Merkezi Kamu Spor Teşkilatının Spor Medyası Açısından Değerlendirilmesi

Abstract

Kamu spor teşkilatları ile spor medyası etkileşimi, sporun geniş halk kitlelerine yayılmasında en önemli işbirliklerindendir. Bu çalışmanın amacı da, merkezi kamu spor teşkilatlarında (KST) çalışan muhabirler ile spor medyası mensupları, sporcu ve spor kulübü yetkililerinin görüşlerinden yola çıkılarak Gençlik ve Spor Bakanlığı ile spor medyası arasındaki etkileşimi ortaya koymaktır. Araştırmada temel nitel araştırma deseninden yararlanılmıştır. Çalışma grubu, Ankara ilindeki, KST çalışanlarından üç muhabir; TRT Spor TV kanalından dört spor muhabiri, üç spor spikeri ve bir yönetici; bir yerel gazeteden bir spor muhabiri, yine Ankara ilindeki iki profesyonel spor kulübünden ikişer sporcu ve birer kulüp yetkilisi olmak üzere toplamda on sekiz kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilmiş ve elde edilen bu veriler betimsel analize tabi tutulmuştur. Sonuç olarak, KST faaliyetlerinin sporcular tarafından yeterince takip edilmiyor olması KST’nin medyayla ilişkisinde eksiklikler olduğunu göstermektedir. Özellikle yapılan yatırımlar, başarı ve başarılı olanların güzel örnekler olarak medyada daha fazla yer alması olumlu gelişmeler olarak tespit edilmiştir. Medya mensupları ise, etkileşimi olumlu bulmakla birlikte daha yapılabilecek çok şeyin olduğunu ifade etmişlerdir. Nihayetinde Türk sporunun gelişimi için önemli olan bu paydaşların, Türk sporunun daha iyi seviyelere gelmesi için birbiri ile etkileşiminin daha fazla geliştirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Keywords

• Kamu spor teşkilatları
• Spor medyası
• Spor yönetimi
• Gençlik ve Spor Bakanlığı

Evaluation of the Central Public Sports Organization in Terms of Sports Media

Abstract

The interaction between public sports organizations and sports media is one of the most important collaborations in spreading sports to large masses of people. Purpose of the study; is to reveal the interaction between the public sports organizations and sports media, based on the opinions of reporters working in the central public sports organizations (PSO), sports media members, athletes and sports club officials. Determining how the interaction between the PSO and sports media takes place; It is thought that it will benefit from improving the interaction between the PSO, sports media and society. The basic qualitative research design was used in the study. The working group consists of three reporters from PSO employees in Ankara, four sports reporters, three sports announcers and one manager from TRT Spor TV channel, one sports reporter from a local newspaper, two athletes from two professional sports clubs in Ankara and one club official. It consists of eighteen people. The data of the research was obtained using a semi structured interview form and the data obtained was subjected to descriptive analysis to obtain descriptive information. As a result, the fact that PSO activities are not followed sufficiently by some athletes shows that there are deficiencies in PSO's relationship with the media. Particularly the investments made, success and the increased media coverage of successful people as good examples have been identified as positive developments. Members of the media also stated that although they found the interaction positive, there was much more that could be done. Ultimately, it was concluded that the interaction of these important stakeholders who strive for the development of Turkish sports should be further developed for Turkish sports to reach better levels.

Keywords

• Public sports organizations
• Sports media
• Sports management
• Ministry of Youth and Sports

