Determination of Organizational Justice and Organizational Identification Attitudes of Staff at Kyrgyz Turkish Manas University

Öz

In this study, it is aimed to examine the relationship between organizational justice and organizational identification and the relationship between dimensions of organizational justice and organizational identification. In addition, it was tested whether organizational justice and its dimensions and organizational identification differ in terms of demographic variables. 110 academic and administrative staff at Kyrgyz Turkish Manas University constitute the sample of the research. In the study, data were collected by convenience sampling technique. Organizational Justice Scale was used developed by Niehoff and Moorman (1993) and Organizational Identification Scale was used developed by Mael and Ashforth (1992). In the research, a difference analysis was made for the dimensions of organizational justice and organizational justice and organizational identification according to gender, age, education level, title, seniority, and whether there is an administrative task. There are differences in procedural justice perceptions according to age and seniority, and organizational justice and dimensions according to title. Finally, there was no significant relationship between organizational justice, procedural justice and interactional justice and organizational identification, while a significant relationship was found between distributive justice and organizational identification.

Anahtar Kelimeler

• Organizational justice
• organizational identification
• academic staff
• administrative staff
• Kyrgyz Turkish Manas University
• Organizational justice, organizational identification, academic staff, administrative staff, Kyrgyz Turkish Manas University

Örgütsel Adalet ve Örgütsel Özdeşleşmeye Yönelik Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesindeki Personelin Tutumlarının Belirlenmesi

Öz

Bu araştırmada örgütsel adalet ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkiyi ve örgütsel adaletin boyutları ile örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Bununla birlikte örgütsel adalet ve boyutları ile örgütsel özdeşleşmenin demografik değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığı test edilmiştir. Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi’ndeki 110 akademik ve idari personel, araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çalışmada kolayda örnekleme tekniğiyle veriler toplanmıştır. Niehoff ve Moorman (1993) tarafından geliştirilen Örgütsel Adalet Ölçeği ve Mael ve Ashforth (1992) tarafından geliştirilen Örgütsel Özdeşleşme Ölçeğinden yararlanılmıştır. Araştırmada cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, unvan, kıdem, idari görevin olup olmamasına göre örgütsel adalet ve örgütsel adaletin boyutları ile örgütsel özdeşleşmeye yönelik farklılık analizleri yapılmıştır. Cinsiyete göre örgütsel adalet, dağıtımsal adalet ve işlemsel adalet algılarının farklılaştığı tespit edilmiştir. Yaş ve kıdeme göre işlemsel adalet algılarında ve unvana göre örgütsel adalet ve boyutlarında farklılık söz konusudur. Eğitim düzeyi ve idari görevin olup olmamasına göre örgütsel özdeşleşme düzeylerinin farklılaştığı görülmüştür. Son olarak örgütsel adalet, işlemsel adalet ve etkileşimsel adalet ile örgütsel özdeşleşme arasında anlamlı bir ilişki bulunamazken, dağıtımsal adalet ve örgütsel özdeşleşme arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel adalet
• örgütsel özdeşleşme
• akademik personel
• idari personel
• Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi
• Örgütsel adalet, örgütsel özdeşleşme, akademik personel, idari personel, Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi

Kaynakça

1. Baltacı, A. (2019). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin örgütsel adalet algısı ve iş doyum düzeyleri arasındaki ilişki. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(11), 28-49.
2. Bidarian, S. and Jafari, P. (2012). The relationship between organizational justice and organizational trust. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 47, 1622-1626.
3. Blakely, G. L., Andrews, M. C. and Moorman, R. H. (2005). The moderating effects of equity sensitivity on the relationship between organizational justice and organizational citizenship behaviors. Journal of Business and Psychology, 20(2), 259-273.
4. Brown, A. D. (2017). Identity work and organizational identification. International Journal of Management Reviews, 19(3), 296-317.
5. Chen, S. Y., Wu, W. C., Chang, C. S., Lin, C. T., Kung, J. Y., Weng, H. C., ... and Lee, S. I. (2015). Organizational justice, trust, and identification and their effects on organizational commitment in hospital nursing staff. BMC Health Services Research, 15(1), 1-17.
6. Cheung, M. F. and Law, M. C. (2008). Relationships of organizational justice and organizational identification: the mediating effects of perceived organizational support in Hong Kong. Asia Pacific Business Review, 14(2), 213-231.
7. Choudhary, P. and Kumar, R. (2011). Impact of organizational justice on organizational effectiveness. Industrial Engineering Letters Www. Iiste. Org, 1(3), 18-24.
8. Cropanzano, R., Rupp, D. E., Thornton-Lugo, M. A. and Shao, R. (2018). Organizational justice and organizational. The Oxford Handbook of Organizational Citizenship Behavior, 1-59.

