ELİT BİR MÜŞRİK: VELÎD B. MUĞÎRE’NİN İSLÂM’A KARŞI MÜCÂDELESİ

Öz

Mekke’nin sosyal ve siyasi yapısında etkin bir rol oynayan Velîd b. Muğîre, İslâm’ın ilk yıllarında Müslümanlara karşı mücadelede öne çıkan figürlerden biridir. Zenginliği, şiir bilgisi ve geniş aile yapısı ile tanınan Velîd, Kur’ân’ın indiği dönemde Mekke toplumunda önemli bir konuma sahipti. İki yüz civarında Kur’ân ayetinin onunla doğrudan ya da dolaylı olarak ilişkilendirilmesi, onun İslâm karşıtlığındaki etkisini göstermektedir. Ayrıca, “Kur’ân bu iki adamdan birine inmeliydi” ayetinde zikredilen iki kişiden biri olarak, dönemin diğer önemli liderleriyle birlikte İslâm’ın Mekke döneminde karşılaştığı engellere dair önemli bir perspektif sunmaktadır. Ebû Cehil’in hem amcası hem de onun akıl hocası olarak onun İslâm’a karşı direnişindeki rolü daha da belirginleşir. Mekke’nin meclisi konumundaki Dârünnedve’nin lideri olarak ve 12 bin dinardan fazla servetiyle çeşitli Arap kabilelerinin bedevi şiirlerine bile konu olan Velîd, Mekke’nin sosyal ve siyasi yapısında merkezi bir rol oynamıştır. Bu çalışma, Velîd b. Muğîre’nin İslâm’a karşı mücadelesini ve bu mücadelenin altında yatan nedenleri, onun kişisel özellikleri ve toplumdaki konumunu ele almaktadır. Bu bağlamda çalışma İslâmiyet’in ilk yıllarındaki İslâm karşıtlığı tepkisine ve İslâm Tarihi’nin en erken dönemine ışık tutmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İslâm Tarihi
• Hz. Muhammed
• Velid b. Muğire
• İslâm Karşıtlığı
• Mekkeli Müşrikler.

AN ELITE POLYTHEIST: WALID B. MUGHIRA'S STRUGGLE AGAINST ISLAM

Öz

Walid ibn Mughira played an influential role in the social and political structure of Mecca, emerging as a prominent figure in the opposition against Muslims during the early years of Islam. Known for his wealth, poetic knowledge, and extensive family network, Walid held a significant position in Meccan society during the time of the Quran's revelation. The association of around two hundred Quranic verses with him, either directly or indirectly, highlights his impact on the resistance to Islam. Furthermore, as one of the two men about whom it was said, "The Quran would have been revealed to one of them," he offers a crucial perspective on the challenges faced by Islam during its Meccan period, alongside other key leaders of the time. As the uncle and advisor of Abu Jahl, Walid's role in the opposition to Islam becomes even more pronounced. As the leader of Darun Nedve and with a fortune exceeding 12,000 dinars, which made him a subject of Bedouin poetry, Walid played a central role in the social and political fabric of Mecca. This study aims to shed light on the early history of Islam by examining Walid ibn Mughira's struggle against Islam and the underlying reasons for this opposition, through the lens of his personal characteristics and societal position.

Anahtar Kelimeler

• Islamic History
• Prophet Muhammad
• Walid ibn al-Mughira
• Opposition to Islam
• Meccan Polytheists.

Kaynakça

1. Apak, Â. (2012). Anahatlarıyla İslâm Öncesi Arap Tarihi ve Kültürü. İstanbul: Ensar Yayınları.
2. Belâzurî, A. ibn Y. (2020). Ensâbü’l-Eşrâf: İslam Tarihinde Öncü Şahsiyetler. (Çev: M. Akbaş ve M. K. Yılmaz) (C. 1-4). İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı.
3. Bardakoğlu, A. (2001). "Kasâme", Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 24/528-530.
4. Belâzurî, E.-A. A. b. Y. b. C. (1992). Ensâbu’l-Eşrâf. Beyrut: Dâru’l-Fikr.
5. Cevad, A. (1968). El-Mufassal fî-Tarihi’l-Arab Kable’l-İslâm (C. 1-9). Beyrut: Dârü'l-İlm li'l-Melayin.
6. Çetiner, B. (2013). Fâtiha’dan Nâs’a Esbâb-ı Nüzûl: Kur’an Âyetlerinin İniş Sebepleri (4. Baskı.). İstanbul: Çağrı Yayınları.
7. Evlaki, E. (2023). Rasulullah’ın Hayatı. (Çev:Heyet) (C. 1-2). Konya: Yedi Sema Yayınları.
8. Ezrakî, E.-V. M. b. A. b. Ahmed. (1969). Ahbâru Mekke (C. 1-2). Beyrut: Dârü's-Sekâfe.

