Characteristic of Rural Houses in Lowland Villages of Tokat Province

Abstract

Houses in agricultural farms villages establishment that family living continues and management center of farm. Activities to be done are decided. In this centre and managed from there. The aims of this study are to determine the situation of houses in plain villages, analysis materials and systems used and their adequacy, and also determine dimension of house problem. Via analysing the problems in the context of local conditions and attitudes or behaviours, new house projects to meet the needs of rural dwellers were proposed. The effective used area of the house were separated to living-bed rooms (47,96 %), kitchen and cellar (32,18 %), hall (17,71 %), bathroom and toilet (2,15%). The result revealed that majority of the residents were large enough in terms of useable area, and the net area satisfies the required size. However, the residents did not have enough number of rooms. Benefiting from present day building technology and materials., taken into consideration architectural style in designing units of houses, obey legal regulations related to construction, and establishment of healthy and useful houses are the main results of the study.

Keywords

• Rural houses, Plain villages of Tokat province

Tokat İli Ova Köylerindeki Konutların Özellikleri

Öz

Tarım işletmelerinde ve köylerde konut, aile yaşamının büyük kısmının geçtiği yapı olup, işletmenin yönetim merkezidir. Yapılacak çalışmalar bu merkezde kararlaştırılır ve buradan yönetilir. Tokat ili ova köylerindeki köy konutlarının durumunun belirlenmesi, yapılarda kullanılan malzeme ve sistemlerin incelenmesi ile yeterlilik durumlarının saptanması amacıyla yapılan bu araştırmada konutların durumu incelenmiş, konut sorunu belirli boyutlarıyla belirlenmeye çalışılmıştır. Belirlenen sorunlar yerel koşullar ve alışkanlıklar ile birlikte değerlendirilerek köylünün gereksinimlerini karşılayabilecek yeni konut projeleri verilmeye çalışılmıştır. Konut yararlı alanının ortalama % 47,96’sı oturma ve yatma yerlerine, % 32,18’i mutfak ve kilere % 17,71’i sofalara, % 2,15’i banyo ve tuvaletlere ayrılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre konutların çoğunda yararlı alan bakımından yetersizlik bulunmayıp, konuttaki net alanların gerekli alanı karşıladığı, ancak konutların oda sayısı bakımından yetersiz olduğu belirlenmiştir.Yeni yapılacak köy konutlarında günümüzün yapı teknolojisi ve yapı malzemelerinden yararlanılması, konut birimlerinin düzenlenmesinde mimari esasların göz önüne alınması, yapılarla ilgili yönetmeliklere uyulması, daha kullanışlı ve sağlıklı konutlar yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kırsal konutlar, Tokat ili ova köyleri

Kaynakça

1. Abacıoğlu, M.A., 1990, İmar kanunu mevzuatı ve Uygulaması. İmar İskan Bakanlığı Yay., Ankara.
2. Alkan, Z., 1972, Zirai İnşaat. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fak. Yayınları, Komisyon Raporları, No:11, Ankara.
3. Anonymous, 1972, Bewertungsrahmen für Bauentwürfe laendlicher wohnhaeuser. Kuratorium für Technik und Bauwesen in der Landwirtschaft (KTBL), Frankfurt.
4. Arıcı, İ., 1981, Doğu Anadolu Bölgesinde yapılan afet konutları üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Erzurum.
5. Balaban, A. ve Şen. E., 1988, Tarımsal İnşaat. Ankara Üniv., Ziraat Fak., Yay., 904, Ders Kitabı, No: 252, Ankara.
6. Çetiner, A., 1979,Türkiye’de kırsal yerleşim özellikleri ve fiziki düzenleme ilkeleri. İTÜ Mimarlık Fak., İstanbul.
7. Ekmekyapar, T. ve Örüng, İ., 1997, İnşaat Malzeme Bilgisi. Atatürk Üniv., Ziraat Fak. Ders Yay., No:145, Erzurum.
8. Ekmekyapar, T., 1999, Tarımsal Yapılar. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Notları No:204, Erzurum.

9. Karaman, S. ve Ekmekyapar, M. 1996, Tokat ilinde kamu kuruluşları desteğiyle yapılan besi sığırı ahırlarının yapısal ve çevre koşulları yönünden durumu ve geliştirme olanakları üzerine bir araştırma. Gaziosmanpaş Üniv. Ziraat Fak. Derg., (14) 1, Tokat.
10. Kasapoğlu, K.E., 2001, Depreme dayanıklı konut yapımında mekanik yapı elemanları tasarımı ve yalıtımlı hafif yapı malzemelerinin kullanımı. Yapı Dünyası, Sayı 68-69.
11. Kurtuluş, K., 1983. İşletmelerde Araştırma Yöntem Bilimi. İ.Ü. Yayın No: 3128, İşletme Fak. Yayın no:145 İstanbul
12. Okuroğlu, M. ve Yağanoğlu, A.V., 1993, Kültürteknik. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fak., Yay., No: 157, Erzurum.
13. Öneş, A. ve Olgun, M. 1988, Tarımsal yapılarda planlama ve projeleme kriterleri. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Bülteni, 21 (104), 27-35.
14. Öztürk, T., 2003, Tarımsal Yapılar. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fak., Ders Kitabı No: 49, Samsun.
15. Şişman, N., 1971, Erzurum ilinde Ziraat işletmelerinin bina durumu, işletme binalarının özellikleri, yeterlilikleri ve ıslah imkanları üzerine araştırmalar. Atatürk Üniv. Ziraat Fak., Yay., No: 58, Erzurum.
16. Şişman, N., 1982, Erzurum İli Tarım İşletmeleri Binalarında Son Yirmi Yıldaki Gelişmeler Üzerine Bir Araştırma. (Doçentlik Tezi), Atatürk Üniv. Kültürteknik Bölümü, Erzurum.
17. Turgutalp, E.Ü., 1972, Erzincan ili merkez Güllüce köyü fiziksel planlamasına ilişkin sorunlar ve çözüm olanakları üzerine bir araştırma. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Erzurum.
18. Uluata, A.R. ve Yağanoğlu, A.V., 1984, Deprem ve kırsal yapılar. Tarım ve Mühendislik Derg., TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Sayı 14.