Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Ciddi Boş Zaman ile Rekreasyon Farkındalıklarının Mutluluk Düzeyleri Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı; spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin ciddi boş zaman, rekreasyon farkındalık ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Araştırmaya; uygulanan anket formunu, gönüllü olarak doldurmayı kabul eden, 18-40 yaş arası spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören 201 (Xyaş=24,88±5,57) öğrenci dahil edilmiştir. Araştırmanın verileri “Kişisel Bilgi Formu”, “Ciddi Boş Zaman Ölçeği”, “Rekreasyon Farkındalık Ölçeği” ve “Oxford Mutluluk Ölçeği” kullanılarak Google Doc çevrim içi anket yolu ile toplanmıştır. İstatistiksel analizler, IBM SPSS 26.0 ve JASP 16.2 istatistik yazılım programları kullanılarak yapılmıştır. Verilere normallik testleri uygulanmış ve normal dağıldığı tespit edilen verilerin ikili karşılaştırmalarında Independent T-Testi, üç ve üzeri grupların karşılaştırılmasında One-Way Anova testleri kullanılmıştır. Sürekli veriler arasındaki ilişkinin ve etkinin incelenmesinde Pearson Korelasyon testi ve Lineer Regresyon analizi kullanılmıştır. Aracı etki analizinde ise Baron ve Kenny yöntemi temel alınmıştır. Aracı rolünün ne kadar etkili olduğunu belirlemek için ise bootstrap güven aralığı değerlerinden faydalanılmıştır. Analizler, cinsiyet açısından anlamlı farklılıklar olmadığını gösterdi (p>0,05). Spor yapma yılı açısından ciddi boş zaman ciddiyet, sosyal fayda ve kişisel fayda alt boyutlarında, rekreasyon farkındalıklarında ve mutluluk düzeylerinde anlamlı ilişkiler olduğunu gösterdi (p<0,05). Ciddi boş zaman, rekreasyon farkındalık ve mutluluk düzeylerinin anlamlı olarak birbirlerini etkilendiği gözlemlendi (p<0,05). Ayrıca ciddi boş zamanın mutluluk üzerindeki etkisinde, rekreasyon farkındalığının aracı rolünden bahsetmenin mümkün olmadığı görüldü. Sonuç olarak spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin yaş ile gelen ve ciddi boş zaman kavramının daha çok farkına varılması ile artan tecrübenin mutluluk seviyesini arttırdığı görüldü. Ayrıca daha uzun yıllar sporun içinde olan öğrencilerin ciddi boş zaman ve rekreasyon farkındalık düzeyleri artarak mutluluk seviyesini geliştirdiği tespit edildi.

Keywords

• spor
• egzersiz
• rekreasyon farkındalık
• ciddi boş zaman
• mutluluk

Ethical Statement

Bu araştırma, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Etik Kurulu’nun 25.11.2022 tarih ve 2022 – 254 sayılı kararı ile etik açıdan uygun bulunmuştur.

Investigation of Serious Leisure and Recreation Awareness of Sports Sciences Faculty Students in Terms of Happiness Levels

Abstract

This study investigates the relationship between serious leisure time, recreation awareness, and happiness levels of sports sciences students. 201 students aged 18-40 from the faculty of sports sciences were included in the study, who voluntarily filled out questionnaires using Google Doc online questionnaires. Statistical analyses were performed using IBM SPSS 26.0 and JASP 16.2, with normality tests, Independent T-Test, and One-Way Anova tests for comparisons. Pearson Correlation test and Linear Regression analysis were used to examine the relationship and effect between continuous data. The Baron and Kenny method was used for mediator effect analysis, and Bootstrap confidence interval values were used to determine the effectiveness of the mediator role. The study found no significant differences in terms of gender, but significant relationships were found in the sub-dimensions of serious leisure time, social benefit and personal benefit, recreation awareness, and happiness levels. The mediating role of recreational awareness was not found to be significant in the effect of serious leisure time on happiness. The study concluded that students' experience increased with increasing awareness of serious leisure time, which in turn increased their happiness levels.

