EN
TR
ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME
Öz
Adli antropoloji, çürümüş, yanmış, iskeletleşmiş cesetlerin kimliklendirme çalışmalarını yapan bilim dalıdır. Adli antropolojinin dünya çapında disiplin olarak tanınması 1970'li yılların başında kimliği belirlenemeyen cesetlerin kimlik tespiti çalışmalarıyla başlamıştır. Ülkemizde ise nispeten yeni gelişim göstermektedir. Dünyada ve ülkemizde giderek artan ve karmaşıklaşan suç oranlarıyla bağlantılı olarak adli bilimcilere olan ihtiyaç da artış göstermektedir.
Adli antropologlar ölüm olaylarının intihar, kaza, afet, terör saldırıları veya cinayet sonucu meydana geldiği durumlarda, tanınmayacak hale gelmiş insan iskeletlerinden biyolojik profil oluşturarak kimlik tespiti yapmaya yardımcı olurlar. İnsan iskeletlerinin kimliklendirme çalışmalarında olay yerinden laboratuvara giden süreç bir bütün olarak değerlendirilir. Dolayısıyla olay yerinden toplanan kemiklerin adli antropologlara paketlenmiş halde gönderilmesi dezavantajlı bir yaklaşımdır.
Bu çalışma, adli antropologların olay yeri incelemelerindeki rolünü belirlemek amacıyla literatür derlemesi şeklinde yapılmıştır.
Sonuç olarak, Adli antropologların görevi sadece tanımayacak hale gelmiş ve kimliği bilinmeyen bireylerin kimliklendirmesini yapmak değil aynı zamanda olay yeri incelemelerinde farklı durum ve koşullarda kanıt ve kalıntıların korunmasında önemli rol oynarlar. Ayrıca adli antropologlar, buluntunun kemik olup olmadığını eğer kemikse insana veya hayvana ait olduğunu, gömünün antik/aktüel ayrımını yapabilen uzmanlardır. Dolayısıyla olay yeri inceleme timlerinde adli antropologların bulunması adli vakalarda kimliklendirme çalışmalarının doğru ve güvenilir bir şekilde yapılması açısından önem taşımaktadır.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Bu çalışmanın, özgün bir çalışma olduğunu; çalışmanın hazırlık, veri toplama, analiz
ve bilgilerin sunumu olmak üzere tüm aşamalarından bilimsel etik ilke ve kurallarına uygun
davrandığımı; bu çalışma kapsamında elde edilmeyen tüm veri ve bilgiler için kaynak
gösterdiğimi ve bu kaynaklara kaynakçada yer verdiğimi; kullanılan verilerde herhangi bir
değişiklik yapmadığımı, çalışmanın Committee on Publication Ethics (COPE)' in tüm şartlarını
ve koşullarını kabul ederek etik görev ve sorumluluklara riayet ettiğimi beyan ederim.
Herhangi bir zamanda, çalışmayla ilgili yaptığım bu beyana aykırı bir durumun
saptanması durumunda, ortaya çıkacak tüm ahlaki ve hukuki sonuçlara razı olduğumu
bildiririm.
Kaynakça
- Adam, C. (2016). Forensic Evidence İn Court: Evaluation And Scientific Opinion. John Wiley & Sons.
- Argun, U., Karapazarlıoğlu, E., Taşgın, S. (2015). Öldürme (Cinayet) Olaylarında Polis Soruşturmaları. Legal Hukuk Dergisi,13(147), 61-89.
- Bass, W. M. (1984). Is İt Possible To Consume A Body Completely İn A Fire. Human İdentification: Case Studies İn Forensic Anthropology. Springfield, IL: Charles C. Thomas, 159-167.
- Bayer, M. (2003). Olay Yeri İnceleme Kriminal Laboratuvar Analizleri. Songür Yayıncılık, Ankara, 27, 199-211.
- Blau S., Briggs, C.A. (2011). The Role of Forensic Anthropology in Disaster Victim Identification (DVI). Forensic Science International, 205(1-3), 29-35.
- Blau, S. (2015). Working as a forensic archaeologist and/or anthropologist in post-conflict contexts: A consideration of professional responsibilities to the missing, the dead and their relatives. Ethics and the Archaeology of Violence, 215-228.
- Budimlija, Z. M., Prinz, M. K., Zelson-Mundorff, A., Wiersema, J., Bartelink, E., MacKinnon, G., Shaler, R. C. (2003). World Trade Center human identification project: experiences with individual body identification cases. Croatian medical journal, 44(3), 259-263.
- Bulut, Ö., Bol, S., Karakuş, O. (2013). Adli Vakalara Ait İskelet Buluntuları İçin Saha Prosedürü Ve Standartları. Turkish Journal of Police Studies/Polis Bilimleri Dergisi, 15(3).
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Antropoloji (Diğer)
Bölüm
Derleme
Yayımlanma Tarihi
29 Mayıs 2024
Gönderilme Tarihi
29 Ekim 2023
Kabul Tarihi
28 Mayıs 2024
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2024 Cilt: 13 Sayı: 1
APA
Keler, N., & Sevim Erol, A. (2024). ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 13(1), 173-188. https://doi.org/10.28956/gbd.1382867
AMA
1.Keler N, Sevim Erol A. ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. GBD. 2024;13(1):173-188. doi:10.28956/gbd.1382867
Chicago
Keler, Nihan, ve Ayla Sevim Erol. 2024. “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”. Güvenlik Bilimleri Dergisi 13 (1): 173-88. https://doi.org/10.28956/gbd.1382867.
EndNote
Keler N, Sevim Erol A (01 Mayıs 2024) ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. Güvenlik Bilimleri Dergisi 13 1 173–188.
IEEE
[1]N. Keler ve A. Sevim Erol, “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”, GBD, c. 13, sy 1, ss. 173–188, May. 2024, doi: 10.28956/gbd.1382867.
ISNAD
Keler, Nihan - Sevim Erol, Ayla. “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”. Güvenlik Bilimleri Dergisi 13/1 (01 Mayıs 2024): 173-188. https://doi.org/10.28956/gbd.1382867.
JAMA
1.Keler N, Sevim Erol A. ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. GBD. 2024;13:173–188.
MLA
Keler, Nihan, ve Ayla Sevim Erol. “ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME”. Güvenlik Bilimleri Dergisi, c. 13, sy 1, Mayıs 2024, ss. 173-88, doi:10.28956/gbd.1382867.
Vancouver
1.Nihan Keler, Ayla Sevim Erol. ADLİ ANTROPOLOJİK VAKALARDA OLAY YERİ İNCELEME. GBD. 01 Mayıs 2024;13(1):173-88. doi:10.28956/gbd.1382867