Nohut Bitkisinde Farklı Gelişim Dönemlerinde Uygulanan Ek Sulamanın Ham Protein, Ham Yağ ve Ham Kül İçeriğine Etkisi

Öz

Bu çalışma 2016 yılında Aksu nohut çeşidinde farklı gelişim dönemlerinde uygulanan ek sulamaların ham protein, ham yağ ve ham kül içeriğine etkisini incelemek amacıyla Erciyes Üniversitesi Tarımsal Araştırma ve Uygulama İstasyonunda yürütülmüştür. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü ve 7 farklı sulama (S₁: Susuz, S₂: Çiçeklenme öncesi tek sulama, S₃: Çiçeklenme başlangıcında tek sulama, S₄: %50 bakla döneminde tek sulama, S₅: %50 çiçek+%50 Tane dolum döneminde iki sulama, S₆: Çiçeklenme öncesi + %50 Bakla döneminde iki sulama, S₇: Tam sulama) konusu olarak uygulanmıştır. Uygulanan sulama suyu miktarı 85.6-323 mm arasında değişim göstermiştir. En yüksek ham protein içeriği S₇  konusunda %28.84, en düşük S₆ konusunda %25.82, ham yağ içeriği en yüksek S₅ konusunda %7.91, en düşük S₁ konusunda %3.83, ham kül içeriği en yüksek S₅ konusunda %3.56, en düşük S₂ konusunda 1.66  olarak gözlemlenmiştir. Farklı sulama suyu uygulamaları ham protein içeriği üzerinde p<0.05, ham yağ ve ham kül içeriği üzerinde p<0.01 önem düzeyinde farklılıklar oluşturmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Ham protein,ham yağ,ham kül,nohut,sulama

Kaynakça

1. [1] AOAC, 1990. Official Methods of Analysis. Vol. I. 15th ed. Association of Official Analytical Chemists, Arlington, VA, USA.
2. [2] Akçin, A., 1988. Yemeklik Tane Baklagiller. Selçuk Üniversitesi Yayınları: 43. Ziraat Fakültesi Yayınları: 8. Konya, 377s.
3. [3] Allen R.G., Pereira L.S., Raes D. and Smith M. (1998). Crop Evapotranspiration: Guidelines for Computing Crop Water Requirements. Irrigation and Drainage, Paper No.56. FAO, Rome, Italy.
4. [4] FAOSTAT (2014). Statistical database. http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC/visualize (Erişim tarihi: 28 Ocak 2017).
5. [5] FAOSTAT (2015). Statistical database. http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC/visualize (Erişim tarihi: 28 Ocak 2017).
6. [6] Gençtan, T. 1998. Agricultural Ecology (Tarımsal Ekoloji). Trakya Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü Yayınları, Tekirdağ, Türkiye.
7. [7] Günes A, Çiçek N, İnal A, Alpaslan M, Eraslan F, Güneri E & Güzelordu T (2006). Genotipic response of chickpea (Cicer arietinum L.) cultivars to drought stress implemented at pre- and postanthesis stages and its relations with nutrient uptake and efficiency. Plant Soil Environonment 52: 368-376
8. [8] Kalefetoğlu T & Ekmekçioğlu Y (2005). Bitkilerde kuraklık stresinin etkileri ve dayanıklılık mekanizması. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 18(4): 723-740

9. [9] James L.G. (1993). Pprinciples of farm irrigation system desing. Florida: Krieger publishing company.
10. [10] Nobile C G M, Carreras J, Grosso R, Inga M, Silva M, Roxana A, Allende M J, Badini R, Martinez M J (2013). Proximate composition and seed lipid components of “kabuli” -type chickpea (cicer arietinum L.) from Argentina, 729-737
11. [11] Saxena N P, Johansen C, Saxena M C & Silim S N (1993). Selection for drought and salinity tolerance in coolseason food legumes. In: K.B. Singh and M.C. Saxena Eds. Breeding for stres tolerance in cool-season food legumes. United Kingdom, pp. 245-270
12. [12] Yılmaz C İ (2011). Damla yöntemiyle uygulanan farklı sulama stratejilerinin kışlık ve yazlık ekilen nohut bitkisinin verim ve su kullanım randımanına etkileri, Yüksek lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
13. [13] Yolcu R (2008). Diyarbakır ekolojik koşullarında farklı gelişme dönemlerinde sulanan nohudun (Cicer arietinum L.) sulama suyu gereksinimi ve su tüketimi üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.