Keywords

• Sport
• Exercise
• Recreation Awareness
• Serious Leisure
• Happiness

References

1. Açıkgöz, S., ve Demirbaş, G. (2023). Daily struggles and aspirations: exploring the leisure capabilities of working children and adolescents in Turkey. Leisure Studies, 42(3), 462–477. https://doi.org/10.1080/02614367.2022.2099001
2. Ardahan, F. ve Lapa, T. Y. (2010). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman tatmin düzeylerinin cinsiyete ve gelire göre incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 21(4), 129-136.
3. Akgül, B. M., Özdemir, A. S., Öğüt, E. E. E., & Karaküçük, S. (2016). Serious Leisure Inventory and Measurement: Validity and reliability analysis. Journal of Human Sciences, 13(2), 2820-2838.
4. Akyüz, H., Yaşartürk, F., Karataş, İ., Türkmen, M. ve Zorba, E. (2018). Rekreasyon bölümünde öğrenim gören öğrencilerin serbest zaman motivasyonlarının mutluluk düzeyi üzerine etkisi. International Journal of Human Sciences, 15(2), 1086-1096.
5. Aligül, B., Mumcu, H., Özleyen, A. ve Mumcu, N. (2019). Investigation of Perceived Service Quality of Youth Centers. International Journal of Recreation and Sports Science, 3 (1), 5-15.
6. Aluş, Y. ve Selçukkaya, S. (2015). Türk ailesinde mutluluk algısı ve değerleri. Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi, 1(2), 151-175.
7. Bailey A. ve Fernando, K. (2012) Routine and project-based leisure, happiness, and meaning in life. Journal of Leisure Research, 44(2), 139-154.
8. Bal, P. N. ve Gülcan, A. (2014). Genç yetişkinlerde iyimserliğin mutluluk ve yaşam doyumu üzerindeki etkisinin incelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 2(1), 41-52.

