Determining Students' Attitudes Toward Rhythm Education and Dance Classes In Relation To Different Genders

Bu makalenin ilk hali 30 Haziran 2023 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/gesd/article/1310625

Öz

The study aimed to examine students' attitudes towards rhythm and dance classes in relation to gender. A total of 293 students from the Faculty of Physical Education at Tokat Gaziosmanpaşa University participated, including 103 females and 190 males. The Attitude Scale for Rhythm Education and Dance Teaching, developed by Ayyıldız Durhan and Goekyuerek (2020), was employed as the data collection tool. Independent samples t-test and one-way ANOVA were conducted to analyze the variables of gender, grade level, department, age group, and grade level. The significance level was set at 0.05. Results revealed a significant difference in the "Gain" sub-dimension, favoring females in the gender variable (t=-3.862, p=0.0001). Additionally, significant differences were found between genders in other sub-dimensions such as "Tendency" and "Antipathy," indicating variations in attitudes towards rhythm and dance. These findings suggest that there are gender-related differences in personality traits among sports science students. To address these disparities, it is crucial to raise awareness about the benefits of the course, bridging the perception gap between genders and departments. Moreover, expanding the scope of the Rhythm Pedagogy and Dance course and integrating it into general education can yield multifaceted advantages.

Ritim Eğitimi ve Dans Dersinin Farklı Cinsiyetler Açısından Öğrenci Tutumlarına Etkisi

Bu makalenin ilk hali 30 Haziran 2023 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/gesd/article/1310625

Düzeltme Notu

webde yazılan başlık ile dosyadaki başlık ve üst bilgi atıf ksımlarında bulunan atıf gösterimi mizanpaj esnasında yanlış girilmiştir.

Öz

Yapılan araştırmada ritim eğitimi ve dans dersinin farklı cinsiyetler açısından öğrenci tutumları belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören 103’ü kadın, 190’ı erkek olmak üzere 293 öğrenci katılmıştır. Araştırmada Ayyıldız Durhan ve Gökyürek (2020) tarafından geliştirilen Ritim Eğitimi ve Dans Dersine Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenleri için bağımsız örneklemler t-testi; bölüm, yaş aralığı, ve sınıf düzeyi değişkenlerine yönelik olarak ise tek yönlü ANOVA analizleri gerçekleştirilmiştir. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda elde edilen verilere göre cinsiyet değişkeninde, kadın örnekleminin lehine ‘’Kazanım’’ alt boyutunda guruplar arası anlamlı fark bulunmuştur(t=-3,862, p=0,0001). Aynı zamanda cinsiyetler arasında ‘’Eğilim’’ ve ‘’Antipati’’ gibi diğer alt boyutlar için anlamlı fark saptanmıştır. Eldeki bulgular, cinsiyetler arasında kişilik özellikleri açısından farklılıklar olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak elde edilen bulgular doğrultusunda Spor Bilimleri Öğrencilerinin ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre farklılık gösterdiği görülmektedir. Bu anlamda oluşan cinsiyet ve bölümler arasındaki algı farklılığının giderilmesi anlamında dersin kazanımları hakkında daha detaylı bilinçlendirme sürecin gerekliliği yönünde görüşler sunulabilir. Beraberinde ritim eğitimi ve dans dersinin kapsamının genişletilerek, genel eğitimin bir parçası haline getirilmesi çok yönlü kazanım sağlayacağı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Dans
• Ritim Eğitim
• Spor Bilimleri
• Tutum

Kaynakça

1. Aksu, A.İ. & Tortop, Y. (2022). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin dans özyeterliği ve sağlıklı yaşam biçimleri arasındaki ilişki. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 61-72.
2. Aktaş, G. (1999). Temel dans eğitimi. Ege Üniversitesi Baskı Evi.
3. Alesi, M., Bianco A., Luppina G., Palma A., & Pepi A. (2016). Improving children’s coordinative skills and executive functions: The effects of a football exercise program. Percept Mot Ski 122, 27–46. Cross, E.S., Kirsch, L.P., Ticini, L.F., & Schütz-Bosbach, S. (2011). The Impact of aesthetic evaluation and physical ability on dance perception. Frontiers in Human Neuroscience, 5(2011), 102-109.
4. Durhan, T.A. ve Gökyürek, B. (2020). Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 59-76.
5. Erdal, G.G. (2012). The place of musıc teachıng methods in pre-school educatıonaccordıng to the theorısts of development and learnıng. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education, 1(4), 54-59.
6. Luşcâ, D.G. (2022). Neuro-psychological benefits of music education. Review of Artistic Education, 23, 1-8.
7. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademik Yayıncılık.
8. Karpati, F. J., Giacosa, C., Foster, N.E.V., Penhune, V. B., & Hyde, K. L. (2018). Structural covariance analysis reveals differences between dancers and untrained controls. Frontiers in Human Neuroscience, 12, 373.

9. Kirsch, L.P., Diersch, N., Sumanapala, D.K., & Cross, E.S. (2018). Dance training shapes action perception and ıts neural ımplementation within the young and older adult brain. Neural Plasticity, 2018, 1-20.
10. Kuru, E. ve Karabulut, E. O. (2009). Ritim eğitimi ve dans dersi alan ve almayan beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler bakımından incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2) , 441-458.
11. Miendlarzewska, E.A., & Trost, W.J. (2014). How musical training affects cognitive development: rhythm, reward and other modulating variables. Frontiers in Neuroscience(7), 1-18.
12. Okyar, B. ve Tortop, Y. (2019). 12 Haftalık eşli dans çalışmalarının bazı fiziksel uygunluk parametrelerine etkisi. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 66-74.
13. Purcell, Theresa M. (1994). Teaching Children Dance, Human Kinetics (December 31, 1994).
14. Seyrek, H. (1986). Müzik Sanatı. İzmir: Müzik Eserleri Yayınları.
15. Turan, Z. ve Çamlıyer. H. (2016). Dans eğitiminde temel hareket becerilerinin sınıflandırılması. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 9(17), 9-28.
16. Turan, Z. (2016). Üniversite öğrencilerinin dans özyeterlikleri üzerine bir çalışma. Yedi: Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, 16, 33-46.
17. Ödemiş, M. (2020). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin dans özyeterlik seviyesi. Spor Eğitim Dergisi, 4(3), 19-25.
18. Özbal, A. F., Ektirici, A. & Yılmaz, B. H. (2022). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğrencilerinin ritim eğitimi ve dans dersine ilişkin tutumlarının incelenmesi. Aksaray University Journal of Sport and Health Researches, 3(2) , 156-167.
19. Yoncalık, O. (2007). Kültür ve spor bağlamında cinsiyetin "dans" a yönelik tutuma etkisi (Beden eğitim ve spor alanında öğrenim gören öğrenciler üzerinde yapılan bir analiz). Milli Eğitim, 36(176), 109-118.