulation-based mobile applications in training processes contributes to the dissemination of Basic Life Support skills among healthcare professionals and the public. Similarly, mobile applications developed for x-ray devices aim to ensure that users can use the device correctly and ensure radiation safety during training in the field of radiology. In this article, 3D mobile application solutions for Basic life support training and x-ray device use are discussed. It examines how these technologies have revolutionized health education and discusses the effectiveness of the practical experiences that healthcare professionals and users gain through these applications. According to the information obtained from the application evaluation form conducted on people and healthcare professionals who have experienced Basic Life Support Application and X-Ray Device Use Training Applications, it has been observed that the knowledge and experience of people using this application has increased significantly.

Anahtar Kelimeler

• Basic Life Support
• X-ray Machine
• 3D Modeling
• Digital Education
• Mobile Application

Kaynakça

1. Aktaş,M.N.,2022. Sağlık Eğitimi Veren Bir Üniversitede Okuyan Öğrencilerin Afet Bilinci Ve Temel İlk Yardım Düzeylerinin Değerlendirilmesi: Bir Vakıf Üniversitesi Örneği.(Yüksek Lisans Tezi), Bezmialem Vakıf Üniversitesi. Afet Yönetimi, İstanbul.
2. Akyurt, N., 2017. Radyoloji Bölümlerinde Fazla Tetkik İsteme ve Tekrar Oranları “Kamu Örneği”. Turkiye Klinikleri J Radiol-Special Topics, 10 (1), 19-24.
3. Bayat, B. (2014). Uygulamalı Sosyal Bilim Araştırmalarında Ölçme, Ölçekler Ve “Likert” Ölçek Kurma Tekniği. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(3), 1-24.
4. Bayazıt,E., 2017. Tokat İl Merkezinde Görev Yapan Öğretmenlerin Temel Yaşam Desteği Eğitimi Öncesi, Sonrası Ve 6 Ay Sonrası Bilgi Düzeyleri. (Yüksek Lisans Tezi), Gaziosmanpaşa Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tokat.
5. Belek İ., Nalçacı E., Onuroğulları H., Ardıç F. (1992), Sınıfsız Toplum Yolunda Türkiye için Sağlık Tezi, Sorun Yayınları, İstanbul.
6. Boada I, Rodriguez-Benitez A, Garcia-Gonzalez JM, Olivet J, Carreras V, Sbert M. Using a serious game to complement CPR instruction in a nurse faculty. Comput Methods Programs Biomed 122(2):282-91, 2015.
7. Boza, N. A., 2024, Sağlık Turizmi Kapsamında Olan Turistlerin Seyahatlerinde Hastalık/Rehabilitasyon Hizmetlerinin Web ve Mobil Uygulamalar ile Takibi: Diyaliz Hasta Takip Sistemi, Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
8. Bulut,E.,2023. Radyoloji Çalışanlarının Sağlık Okur Yazarlığı Düzeylerinin Belirlenmesi. (Y.Lisans Tezi), İstanbul Okan Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Sağlık Yönetimi Programı.

9. Çatak, G. (2011). Oynarken tasarlamak: Dijital tasarım oyunları. Sigma, 3, 385-391.
10. Gül, A., Baykal, D. (2021). Güvenli bir hayat için bilinçli ilk yardım: hastane dışı kardiyak arrest ve temel yaşam desteğinin önemi. Sağlık ve Yaşam Bilimleri Dergisi, 3(3), 178-182.
11. Güler, Ö. G. E. (2015). Mobil sağlık hizmetlerinde oyunlaştırma. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(2), 82-101.
12. Kepler K, Servomaa A, Filippova I, Preliminary reference levelsfordiagnosticradiology in stonia.IFMBEproceedings, 13th NordicBaltic Conference on Biomedical Engineering and Medical Physics. Umea, Sweden, 2008.
13. Keskin, N. Ö., KILINÇ, A. G. H. (2015). Mobil öğrenme uygulamalarına yönelik geliştirme platformlarının karşılaştırılması ve örnek uygulamalar. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(3), 68-90.
14. Kozan, E. (2022). Sinemada Motion Capture Uygulamalarında Yazılım Şirketlerin Estetik ve Teknolojik Çözümleri. Sakarya İletişim, 2(1), 34-47.
15. Kulakaç, N., Çilingir, D. (2023). Ciddi Oyun Tabanlı Uygulamaların Hemşirelik Öğrencilerinin Bilgi Düzeyine Etkisi: Sistematik Derleme ve Meta Analiz. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(3), 1193-1201.
16. Li, J., Xu, Y., Xu, Y., Yue, P., Sun, L., Guo, M., ... & Wu, Y. (2015). 3D CPR game can improve CPR skill retention. In MEDINFO 2015: eHealth-enabled Health (pp. 974-974). IOS Press.
17. Onganlar, Y. H., Şahin, M., Onganlar, F. P., Şahin, H. H. K. (2019). Pediatride Temel Yaşam Desteği. Journal Of Health Sciences And Medicine, 2(4), 139-145.
18. Öztürk, Ç. E., 2015, Hasta ve Sağlık Görevlisi Etkileşimi Özelliği Bulunan Mobil Reçete Hatırlatma ve Planlama Uygulaması Tasarımı Ve Geliştirimi, Yüksek Lisans Tezi, Kadir Has Üniversitesi, Fen ve Mühendislik Enstitüsü, İstanbul.
19. Özdemir, H.İ., 2015. Temel Tıbbi (Radyolojik) Görüntüleme Tekniği. Hiperlink Eğitim İletişim Yayınları, 217 s, İstanbul. Özer, O., Özdemir, D. (2023). Okul Öncesi Öğrencilerine Çevre Bilinci Kazandırmaya Yönelik UNITY Tabanlı Eğitici Oyun Tasarımı. Eskişehir Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi Bilişim Dergisi, 4(3), 1-8.
20. Saposnik, G., Teasell, R., Mamdani, M., Hall, J., McIlroy, W., Cheung, D. and Bayley, M., 2010, Effectiveness of virtual reality using Wii gaming technology in stroke rehabilitation: a pilot randomized clinical trial and proof of principle, Stroke, 41(7), 1477-1484.
21. Şahin, G., Başak, T. (2019). Hemşirelik eğitiminde oyun temelli öğrenme. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 8(3), 308-314.
22. Şengünalp, C., Sarıhan, S. (2024). Convergence of Art andTechnology in Characterand Space Design with Blender. Art Time, (7), 38-47.
23. Tuğtekin, U., Kaleci, D. (2011). 3D modelleme tekniği kullanılarak bilgisayar oyunu tasarımı. XIII. Akademik Bilişim, Malatya.
24. Turan, İ., Şimşek, Ü., Aslan, H. (2015). Eğitim araştırmalarında likert ölçeği ve likert-tipi soruların kullanımı ve analizi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 186-203.