Review

Türkiye’de Mesleki Eğitimi Güçlendirmek için Atılan Yeni Adımlar

Volume: 2021 Number: 16 April 27, 2021
EN TR

Türkiye’de Mesleki Eğitimi Güçlendirmek için Atılan Yeni Adımlar

Öz

Eğitim sistemlerinde mesleki eğitim farklı yaklaşımlarla kurgulanmakta olup kısa vadede en fazla beklentinin olduğu bir eğitim türünü oluşturmaktadır. Bu nedenle özellikle işgücü piyasası ile uyumunu güçlendirmek için üzerinde sürekli revizyonlar yapılmaktadır. Türkiye’de de mesleki eğitim, eğitim gündeminin sürekli ana maddelerinden birisi olmuştur. Mesleki eğitimin güçlendirilmesi için yıllardan beri çok farklı projeler gerçekleştirilmiştir. Özellikle, 1990’lardan itibaren 2000’li yılların ilk onlu yılları boyunca mesleki eğitim mezunlarının yükseköğretime erişimlerini kısıtlayan katsayı uygulaması mesleki eğitimi travmalı bir döneme sokmuş, işgücü piyasası ve toplum nezdindeki algısını olumsuz etkilemiştir. Bu hasarın ortadan kaldırılması için katsayı uygulaması sonlandırılmış ve ayrıca çok sayıda adım atılmıştır. Özellikle 2018 yılı sonunda açıklanan 2023 Eğitim Vizyonu sonrasında mesleki eğitimde sorunların çözülmesi için oldukça kapsamlı ve sistematik adımlar atılmıştır. Üç yıl gibi kısa bir sürede önemli dönüşümler sağlanabilmiş ve hem işgücü piyasası hem de toplum nezdindeki algısı pozitif yönde değişmiştir. Bu çalışmada, bu dönemde yaşanan iyileştirmeler kısaca ele alındıktan sonra mesleki eğitimde yaşanan iyileştirmelerin yaygınlığını artırmak ve sürdürülebilirliğini sağlamak için Milli Eğitim Bakanlığı tarafından uygulamaya konan yeni projelerin hedefleri ve alınan mesafeler değerlendirilmektedir. Ayrıca, 2021 Mart itibarıyla açıklanan ekonomik reform paketinde mesleki eğitim merkezlerini güçlendirmek için atılacak adımlar ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Mesleki Eğitim , İşgücü Piyasası , Araştırma-Geliştirme , Fikri Mülkiyet , Kalite

References

  1. Acemoğlu, D. ve Restrepo, P. (2018). Artificial intelligence, automation and work. NBER Working Paper 24196. National Bureau of Economic Research, Cambridge
  2. Allmendinger, J. (1998). Educational systems and labour market outcomes. European Sociological Review, 5(3), 231-250.
  3. Badescu, M., Villalba, E. ve D’Hombres, B. (2011). Returns to education in European countries: Evidence from the European Community Statistics on Income and Living Conditions (EUSILC). Italy. doi:10278831157.
  4. Barber, M. ve Mourshed, M. (2007). How the world’s best performing schools systems come out on top. McKinsey & Company.
  5. Barrett, P. S., Treves, A., Shmis, T., Ambasz, D. ve Ustinova, M. (2018). The impact of school infrastructure on learning: A synthesis of the evidence. International Development in Focus Washington, D.C. : World Bank Group.
  6. Bozgeyikli, H. (2019). Mesleki ve teknik eğitimin geleceği. Analiz Raporu:2019/02, İstanbul: İLKE İlim Kültür Eğitim Vakfı.
  7. Bölükbaş, S. ve Gür, B. S. (2020). Tracking and inequality: The results from Turkey. International Journal of Educational Development, 78. https://doi.org/10.1016/j.ijedudev.2020.102262
  8. Breen, R. (2005). Explaining cross-national variation in youth unemployment: Market and institutional factors. European Sociological Review, 21(2), 125-134.
  9. Callan, V. ve Ashworth, P. (2004). Working together industry and VET provider training partnerships. Australia: Australian National Training Authority.
  10. Canbal, M. S., Kerkez, B., Suna, H. E., Numanoğlu, K. V. ve Özer, M. (2020). Mesleki ve teknik ortaöğretimde paradigma değişimi için yeni bir adım: Eğitim programlarının güncellenmesi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 11(21), 1-26.
APA
Özer, M. (2021). Türkiye’de Mesleki Eğitimi Güçlendirmek için Atılan Yeni Adımlar. International Journal of Turkish Education Sciences, 2021(16), 1-16. https://doi.org/10.46778/goputeb.907302

Cited By