9. Bammel, G. ve Burrus- Bammel, L. L. (1996). Leisure and Human Behavior. Dubuque, Iowa: W. C. Brown.
10. Barbieri, C. ve Sotomayor, S. (2013). Surf travel behavior and destination preferences: An application of the Serious Leisure Inventory and Measure. Tourism management, 35, 111-121.
11. Baron, R. M. ve Kenny, D.A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of personality and social psychology, 51(6), 1173.
12. Başar, S. ve Sarı, İ. (2018). Düzenli egzersizin depresyon, mutluluk ve psikolojik iyi oluş üzerine etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 25-34.
13. Bebek, S. ve Yıldızhan, Y. Ç. (2022). Researching of the relationship between women’s body attitudes, recreational awareness levels of women. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 636-652.
14. Bonke, J., Deding, M. ve Lausten, M. (2009). Time and money: A simultaneous analysis of men’s and women’s domain satisfactions. Journal of Happiness Studies, 10, 113-131.
15. Brightbill, C. K. ve Chandler, N. (1961). Man and leisure: A philosophy of recreation. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-hall.
16. Brown, C. A. (2007). The Carolina shaggers: Dance as serious leisure. Journal of Leisure Research, 39(4), 623.
17. Brown, B. A., Frankel, B. G., ve Fennell, M. (1991). Happiness through leisure: the impact of type of leisure activity, age, gender and leisure satisfaction on psychological well-being.
18. Burton, P. ve Phipps, S. (2007). Families, time and money in Canada, Germany, Sweden, the United Kingdom and the United States. Review of Income and Wealth, 53(3), 460-483.
19. Bülbül, A., Ölçücü, B. ve Akyol G. (2021). Spor elemanlarının rekreasyon fayda farkındalığı ile bedenlerini beğenme düzeyleri arasındaki ilişki. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(50), 110-123.
20. Cantez, E. (2018). Üniversite öğrencilerinin mutluluk, psikolojik sağlamlık ve öz yeterlik düzeyleri arasındaki ilişki. Aydın İnsan ve Toplum Dergisi, 4(2), 61-76.
21. Chazan, A.C., Campos, M.R. ve Portugal, F.B. (2015). Quality of life of medical students at the State University of Rio de Janeiro (UERJ), measured using Whoqol-bref: a multivariate analysis. Cien Saude Colet, 20, 547-560.
22. Cöhce, B., Duygun, S., Öztürk, E. N. ve Kırşanlıoğlu, A. E. (2022). Lise öğrencilerinin rekreasyonel farkındalık düzeylerinin incelenmesi. Anatolia Social Research Journal, 1(1), 52-62.
23. Cunha, D.H., Moraes, M.A., Benjamin, M.R. ve Santos, A.M. (2017). Percepção da qualidade de vida e fatores associados aos escores de qualidade de vida de alunos de uma escola de medicina. J Bras Psiquiatr, 66, 189-96.
24. Çakır, V. O. (2017). Üniversite öğrencilerin serbest zaman doyum düzeyleri ile serbest zaman yönetimleri arasındaki ilişki. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(3), 17-27.
25. Demir, R. ve Murat, M. (2017). Öğretmen adaylarının mutluluk, iyimserlik, yaşam anlamı ve yaşam doyumlarının incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 7(13), 347-378.
26. Demir, K. ve Duman, S. (2019). Bireylerin spor yapma durumlarıyla, benlik saygıları ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkisinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(4), 437-449.
27. Denktaş, M. ve Hadi, G. E. (2022). Serbest zaman etkinliklerine katılan bireylerin özgünlük benlik saygısı ve ciddi boş zaman perspektifleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Research in Sport Education and Sciences, 24(3), 65-72.
28. Doğan, T. ve Çötok, N. A. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması [Adaptation of the short form of the Oxford happiness questionnaire into Turkish: A validity and reliability study]. Türk psikolojik danışma ve rehberlik dergisi, 4(36), 165-172.
29. Doğan, E., Yılmaz, A. K., Kabadayi, M. ve Mayda, M. H. (2018). Spor bilimleri öğrencileri ile farklı fakültelerde okuyan öğrencilerin sosyalleşme ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi. Kafkas Universitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 403-411.
30. Durhan, T. A., Kayhalak, F. ve Kurtipek, S. (2022). Rekreasyon farkındalığının rekreasyonel satın alma tarzları üzerine etkisi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 8(2), 460-477.
31. Ece, C., Çetin, S., Şen, M., Senger, K. ve Koç, M. (2022). The Relationship between Recreation Awareness and Happiness Levels of Children in Turkey. Annals of Applied Sport Science, 10(3).
32. Edginton, C. R., Jordan, D. J., DeGraaf, D. G. ve Edginton, S. R. (1995). Leisure and life satisfaction: foundational perspectives. Brown & Benchmark.
33. Ekinci, N. E. ve Özdilek, C. (2019). Investigation of University Students’ Awareness of Recreational Activities, International Online Journal of Educational Sciences, 11(2), 53-66,
34. Goff, S. J., Fick, D. S. ve Oppliger, R. A. (1997). The moderating effect of spouse support on the relation between serious leisure and spouses' perceived leisure-family conflict. Journal of Leisure Research, 29(1), 47-60.
