The Predictor Role of Life GoalsTeachers Have and Social Support on Subjunctive Well-Being

Subjective well-being is a term which describes how positive the individuals interpret their life and experiences, how much pleased with their life and themselves. If teachers, who are continually in relationship with their students, feel themselves good and are pleased with themselves, this situation will positively affect the relationship with their students and the education they give to them. While dealing with the subjective well-being of an individual, it is impossible to think the individual independent from his real life and his social surroundings. Considering this fact, it is thought to be useful to investigate the effect of social support the teachers get from their surroundings and life goalsthey have on subjective well-being levels of teachers. The aim of this study is to research in what way the life goalsof teachers and social support predict the subjective well-being levels and to investigate the effect of these concepts on subjective well-being. The participants of the study consist of teachers who work in schools which are connected with Eskişehir National Education Directorate in 2013-2014 academic year. Life GoalsScale (İlhan, 2009), Social Support Scale (Torun, 1995) and Subjective Well-being Scale (Tuzgöl Dost, 2005) was used while collecting data. The data got from the scales was analyzed by using SPSS 21.00 The relation between life goalsof teachers, social support and  subjective well-being was determined by Pearson correlation analysis.A positively meaningful relation between life goals and subjective well-being was found. To decide the predictive power of life purposes on subjective well-being, multiple linear regression analysis was used. As a result of the analysis carried out, it was found out that teachers explained approximately 6% of the levels of subjective well-being of their life goals

Öznel iyi oluş, bireylerin yaşam ve deneyimlerini ne kadar olumlu yorumladıklarını, yaşamlarından ve kendilerinden ne kadar memnun olduklarını ifade eden bir kavramdır. Meslek yaşamında öğrencileriyle sürekli ilişki içinde bulunan öğretmenlerin kendilerini iyi hissetmeleri ve kendilerinden memnun olmaları öğrencilerine verecekleri eğitimi ve kuracakları ilişkiyi pozitif yönde etkileyecektir. Bir bireyin öznel iyi oluş düzeyini ele alırken; o bireyi, sosyal çevresinden ve gerçek yaşamdan bağımsız olarak düşünmek mümkün değildir. Bu olgudan hareketle öğretmenlerin çevrelerinden aldıkları sosyal desteğin ve sahip oldukları yaşam amaçlarının öznel iyi oluş düzeylerini yordayıp yordamadığını araştırmakta yarar vardır. Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin sahip oldukları yaşam amaçları ve sosyal desteğin öznel iyi oluş düzeylerini ne şekilde açıkladığını incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Eskişehir Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda görevli öğretmenler oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Yaşam Amaçları Ölçeği (İlhan, 2009), Sosyal Destek Ölçeği (Torun, 1995) ve Öznel İyi Oluş Ölçeği (Tuzgöl Dost, 2005) kullanılmıştır. Uygulanan ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 21.00 programı yoluyla analiz edilmiştir. Çalışma grubuna katılan öğretmenlerin sahip oldukları yaşam amaçları, sosyal destek ve öznel iyi oluş arasındaki ilişki Pearson korelasyon analizi yapılarak tespit edilmiştir. Yaşam amaçları ile öznel iyi oluş düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Öğretmenlerin sahip oldukları yaşam amaçlarının öznel iyi oluşu yordama gücünü belirlemek amacıyla çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan analiz sonucunda öğretmenlerin yaşam amaçlarının öznel iyi oluş düzeylerinin yaklaşık %6’sını anlamlı olarak açıkladığı görülmüştür.