9. Cüce, H., Güney, S. ve Tayfur, Ö. (2013). Örgütsel adalet algılarının örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31(1), 1-30.
10. Dai, K. and Qin, X. (2016). Perceived organizational support and employee engagement: based on the research of organizational identification and organizational justice. Open Journal of Social Sciences, 4(12), 46-57.
11. DeConinck, J. B. (2010). The effect of organizational justice, perceived organizational support, and perceived supervisor support on marketing employees' level of trust. Journal of Business Research, 63(12), 1349-1355.
12. Edwards, M. R. and Peccei, R. (2010). Perceived organizational support, organizational identification, and employee outcomes. Journal of Personnel Psychology, 9(1), 17-26.
13. Fatimah, O., Amiraa, A. M. and Halim, F. W. (2011). The relationships between organizational justice, organizational citizenship behavior and job satisfaction. Pertanika J. Soc. Sci. & Hum, 19(5), 115-121.
14. Greenberg, J. (1987). A taxonomy of organizational justice theories. Academy of Management Review, 12(1), 9-22.
15. Günsal, E. (2010). Algılanan Örgütsel Adalet İle Örgütsel Yabancılaşma Arasındaki İlişki ve Bir Araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
16. Hoy, W. K. and Tarter, C. J. (2004). Organizational justice in schools: No justice without trust. International Journal of Educational Management, 18(4), 250-259.
17. İşcan, Ö. F. ve Sayın, U. (2010). Örgütsel adalet, iş tatmini ve örgütsel güven arasındaki ilişki. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(4), 195-216.
18. Jameel, A. S., Mahmood, Y. N. and Jwmaa, S. J. (2020). Organizational justice and organizational commitment among secondary school teachers. Cihan University-Erbil Journal of Humanities and Social Sciences, 4(1), 1-6.
19. Jang, J., Lee, D. W. and Kwon, G. (2021). An analysis of the influence of organizational justice on organizational commitment. International Journal of Public Administration, 44(2), 146-154.
20. Karabey, C. N. ve İşcan, Ö. F. (2007). Örgütsel özdeşleşme, örgütsel imaj ve örgütsel vatandaşlık davranışı ilişkisi: Bir uygulama. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(2), 231-241.
21. Kavak, O. ve Kaygın, E. (2018). Örgütsel adalet algısının örgütsel muhalefet davranışı üzerindeki etkisi”, Balkan and Near Eastern Journal of Social Sciences, 4(1), 33-51.
22. Korkmaz, H. G. ve Bozkurt, S. (2018). Örgütsel adalet ile tükenmişlik arasındaki ilişkinin demografik değişkenler bağlamında incelenmesi ve hastane çalışanlarına yönelik bir araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 20, 233-252.
23. Köksal, K. (2018). Örgüt kültürünün örgütsel adalet algısına etkisinde etik ilkelere ilişkin algıların aracılık rolü. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 14(2), 479-504.
24. Kurnaz, İ. P. ve Oruç, İ. (2019). Örgütsel adalet ve iş tatmini arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine uygulamalı bir araştırma. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(3), 375-390.
25. Lance Frazier, M., Johnson, P. D., Gavin, M., Gooty, J. and Bradley Snow, D. (2010). Organizational justice, trustworthiness, and trust: A multifoci examination. Group & Organization Management, 35(1), 39-76.
26. Lönnqvist, K., Flinkman, M., Vehviläinen‐Julkunen, K. and Elovainio, M. (2021). Organizational justice among registered nurses: A scoping review. International Journal of Nursing Practice, 27(3), 1-13.
27. Mael, F. and Ashforth, B. E. (1992). Alumni and their alma mater: A partial test of the reformulated model of organizational identification. Journal of Organizational Behavior, 13(2), 103-123.
28. Moorman, R. H. (1991). Relationship between organizational justice and organizational citizenship behaviors: Do fairness perceptions influence employee citizenship?. Journal of Applied Psychology, 76(6), 845-855.
29. Mozes, M., Josman, Z. and Yaniv, E. (2011). Corporate social responsibility organizational identification and motivation. Social Responsibility Journal, 7(2), 310-325.