References

1. Akkaya, C. ve Kaplan, Y. (2014). Toplumsal cinsiyet bağlamında spor medyasında kadın. International Journal of Sport Culture and Science, 2 (Special Issue 2), 177-182.
2. Ataizi, M., Özer, Ö., Katırcı, H., Özkoçak, L. ve Uzun, R. (2016). Spor ve medya ilişkisi. Anadolu Üniversitesi Yayınları, 39.
3. Atalay, A. (2004). Spor medya ve serbest zaman, 1. Basım, İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım, 55-57.
4. Atatürk Ansiklopedisi. (1938). Türk Spor Kurumu Nizamnamesi. Ankara: Çankaya Matbaası, 2.
5. Atatürk Ansiklopedisi. (1938). Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı. İstanbul: Numune Matbaası,3.
6. Aytaç, G. (2002). Edebiyat ve medya, Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları, 5.
7. Aytaç, K. Y., Yetiş, Ü. ve Daban, M. (2022). Öğrencilerin spor medyasından beklentilerinin araştırılması. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(Özel Sayı 2), 995-1010.
8. Buyrukoğlu, E., Coşkun, F., Bayındır, M. ve Karagöz, S. (2023). Spor medyasında kadının rolü ve medya spor ilişkisi. Kafkas Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 56-64.

