Derleme

ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME

Cilt: 13 Sayı: 1 29 Mayıs 2024
PDF İndir
EN TR

ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME

Öz

Adli antropoloji, çürümüş, yanmış, iskeletleşmiş cesetlerin kimliklendirme çalışmalarını yapan bilim dalıdır. Adli antropolojinin dünya çapında disiplin olarak tanınması 1970'li yılların başında kimliği belirlenemeyen cesetlerin kimlik tespiti çalışmalarıyla başlamıştır. Ülkemizde ise nispeten yeni gelişim göstermektedir. Dünyada ve ülkemizde giderek artan ve karmaşıklaşan suç oranlarıyla bağlantılı olarak adli bilimcilere olan ihtiyaç da artış göstermektedir. Adli antropologlar ölüm olaylarının intihar, kaza, afet, terör saldırıları veya cinayet sonucu meydana geldiği durumlarda, tanınmayacak hale gelmiş insan iskeletlerinden biyolojik profil oluşturarak kimlik tespiti yapmaya yardımcı olurlar. İnsan iskeletlerinin kimliklendirme çalışmalarında olay yerinden laboratuvara giden süreç bir bütün olarak değerlendirilir. Dolayısıyla olay yerinden toplanan kemiklerin adli antropologlara paketlenmiş halde gönderilmesi dezavantajlı bir yaklaşımdır. Bu çalışma, adli antropologların olay yeri incelemelerindeki rolünü belirlemek amacıyla literatür derlemesi şeklinde yapılmıştır. Sonuç olarak, Adli antropologların görevi sadece tanımayacak hale gelmiş ve kimliği bilinmeyen bireylerin kimliklendirmesini yapmak değil aynı zamanda olay yeri incelemelerinde farklı durum ve koşullarda kanıt ve kalıntıların korunmasında önemli rol oynarlar. Ayrıca adli antropologlar, buluntunun kemik olup olmadığını eğer kemikse insana veya hayvana ait olduğunu, gömünün antik/aktüel ayrımını yapabilen uzmanlardır. Dolayısıyla olay yeri inceleme timlerinde adli antropologların bulunması adli vakalarda kimliklendirme çalışmalarının doğru ve güvenilir bir şekilde yapılması açısından önem taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Bu çalışmanın, özgün bir çalışma olduğunu; çalışmanın hazırlık, veri toplama, analiz ve bilgilerin sunumu olmak üzere tüm aşamalarından bilimsel etik ilke ve kurallarına uygun davrandığımı; bu çalışma kapsamında elde edilmeyen tüm veri ve bilgiler için kaynak gösterdiğimi ve bu kaynaklara kaynakçada yer verdiğimi; kullanılan verilerde herhangi bir değişiklik yapmadığımı, çalışmanın Committee on Publication Ethics (COPE)' in tüm şartlarını ve koşullarını kabul ederek etik görev ve sorumluluklara riayet ettiğimi beyan ederim. Herhangi bir zamanda, çalışmayla ilgili yaptığım bu beyana aykırı bir durumun saptanması durumunda, ortaya çıkacak tüm ahlaki ve hukuki sonuçlara razı olduğumu bildiririm.

Kaynakça

  1. Adam, C. (2016). Forensic Evidence İn Court: Evaluation And Scientific Opinion. John Wiley & Sons.
  2. Argun, U., Karapazarlıoğlu, E., Taşgın, S. (2015). Öldürme (Cinayet) Olaylarında Polis Soruşturmaları. Legal Hukuk Dergisi,13(147), 61-89.
  3. Bass, W. M. (1984). Is İt Possible To Consume A Body Completely İn A Fire. Human İdentification: Case Studies İn Forensic Anthropology. Springfield, IL: Charles C. Thomas, 159-167.
  4. Bayer, M. (2003). Olay Yeri İnceleme Kriminal Laboratuvar Analizleri. Songür Yayıncılık, Ankara, 27, 199-211.
  5. Blau S., Briggs, C.A. (2011). The Role of Forensic Anthropology in Disaster Victim Identification (DVI). Forensic Science International, 205(1-3), 29-35.
  6. Blau, S. (2015). Working as a forensic archaeologist and/or anthropologist in post-conflict contexts: A consideration of professional responsibilities to the missing, the dead and their relatives. Ethics and the Archaeology of Violence, 215-228.
  7. Budimlija, Z. M., Prinz, M. K., Zelson-Mundorff, A., Wiersema, J., Bartelink, E., MacKinnon, G., Shaler, R. C. (2003). World Trade Center human identification project: experiences with individual body identification cases. Croatian medical journal, 44(3), 259-263.
  8. Bulut, Ö., Bol, S., Karakuş, O. (2013). Adli Vakalara Ait İskelet Buluntuları İçin Saha Prosedürü Ve Standartları. Turkish Journal of Police Studies/Polis Bilimleri Dergisi, 15(3).

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Antropoloji (Diğer)

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

29 Mayıs 2024

Gönderilme Tarihi

29 Ekim 2023

Kabul Tarihi

28 Mayıs 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 13 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Keler, N., & Sevim Erol, A. (2024). ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 13(1), 173-188. https://doi.org/10.28956/gbd.1382867
AMA
1.Keler N, Sevim Erol A. ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. GBD. 2024;13(1):173-188. doi:10.28956/gbd.1382867
Chicago
Keler, Nihan, ve Ayla Sevim Erol. 2024. “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”. Güvenlik Bilimleri Dergisi 13 (1): 173-88. https://doi.org/10.28956/gbd.1382867.
EndNote
Keler N, Sevim Erol A (01 Mayıs 2024) ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. Güvenlik Bilimleri Dergisi 13 1 173–188.
IEEE
[1]N. Keler ve A. Sevim Erol, “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”, GBD, c. 13, sy 1, ss. 173–188, May. 2024, doi: 10.28956/gbd.1382867.
ISNAD
Keler, Nihan - Sevim Erol, Ayla. “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”. Güvenlik Bilimleri Dergisi 13/1 (01 Mayıs 2024): 173-188. https://doi.org/10.28956/gbd.1382867.
JAMA
1.Keler N, Sevim Erol A. ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. GBD. 2024;13:173–188.
MLA
Keler, Nihan, ve Ayla Sevim Erol. “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”. Güvenlik Bilimleri Dergisi, c. 13, sy 1, Mayıs 2024, ss. 173-88, doi:10.28956/gbd.1382867.
Vancouver
1.Nihan Keler, Ayla Sevim Erol. ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. GBD. 01 Mayıs 2024;13(1):173-88. doi:10.28956/gbd.1382867

24347   14728   14731   14739   


Bu dergi creative commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası lisansı ile lisanslanmıştır.   29846