35. Gould, J., Moore, D., Karlin, N. J., Gaede, D. B., Walker, J. ve Dotterweich, A. R. (2011). Measuring serious leisure in chess: Model confirmation and method bias. Leisure Sciences, 33(4), 332-340.
36. Gould, J., Moore, D., McGuire, F. ve Stebbins, R. (2008). Development of the serious leisure inventory and measure. Journal of leisure research, 40(1), 47-68.
37. Green, B. C. ve Chalip, L. (1998). Antecedents and consequences of parental purchase decision involvement in youth sport. Leisure Sciences, 20(2), 95-109.
38. Green, B. C. ve Jones, I. (2005). Serious leisure, social identity and sport tourism. Sport in society, 8(2), 164-181.
39. Hartel, J. (2010). Managing documents at home for serious leisure: a case study of the hobby of gourmet cooking. Journal of Documentation, 66(6), 847-874.
40. Hastings, D. W., Kurth, S. B., Schloder, M. ve Cyr, D. (1995). Reasons for participating in a serious leisure career: Comparison of Canadian and US masters swimmers. International Review for the Sociology of Sport, 30(1), 101-119.
41. Hills, P. ve Argyle, M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Personality and Individual Differences 33, 1073–1082.
42. Işık, U., Kalkavan, A. ve Demirel, M. (2020). Ciddi boş zaman ölçeği-kısa formu (18-madde)’nun faktör yapısının Türkiye örneklemine yönelik sınanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spormetre-The Journal of Physical Education and Sport Sciences, 18(3), 2020, 136-145.
43. Juniu, S. (1997). Effects of ethnicity on leisure behavior and its meaning in the life of a selected group of South American immigrants. Temple University.
44. Kane, M. J. ve Zink, R. (2004). Package adventure tours: Markers in serious leisure careers. Leisure studies, 23(4), 329-345.
45. Keleş, Z. K. (2023). Üniversite öğrencilerinde rekreasyonel farkındalık ve yaşam doyumu ilişkisi (Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi.
46. Kermen, U. (2013). Üniversite öğrencilerinin ihtiyaç doyumu ve öznel iyi oluş düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
47. Kim, H. H., Park, I. ve Bae, J. S. (2019). Happy campers? The relationships between leisure functioning, serious leisure, and happiness. Social Behavior and Personality: An International Journal, 47(11), 1-9.
48. Koçak, Y., Tukul, U., Tolan, B., Gümüş, H. ve Tolukan, E. (2017). Spor ve Sağlıklı Yaşam Merkezlerinde Hizmet Kalitesine Yönelik Müşteri Beklentilerinin ve Algılarının Analizi (Afyonkarahisar İli Örneği). International Journal of Recreation and Sports Science, 1(1), 38-46.
49. Lapa, T. Y. ve Ağyar, E. (2012). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman katılımlarına göre algılanan özgürlük. Spor Bilimleri Dergisi, 23(1), 24-33.
50. Lee, K. (2019). Serious leisure is social: Things to learn from the social world perspective. Journal of Leisure Research, 1-11.
51. Lins, L., Carvalho, F.M., Menezes, M.S., Porto-Silva, L. ve Damasceno, H. (2016). Health-related quality of life of medical students in a Brazilian student loan programme. Perspect Med Educ, 5, 197-204.
52. Liu, H. ve Yu, B. (2015). Serious leisure, leisure satisfaction and subjective well-being of Chinese university students. Social Indicators Research, 122, 159-174.
53. Lucas, R. E., Clark, A. E., Georgellis, Y. ve Diener, E. (2003). Reexamining adaptation and the set point model of happiness: reactions to changes in marital status. Journal of personality and social psychology, 84(3), 527.
54. Mallı, Y.A. (2018). Ortaöğretim kurumlarında okul spor yarışmalarına katılan ve katılmayan öğrencilerin öznel iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzincan.
55. Mandin, T. G. (1998). Jazz as serious leisure (thesis). Winnipeg, Manitoba: Univ. of Manitoba.
56. Mannell, R. C. (1993). High-investment activity and life satisfaction among older adults: Committed, serious leisure, and flow activities.
57. Mansuroğlu, S. (2002). Akdeniz üniversitesi öğrencilerinin serbest zaman özellikleri ve dış mekan rekreasyon eğilimlerinin belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 15(2), 53-62.
58. Myers, D. G. ve Diener, E. (1995). Who is happy? Psychological Science, 6,10-15.
59. Nawijn, J. ve Veenhoven, R. (2012). Happiness through leisure. In Positive leisure science: From subjective experience to social contexts (pp. 193-209). Dordrecht: Springer Netherlands.
60. O’Connor, J. P. ve Brown, T. D. (2010). Riding with the sharks: serious leisure cyclist's perceptions of sharing the road with motorists. Journal of science and medicine in sport, 13(1), 53-58.
61. Ozan-Tingaz, E. ve Hazar, M. (2014). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği ile bazı öğretmen adaylarının duygusal zekâ ve mutluluklarının karşılaştırılması. International Journal of Science Culture and Sport,1, 745-756.
62. Özdemir, A. S. (2020). Exploring Intrinsic Leisure Motivations of University Students. European Journal of Education Studies, 7(1), 52-65.
63. Özdemir, A. S., Güçer, E. ve Karaküçük, S. (2016). Rekreasyon ve turizm. S. Karaküçük (Ed.) Rekreasyon Bilimi içinde, (s. 313-393). Ankara: Gazi Kitabevi.