9. Büyükbaykal, G.N. ve İnce, M. (2021). Spor ve medya ilişkisi. Eğitim Yayınevi, Konya.
10. Collins, R. ve Nixon, M. (1983). Physic, political and moral uses of sport. Journal of Sport History, 10(2), 77-84.
11. Clicksus Dijital - 360 Derece Dijital Pazarlama Ajansı. (2024, 22 Mart). https://www.clicksus.com/we-are-social-2023-global-ve-turkiye-raporu
12. Çelik, Y. (2018). Halkla ilişkilerde yeni medya ve bakanlıklar üzerine bir inceleme. F. Yamaner ve E. Eyuboğlu (Ed.), İnsan Toplum ve Spor Bilimleri Araştırma Örnekler, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, 238,241,244.
13. Dousti, M., Goodarzi, M., Asadi, H. ve Khabiri, M. (2013). Sport Policy in Iran. International Jornal of Sport Policy and Politics, 157.
14. Döşyılmaz, E. (1998). Ülkemiz spor medyasının toplum üzerindeki etkileri ve sonuçları (Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul, 28.
15. Dziubinski, Z., Jankowski, K. W., Lenartowicz, M., Murrmann, J. ve Rymarczyk, P. (2012). Mass media and professional sport. Baltic Journal of Health and Physical Activity, 4(4), 284-294.
16. Erkek, S. (2016). Kamu kurumlarında sosyal medya kullanımı: sağlık bakanlığı örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 148.
17. Fişek, K. (1998). Devlet politikası ve toplumsal yapıyla ilişkileri açısından dünyada ve Türkiye’de spor yönetimi, 2. Baskı, Ankara, Bağırgan Yayımevi, 28.
18. Gibbs, C. (2013). Twitter’s impact on sport media relations, (for the degree Doctor of Philosophy, Stirling University School of Communications Media and Culture,2013), 141.
19. Giulianotti, R., Hognestad, H. ve Spaaij, R. (2016). Sport for Development and Peace: Power, Politics and Patronage. Journal of Global Sport Management, 1(3-4), 130.
20. Göçoğlu, V. (2019). Türkiye'de merkezi yönetimin sosyal medya kullanımı: bakanlıkların twitter hesapları üzerine bir analiz. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(2), 426,430.
21. GSB Faaliyet Raporu. (2021). Gençlik ve Spor Bakanlığı faaliyet raporu. GSB Yayınları. Ankara, 201.
22. Güler, L. ve Demir, V. (1995). Spor ve medya ilişkisi ve Türkiye’de spor medyası. Marmara İletişim Dergisi, 9 (9), 285-306.
23. Güler, İ., Yıldız, K. ve Özbey S. (2018). Sosyolojik açıdan spor ve medya ilişkilerinin toplum üzerindeki etkisi: İzmir ili örneği, İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3.
24. Halil, M. İ. L. ve Şanlı, S. (2015). Sporda şiddet ve medya etkisi: bir maçın analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55), 231-247.
25. İlhan, E. ve Çimen, Z. (2011). Spor alanlarında şiddet ve spor medyasının etkileri: spor yazarlarının algıları. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5 (3), 224-234.
26. İnce, M. (2017). Türk spor basınında asparagas haber ve spor ekonomisine etkileri. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 547-563.
27. Kalfa, M. ve Kocamaz Adaş, S. (2019). Sosyal medya kullanımı açısından Gençlik ve Spor Bakanlığı’nın analizi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 15,16.
28. Kaya, A. (1996). Spor basınının kamusal boyut ve işlevleri. İletişim Fakültesi Dergisi, 241.
29. Kızar, O., Kargün, M., Ağaoğlu, Y. S. ve Yıldırım, G. (2017). Spor medyasında eleştiri kültürünün şiddete yansıması. Journal of International Social Research, 10(53).
30. Kurtipek, S. (2017). Metropoliten alan içerisindeki belediyelerin gençlik ve spor politikalarının değerlendirilmesi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara, 73.
31. Laurell, C. ve Söderman, S. (2018). Sports, storytelling and social media: a review and conceptualization. International Journal of Sports Marketing and Sponsorship Vol. 19 No. 3, 338.
32. Merriam, S. (2018). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. (S. Turan, Trans.) Atlas Akademik, 200.
33. Özsoy, S. ve Yıldız, K. (2013). Türkiye’deki spor basınında nefret söylemi. International Journal of Social Science Research, 2(2), 46-60.
34. Özsoy, S., Sadık, R. ve Boz, H. (2013). Spor dalı çeşitliliği bakımından Türkiye’deki spor gazetelerinin Avrupa’daki spor gazeteleri ile karşılaştırılması. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2(1).
35. Perdiyansa, Setiawan, I. ve Wasan, A. (2022). Evaluation of the let's sport movement program in the ministry of youth and sports. Gladi Journal Ilmu Keolahragaan, 374.
36. Rowe, D. (2004). Critical readings: sport, culture and the media. Issues Culture and the Media Studies, 25.
37. Seval, H. ve Kodaman, T. (2015). Sporun uluslararası politikadaki etkisi. MAKÜ İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(4), 56.
38. Sherwood, M. ve Nicholson, M. (2017). Who controls sports news? Media relations and information subsidies in Australian sports media, Sage Journals. Media International Australia, 165(1), 147.
39. Spor Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (2024, 22 Mart). https://shgm.gsb.gov.tr/Sayfalar/175/105/Istatistikler
40. Stead, D. (2008). Sport and the Media. In: B. Houlihan (Editör) Sport and society, a student introduction, Chapter 14, London: Sage, 328-347.
41. Şahan, H. ve Çınar, V. (2004). Kitle iletişim araçlarının spor kamuoyu üzerine etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 313-321.
42. Şenduran, F., Korkmaz, N., Kasap, M., Acar, Z., Yalnız, U. ve Kaçar, M. (2018). Sportif iletişimde Facebook ve Twitter. Spor Eğitim Dergisi, 24.
43. Taşdemir, E. (2005). 1980 Sonrası Türk basını, Türk siyasi hayatı ve basın-siyaset ilişkisi. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi, 3(4), 178.
44. Tükenmez, M. (2003). Medya ve Spor, 1. Baskı, İstanbul, Etikus Yayınları, 61-68.
45. Türkiye İstatistik Kurumu (2024, 22 Mart). https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Genclik-2022-49670
46. Türkiye İstatistik Kurumu (2024, 22 Mart). http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=27598
47. Ulukan, M., Şahan, H., Akpınar, S. ve Akpınar, Ö. (2008). Spor-medya ilişkilerinde iletişim teknolojilerinin rolü. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 161.
48. Valenti, M., Scelles, N. ve Morrow, S. (2020). Elite sport policies and international sporting success: a panel data analysis of European women's national football team performance. Euroepan Sport Management Quarterly, 304-307.
49. Witkemper, C., Lim, C. ve Waldburger, A. (2012). Social media and sports marketing: examining the motivations and constraints of twitter user. Sport Marketing Quarterly, 179.