9. Emiroğlu, H. T. (1971). Esbâb-ı Nüzûl (Kur’an Ayetlerinin İniş Sebepleri ve Tefsirleri) (C. 1-16). Konya: Yeni Kitap Basımevi.
10. Fayda, M. (1991). "Âtike bint Abdülmuttalib". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 4/73.
11. Fayda, M. (1992). Allah’ın Kılıcı Halid Bin Velîd. İstanbul: Çağ Yayınları.
12. Fayda, M. (1997). "Hâlid b. Velîd", Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 15/289-292.
13. Fayda, M. (2013). "Velîd b. Muğîre", Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 43/33-34.
14. Fığlalı, E. R. (1993). "Dârünnedve", Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 8/555-556.
15. Hamidullah, M. (1980). İslâm Peygamberi. (Çev: S. Tuğ) (C. 1-2). İstanbul: İrfan Yayınevi.
16. İbn Habîb, E. C. M. (2018). Kitabu’l- Muhabber. (Çev: Â. Apak ve İ. Güler). Ankara: Ankara Okulu Yayınları.
17. İbn Habîb, M. (2013). Kitabu’l-Muhabber. Dimeşk: Mektebetü’t-Tarih.
18. İbn Hişâm, C. A. (2023). Es-Sîretü’n-Nebeviyye Sîret-i İbn Hişâm. (Çev: Mehmet Beşir Eryarsoy) (C. 1-3). İstanbul: Siyer Yayınları.
19. İbn Hişam, E. M. A. (1955). Es-Sîretu’n- Nebeviyye (C. 1-2). Kahire: Mektebetu Muṡṭafâ el-Bâbî'l-Ḥalebî.
20. İbn İshak, M. (1988). Siyer. (Çev: S. Özel). İstanbul: Akabe Yayınları.
21. İbn İshak, M. b. İ. b. Y. (1976). Siretu İbn İshak. Rabat: Merkezü'd-Dirasat ve'l-Ebhas ve İhyai't-Türas. İbn Kesîr, E. F. (2009). Hadislerle Kur’an-ı Kerîm Tefsîri. (Çev: B. Karlığa ve B. Çetiner) (C. 1-16). İstanbul: Çağrı Yayınları. İbn Kuteybe, E. M. A. b. M. (1960). El- Maârif. Kahire: Dar’ul- Maârif.
22. İbn Sa’d, E. A. M. (1960). Et-Tabakatu’l-Kübrâ (C. 1-8). Beyrut: Dâru Sâdır.
23. İbn Sa’d, E. A. M. (2019). Siyer. (Çev: M. K. Yılmaz ve M. Polat). İstanbul: Siyer Yayınları.
24. Kandemir, M. Y. (2012). "Ümmü Seleme". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 42/328-330.
25. Kapar, M. A. (1994). "Ebû Cehil". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 10/117-118. Kapar, M. A. (2003). "Mahzûm (Benî Mahzûm)". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Ankara: TDV Yayınları, 27/402-403.
26. Kara, C. (2016). "Putperest Arapların Dinlerini Temellendirmede Hz. İbrahim Tasavvurunun Etkisi". Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(7), 189-208.
27. Karaman, H., Çağrıcı, M., Dönmez, İ. K. ve Gümüş, S. (2023). Kur’an Yolu Türkçe Meâl ve Tefsir (C. 1-5). Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
28. Khanfar, W. (2021). İlk Bahar. (Çev: M. Y. Solak ve H. Hacak). İstanbul: Vadi Yayınları.
29. Kurtubî, M. b. A. (2000). El-Camiu li-Ahkami’l-Kur’an. (Çev: M. Beşir Eryarsoy) (C. 1-20). Istanbul: Buruç Yayınları.
30. Mukâtil bin Süleyman. (2006). Tefsîr-i Kebîr. (Çev: M. Beşir Eryarsoy) (C. 1-4). Istanbul: İşaret Yayınları.
31. Özkuyumcu, N. (1998). "Hilf". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 18/29-30.
32. Râzi, F. (1992). Tefsir-i Kebir Mefâtihu’l-Gayb. (Çev: S. Yıldırım ve L. Cebeci) (C. 1-23). Ankara: Akçağ Yayınları.
33. Sarıcık, M. (2021). İnanç ve Zihniyet Olarak Cahiliye (3. Baskı). Isparta: Hilal Ofset Matbaası.
34. Sarıçam, İ. (2007). Hz. Muhammed ve Evrensel Mesajı. (5. Baskı). Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
35. Suyûtî, C. A. b. E. B. (t.y.). Lübâbu’n-Nukûl fî Esbâbi’n-Nuzûl. Kahire: Mektebetu’t-Ticâriyye el-Kubrâ.
36. Süheylî, A. (1970). Er-Ravdu’l-Unuf (C. 1-7). Kahire: y.y.
37. Süheylî, A. b. A. (2023). Er-Ravdü’l-ünüf. (Çev: Mehmet Beşir Eryarsoy) (C. 1-4). İstanbul: Siyer Yayınları.
38. Taberî, E. C. M. b. C. (1996). Taberî Tefsîri. (Çev: K. Aytekin ve H. Karakaya) (C. 1-9). İstanbul: Hisar Yayınevi.
39. Ya’kubi, A. b. E. Y. b. C. (1942). Tarihu’l- Ya’kubî (C. 1-3). Necef: y.y.
40. Watt, W. M. (2016). Hz. Muhammed Mekke’de (1. Baskı). İstanbul: Kuramer.
41. Watt, W. M. (2017). Hz. Muhammed’in Mekkesi. (Çev: M. A. Ersin) (2. Baskı). İstanbul: Kuramer Yayınları.