Hemşirelerin ağrı değerlendirmesine ilişkin tutum ve uygulamaları

Öz

Amaç: Bu araştırma hemşirelerin ağrı ölçeğini kullanımına ilişkin tutum ve uygulamaları belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın örneklemini araştırmaya gönüllü olarak katılan 209 hemşire oluşturmuştur. Araştırmada veriler, araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda hazırlanan veri toplama formu ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzdelik hesaplama, ortalama ölçüleri ve Ki Kare önemlilik testi kullanılmıştır.

 Bulgular: Araştırma kapsamına alınan hemşirelerin %35.9’unun lisans mezunu olduğu, %44.0’nün dahiliye servislerinde çalıştığı ve %45.0’nin ağrı değerlendirmesine ilişkin eğitim almadığı belirlenmiştir. Hemşirelerin %53.6’sının çalıştığı kliniklerde ağrı değerlendirmesi yapıldığı ve %54.1’nin ağrı değerlendirme ölçeği kullanmadığı saptanmıştır.  Hemşirelerin ağrı skalası kullanımına ilişkin tutumlarına bakıldığında, %80.9’u “ağrısı olan hastalar için ağrı değerlendirmesi çok önceliklidir” ifade etmişlerdir.

Sonuç: Araştırma sonucunda hemşirelerin kliniklerde ağrı ölçeklerini yeterince kullanmadıkları ve hemşirelik uygulamalarında farmakolojik olmayan yöntemleri sıklıkla kullanmadıkları belirlenmiştir. Bu nedenle hastanelerde ağrı yönetimine ilişkin standart formların geliştirilmesi ve kullanımının yaygınlaştırılması önerilebilir. 

Anahtar Kelimeler

• Ağrı,ağrı ölçeği,ağrı değerlendirmesi,hemşire

Attitude and applications of nurses to evaluate pain

Öz

Introduction: This study was conducted to determine the attitudes  and practices of the nurses regarding to evaluate pain.

Methods: The descriptive study was carried out with 209 volunteered  nurses to participate. The data were collected by the researchers in  the data collection form prepared in the direction of the literature.  Data were evaluated using, number, percent calculation, mean mea- sure and Chi square significance test.

Results: It was determined that 35.9% of the nurses included in the  scope of the research had a bachelor degree, 44.0% worked in inter- nal medicine services and 45.0% did not receive any training on pain  assessment. It was determined that 53.6% of the nurses performed  pain evaluation in the clinics and 54.1% did not use the pain assess- ment scale. When considering the attitudes of nurses regarding the  use of pain scale, 80.9% stated that "pain evaluation is the priority for  patients with pain".

Discussion and Conclusion: As a result of the research, it was deter- mined that the nurses did not use the pain scales in the clinics suffi- ciently and did not use the nonpharmacological methods frequently  in the nursing practice. For this reason, it may be advisable to develop  standardized forms of pain management in hospitals and disseminate  its use.

Anahtar Kelimeler

• Pain,pain assessment,pain scale,nurse

Kaynakça

1. 15. Kazanowski M, Laccetti M. Quick Look Nursing: Pain Management: Pain Management Jones & Bartlett Publishers, London; 2008. p. 21-84 .
2. 41. Pasero C. Pain in the critically ill patient. Journal of PeriAnestezia Nursing 2003; 6:422–425.
3. 16. Bağdatlı-Aydın H, Eşer İ. Hemşirelerin ve kanserli hastaların ağrı değerlendirmelerinin karşılaştırılması. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi 2010; 26(1): 11-23.
4. 17. Modanloo M, SeyyedFatemi N, Bastani F, Peyravy H, Behnampoor N, Hesam M, Abdollahi H. Comparison of pain assessment by patients and triage nurses. Iranian Journal of Critical Care Nursing Spring 2010; 3(1): 23-28.
5. 20. Eşer İ, Khorshid L, Gürol Arslan G. Hemşire ve hekimlerin ağrılı hastaya yaklaşımlarına ilişkin hastaların görüşmelerinin incelenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2008; 24(1): 1-14.
6. 18. Özer N, Bölükbaşı N. Postoperatif dönemdeki hastaların ağrıyı tanımlamaları ve hemşirelerin ağrılı hastalara yönelik girişimlerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2001; 4(1): 7-17.
7. 19. Dikmen Y. Ağrı ve yönetimi. Hemşirelik Esasları Bilim ve Sanatı. Ed: Atabek AT, Kardağ A. Akademi yayıncılık, İstanbul; 2013; p:634- 667.
8. 22. Özyuvacı E, Altan A, Yücel A. Postoperatif ağrı tedavisi. Sendrom 2003; 15 (8): 83-92.