64. Özgün, A., Yaşartürk, F., Ayhan, B. ve Bozkuş, T. (2017). Hentbolcuların spora özgü başarı motivasyonu ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, (3)2, 83-94.
65. Paro, H.B., Morales, N.M., Silva, C.H., Rezende, C.H., Pinto, R.M. ve Morales, R.R. (2010). Health-related quality of life of medical students. Med Educ, 44, 227-35.
66. Patterson, I. ve Pegg, S. (2009). Serious leisure and people with intellectual disabilities: Benefits and opportunities. Leisure Studies, 28(4), 387-402.
67. Pereira, F.E.L., Ribeiro, R.C., Oliveira, L.M.S., Araujo, J.L., Tabosa, M.N.R. ve Gouveia, P.S. (2017). Correlatos da qualidade de vida com características de saúde e demográficas de estudantes de medicina. Rev Bras Qual Vida, 9, 247-60.
68. Preacher K.J. ve Hayes A.F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior research methods, 40(3), 879-891.
69. Ramazanoğlu, F., Karahüseyinoğlu, M. F., Demirel, E. T., Ramazanoğlu, M. O. ve Altungül, O. (2005). Sporun Toplumsal Boyutlarının Değerlendirilmesi. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları; 2005, 153-157.
70. Satılmış, S. E., Ekinci, N. E. ve Güler, Y. (2022). Pandemi sürecinde bireylerin rekreasyon farkındalık düzeyleri ile yaşam kalitesi arasındaki ilişki. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(4), 769-784.
71. Schmiedeberg, C. ve Schröder, J. (2017). Leisure activities and life satisfaction: An analysis with German panel data. Applied Research in Quality of Life, 12, 137-151.
72. Seligman, M. E. (2002). Positive psychology, positive prevention, and positive therapy. Handbook of positive psychology, 2(2002), 3-12.
73. Serdar, E. ve Ay, S. M. (2016). Üniversite öğrencilerinin katıldıkları serbest zaman etkinliklerinden tatmin olma ve algılanan özgürlük düzeylerinin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 34-44.
74. Sheldon, K. M. ve Lyubomirsky, S. (2004). Achieving sustainable new happiness: Prospects, practices, and prescriptions. Positive psychology in practice, 127-145.
75. Shen, X. S. ve Yarnal, C. (2010). Blowing open the serious leisure-casual leisure dichotomy: what's in there?. Leisure Sciences, 32(2), 162-179.
76. Siegenthaler, K. L. ve O'Dell, I. (2003). Older golfers: Serious leisure and successful aging. World leisure journal, 45(1), 45-52.
77. Stebbins, R. A. (1992). Amateurs, professionals, and serious leisure. McGill-Queen's Press-MQUP.
78. Stebbins, R. A. (2011). Leisure studies: The road ahead. World Leisure Journal, 53(1), 3-10.
79. Tkach, C. ve Lyubomirsky, S. (2006). How do people pursue happiness?: Relating personality, happiness-increasing strategies, and well-being. Journal of happiness studies, 7, 183-225.
80. Toptaş Demirci, P. (2019). Recreational Activities for with Disability: School-Aged Children and Adolescents. International Journal of Recreation and Sports Science, 3 (1) , 46-57.
81. Topuz, C. (2013). Üniversite öğrencilerinde özgeciliğin öznel iyi oluş ve psikolojik iyi oluş ile ilişkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Fatih Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
82. Torkildsen, G. (2005). Torkildsen's sport and leisure management. Routledge.
83. Uğurlu, F.M., Şakar, M. ve Bingöl, E. (2015). Spor Yapan Ve Spor Yapmayan Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâ Ve Mutluluk Düzeylerinin Karşılaştırılması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl: 3, Sayı: 17, 461-469.
84. Ulukan, M. (2020). Öğretmenlerin mutluluk ile psikolojik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 13(73), 620-631.
85. Veenhoven, R., Ehrhardt, J., Ho, M. S. D. ve De Vries, A. (1993). Happiness in nations: Subjective appreciation of life in 56 nations 1946–1992. Erasmus University Rotterdam.
86. Yağmur, R. ve Ocak, Y. (2006). Afyon Kocatepe Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencileri ile farklı bölümlerdeki öğrencilerin serbest zaman aktivitelerinin karşılaştırılması. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 4(1), 5-16.
87. Yankholmes, A. K. B. ve Lin, S. (2012). Leisure and education in Ghana: An exploratory study of university students’ leisure lifestyles. World Leisure Journal, 54(1), 58-68.
88. Yazıcı, Ö.F, Caz Ç. ve Tunçkol H.M. (2016). Spor Genel Müdürlüğü taşra teşkilatında çalışan personelin öznel mutluluk düzeyleri. Uluslararası Spor, Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, 2(1), 125-131.
89. Walker, G. J., Deng, J. ve Spiers, A. (2009). Leisure, acculturative stress, and immigrants’ subjective well-being. In Abstracts from the 2009 leisure research symposium national recreation and park association congress, salt lake city, utah october (pp. 13-16).
90. Wang, M. ve Wong, M. S. (2014). Happiness and leisure across countries: Evidence from international survey data. Journal of happiness Studies, 15, 85-118.
91. Willett, P., Cox, A. M. ve Blake, M. K. (2011). Information and food blogging as serious leisure. Paper presented at the Aslib Proceedings.
92. Winter, P. L., Jeong, W. C., ve Godbey, G. C. (2004). Outdoor recreation among Asian Americans: A case study of San Francisco Bay area residents. Journal of Park and Recreation Administration, 22(3).