30. Najafi, S., Noruzy, A., Azar, H. K., Nazari-Shirkouhi, S. and Dalv, M. R. (2011). Investigating the relationship between organizational justice, psychological empowerment, job satisfaction, organizational commitment and organizational citizenship behavior: An empirical model. African Journal of Business Management, 5(13), 5241-5248.
31. Niehoff, B. P. and Moorman, R. H. (1993). Justice as a mediator of the relationship between methods of monitoring and organizational citizenship behaviour. Academy of Management Journal, 36(3), 527-556.
32. Olkkonen, M. E. ve Lipponen, J. (2006). Relationships between organizational justice, identification with organization and work unit, and group-related outcomes. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 100(2), 202-215.
33. Onn, C. Y. and Lung, C. K. (2014). Supervisory support, organizational justice and perceived organizational support: A review and research agenda. Information Management and Business Review, 6(5), 255-260.
34. Özsungur, F. (2017). İnsan kaynakları yöneticilerinin örgütsel adalet algıları üzerine ampirik bir çalışma. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches, 6(5), 2574-2593.
35. Riketta, M. (2005). Organizational identification: A meta-analysis. Journal of Vocational Behavior, 66(2), 358-384.
36. Rupp, E. D. (2011). An employee-centered model of organizational justice and social responsibility. Organizational Psychology Review, 1(1), 72-94.
37. Saruhan, S. (2017). Örgütsel sosyalleşmenin örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kırıkkale.
38. Seifert, D. L., Sweeney, J. T., Joireman, J. and Thornton, J. M. (2010). The influence of organizational justice on accountant whistleblowing. Accounting, Organizations and Society, 35(7), 707-717.
39. Serinkan, C. ve Erdiş, Y. Ü. (2014). Dönüşümcü Liderlik Bağlamında Örgütsel Vatandaşlık ve Örgütsel Adalet. Nobel Yayınları.
40. Sjahruddin, H. and Sudiro, A. A. (2013). Organizational justice, organizational commitment and trust in manager as predictor of organizational citizenship behaviour. Interdiciplinary J. of contemporary Res. Bus.(IJCRB), 4(12), 133-141.
41. Şahin, S. ve Ünnü, N. A. A. (2020). Örgütsel adalet ile bağlılık kavramlarının doğası ve ilişkisi: sağlık sektörü bağlamında bir araştırma. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 1-36.
42. Şamdan, T. ve Baskan, G. A. (2019). Öğretmenlerin algılarına göre örgütsel adalet ve örgütsel sinizm arasındaki ilişkinin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 47, 17-40.
43. Şantaş, F., Uğurluoğlu, Ö., Kandemir, A. ve Çelik, Y. (2016). Sağlık çalışanlarında örgütsel sinizm, iş performansı ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 867-886.
44. Şirin, Y. E., Aydın, Ö., Öz, G. ve Şirin, T. (2019). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğretim elemanlarının örgütsel adalet ve örgütsel sinizm algılamalarının incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 14(1), 291-306.
45. Tak, B. ve Çiftçioğlu, B. A. (2009). Algılanan örgütsel prestij ile örgütsel bağlılık ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkilerin incelenmesine yönelik bir araştırma. Akdeniz İİBF Dergisi, 9(18), 100-116.
46. Tokgöz, E. ve Seymen, O. A. (2013). Örgütsel güven, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki: Bir devlet hastanesinde araştırma. Öneri Dergisi, 10(39), 61-76.
47. Turunç, Ö. ve Çelik, M. (2010). Çalışanların algıladıkları örgütsel destek ve iş stresinin örgütsel özdeşleşme ve iş performansına etkisi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 183-206.
48. Üngüren, E. (2008). Örgütsel çatışma yönetimi üzerine konaklama işletmelerinde bir araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(5), 880-909.
49. Yelboğa, A. (2012). Örgütsel adalet ile iş doyumu ilişkisi: Ampirik bir çalışma. Ege Akademik Bakış, 12(2), 171-182.
50. Yue, C. A., Men, L. R. and Ferguson, M. A. (2021). Examining the effects of internal communication and emotional culture on employees’ organizational identification. International Journal of Business Communication, 58(2), 169-195.
51. Yücekaya, P. ve Polat, D. D. (2020). Örgüt kültürü, örgütsel adalet ve iş tatmini ilişkisi üzerine bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 12(2), 1267-1284.