9. 29. Ay F, Ecevit AŞ. Postoperatif ağrı ve hemşirelik uygulamaları, Ağrı 2010; 22(1): 21-29.
10. 23. Eti-Aslan F. Ağrı değerlendirme yöntemleri. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2002; 6(1): 9-15.
11. 6. Büyükyılmaz F, Aştı T. Ameliyat sonrası ağrıda hemşirelik bakımı. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2009; 12(2): 84-92.
12. 24. Pasero C, Mc Caffery M. When patient can’t report pain. American Journal of Nursing. 2000; 100(9): 22-23.
13. 25. Arslan S, Çelebioğlu A. Postoperatif ağrı yönetimi ve alternatif uygulamalar. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi 2004; 1303-5134.
14. 28. Özer S, Akyürek B, Başbakkal Z. Hemşirelerin ağrı ile ilgili bilgi, davranış ve klinik karar verme yeteneklerinin incelenmesi. Ağrı 2006; 18 (4):36-43.
15. 26. Eti-Aslan F. Akut ağrı. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi 2005; 2,1:24-31.
16. 27. Özveren H, Uçar H. Öğrenci Hemşirelerin Ağrı Kontrolünde Kullanılan Farmakolojik Olmayan Bazı Yöntemlere İlişkin Bilgileri. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi 2009; 16(3): 59-72. 5
17. 30. Abdalrahim MS, Majalı SA, Bergbom I. Documentation of postoperative pain by nurses in surgical wards. Acute Pain 2008; 10: 73–81.
18. 36. Duignan M, Dunn V. Congruence of pain assessment between nurses and emergency department patients: A replication. International Emergency Nursing 2008; 16, 23–28.
19. 2. Craven RF, Hirnle C, Jensen S. .Ağrı Yönetimi. Nurcan Uysal, Emine Çakırcalı. Hemşirelik Esasları: İnsan Sağlığı ve Fonksiyonları.7. baskı. Palme yayıncılık; Ankara.2015. p.1144-1177.
20. 31. Demir Y, Yıldırım Y, İnce Y, Türken K, Akı M. Hemşirelerin Ağrı Yönetimi İle İlgili Bilgi, Davranış ve Klinik Karar Verme Durumlarının Belirlenmesi. Çağdaş Tıp Dergisi 2012; 2(3):162-172.
21. 32. Şahin Z, Temurlenk H, Atay D, Duman A, Akan D. Travmalı hastalarda kullanılan hemşirelik girişimleri. Hemşirelik Sınıflama Sistemleri Sempozyum Kitabı. Ankara: Başkent Üniversitesi. 2003; 5-7 Haziran: 249-256.
22. 35. Yıldırım YK, Uyar M. Etkili kanser ağrı yönetimindeki bariyerler. Ağrı 2006; 18:12-9.
23. 33. Algıer L, Abbasoğlu A, Pınar G, Şahin Z, Temurlenk H, Atay D. Travmalı Hastalarda Hemşirelik Girişimleri. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2004; 7(2): 59-65.
24. 34. Pirbudak-Çöçelli L, Bacaksız BD, Ovayolu N. Ağrı tedavisinde hemşirenin rolü. Gaziantep Tıp Dergisi 2008; 14(2): 53-58.
25. 37. Adams DP, Melissa L, Gary J, et al. Non-Pharmacologic pain management ıntervention. Clin Podiatr Med Surg 2008; 25: 409-429.
26. 42. Arif-Rahu M, Jo Grap M. Facial expression and pain in the critically ill non communicative patient: State of science review. Intensive and Critical Care Nursing 2010; 26: 343-352.
27. 12. Erdine S. Ağrı. Nobel Matbaacılık. 3. baskı. Ankara; 2007. p.3-898.
28. 38. Nadler DO, Scott F. Nonpharmacologic management of pain. Journal of the American Osteopathic Association 2004;104: 6-12.
29. 39. Özveren H. Ağrı Kontrolünde Farmakolojik Olmayan Yöntemler Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi 2011; 83-92.
30. 40. Akbaş M, Öztunç G. Examination of knowledge about and nursing interventions for the care of patients in pain of nurses who work at Cukurova University Medical Faculty Balcali Hospital. Pain Manag Nurs 2008; 9: 88-95.
31. 3. Yücel A, Özyalçın NS. Çocukluk Çağında Ağrı. İstanbul: Nobel Tıp Kitap Evleri; 2002.
32. 43. Herr K, Coyne PJ, McCaffery M, Manworren R, Merkel S. Pain assessment in the patient unable to self-report: position statement with clinical practice recommendations. Pain Management Nursing 2011; 12: 230-250.
33. 7. Ferrell BR, Virani R, Grant M, Juarez G. Analysis of pain content in nursing textbooks. Journal of Pain and Symptom Management 2000; 19(3):216 228.
34. 1. Eti Aslan F, Badır A. Ağrı Kontrol Gerçeği: Hemşirelerin Ağrının Doğası, Değerlendirilmesi ve Geçirilmesine İlişkin Bilgi ve İnançları. Ağrı 2005; 17(2):44–51.
35. 44. Dikmen Y. Mekanik Ventilasyon-Klinik Uygulama Temelleri. Ankara, Güneş Tıp Kitabevi, 2012.
36. 45. Karayurt Ö, Akyol Ö. Yoğun bakım hastalarında ağrı değerlendirmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2008; 11: 96-104.
37. 4. IASP ağrı tanımı. URL:htp://www.iasp-pain.org/Taxonomy#Pain Erişim tarihi: 01 Mart 2015. 5. Mc Caffery M, Pasero C. Pain: clinical manual, ed 2, St. Louis, Mosby. 1999.
38. 13. Eti-Aslan F. Ağrı Doğası ve Kontrolü (2.Baskı), İstanbul, Avrupa Tıp Kitabevi; 2014. p. 37-226.
39. 8. Tapp J, Kropp D. Evaluating pain management delivered by direct care nurses. Journal of Nursing Care Quality 2005; 20(2): 167-73.
40. 11. Brook P, Connell J, Pickering T. Oxford Handbook of Pain Management. Oxford University Press, New York; 2011.p. 3-57.
41. 9. Shannon K, Bucknall T. Pain assessment in critical care: what have we learnt from research. Intensive and Critical Care Nursing 2003; 19: 154-162.
42. 10. Özcan A. Hemşire Hasta İlişkisi ve İletişim. 2. Basım. Ankara, Sistem Ofset Yayıncılık. 2006.
43. 14. Fishman S, Ballantyne J, Rathmell JP. Bonica's Management of Pain. Lippincott Williams & Wilkins, Philadelphia, 4th. Edition; 2009. p.198-1661.
44. 21. Mackintosh C, Bowless S. The Effect of an Acute Pain Service on Nurses Knowledge and Beliefs about Post Operative Pain. J Clin Nurs 2009; 9(1):119-126.