Evaluation of Potato Cultivars for Resistance to Black Scurf Caused by Rhizoctonia solani Kühn

Öz

Rhizoctonia solani Kühn the causal agent of stem canker and black scurf diseases is an important pathogen of potato. This study was conducted to determine the reaction of 28 local and commercial potato cultivars against black scurf disease caused by Rhizoctonia solani Kühn under field conditions during 2003-2004. Based on the results; cultivars Jaerla, Moreno and Batum had significantly higher black scurf rate (37.9, 30.3 and 29.7 %, respectively) compared to the other cultivars tested, while black scurf rate of the cultivars Aybastı Beyazı, Agria, Trabzon Yaylabaşı, and Gürgentepe Sarısı were 0.2, 1.0, 1.4, and 1.5% respectively. Blac scurf rates of the other cultivars were between 2.4 % and 16 %. Results of this study may help build genetic resources to be used for breeding programs to obtain cultivars resistant to black scurf.

Anahtar Kelimeler

• Black scurf, Potato, Rhizoctonia solani

Patates Çeşitlerinin Rhizoctonia solani Kühn’nin Neden Olduğu Siyah Kabukluluk Hastalığına Karşı Reaksiyonlarının Belirlenmesi

Öz

Rhizoctonia solani Kühn (AG-3), patateste gövde kanseri ve siyah kabukluluk olarak adlandırılan hastalığa neden olan önemli bir fungal patojendir. Patojen Tokat İlinde patates üretimini olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışma, patateste siyah kabukluluk olarak adlandırılan hastalığa neden olan R. solani’ye karşı 12’si yerel, 16’sı tescilli olmak üzere toplam 28 adet patates çeşidinin reaksiyonlarını belirlemek amacıyla 2003- 2004 yıllarında Tokat-Kazova koşullarında yürütülmüştür. Çalışma sonuçlarına göre, Jaerla, Moreno ve Batum patates çeşitlerinde siyah kabukluluk oranı sırasıyla %37.9, 30.3 ve 29.7 ile diğer çeşitlere göre önemli düzeyde yüksek bulunurken Aybasti Beyazı, Agria, Trabzon Yaylabaşı ve Gürgentepe Sarısı çeşitlerinde sırasıyla %0.2, 1, 1.4 ve 1.5 olarak belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan diğer çeşitlerde ise hastalık oranı % 2.4 ile %16 arasında değişmektedir. Bu çalışmada elde edilen bulgular doğrultusunda özellikle hastalığa dayanıklılık gösteren çeşitlerin hastalığın sorun olduğu yerlerde üretilmesi ve yapılacak ıslah çalışmalarında R. solani’ye karşı dayanıklılık için gen kaynağı olarak kullanılmaları önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Siyah kabukluluk, Patates, Rhizoctonia solani

Kaynakça

1. Anonim , 2001. European Cultivated Potato Database. (http://194.128.220.6/ web0/aweb/database.htm)
2. Anonim, 2004a. FAO İstatistik verileri. (http://apps.fao.org/faostat/collections?version=ext&hasbulk=0&subset=agriculture)
3. Anonim, 2004b. Tokat Tarım İl Müdürlüğü İstatistik Şubesi Verileri, Tokat-2004.
4. Anonim, 2005. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Müdürlüğü verileri. (www.kkgm.gov.tr/Genel/index.asp?Prm=/Kurumlar/Kurum List. htm)
5. Baker, K. F. 1970. Types of Rhizoctoniadisease and their occurence. In Rhizoctonia solani: biology and pathology. Ed. By J. R. Parmeter Jr. University of California Pres, Berkeley. Pp.125-148.
6. Banville, G. J. 1989. Yield losses anddamage to potato plants caused by Rhizoctonia solani Kühn. Am.Potato J. 66:821-834.
7. Carling, D. E., Leiner, R. H., andWestphale, P. C. 1989. Simptom signs and yield reduction associated with Rhizoctonia disease of potato induced by tuberborne inoculum of Rhizoctonia solani AG-3. Am. Potato J. 66:693-702.
8. Çeşmeli, İ. 2003. Tokat yöresi patatesüretim alanlarından izole edilen Rhizoctonia solani Kühn.’nin yayılışı, patojenizitesi ve anastomosis gruplarının belirlenmesi üzerinde çalışmalar. Yüksek lisans tezi,Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tokat. s 48.

9. Demirci, E., and Doken, M. T. 1993. Anastomosis groups and pathogenicity of Rhizoctonia solani Kühn Isolates from patatoes in Erzurum-Turkey. J. Turk. Phytopathol. 22:95-102.
10. Demirci, E., ve Eken, C. 1995. Patateste Rhizoctonia solani Kühn’nin topraktan ve yumrudan kaynaklanan inokulumunun hastalık hastalık şiddetine etkisi. VII. Türkiye Fitopatoloji Kongresi, 26-29 Eylül 1995; Adana, 39-43.
11. Errampalli, D., Arsenault, W., and MacIsaac, K. A. 1999. Efficacy of seed piece treatment fungicide, Maxim (fludioxonil) and Dividend/Maxim (difenaconazole/fludioxonil) and Easout (thiophanate-methyl) on black scurf, silver scurf, and dry rot of potatoes, 1998-1999. Agric. AgriFood Can. 1999. Pest management Res. Rep. No:113. pp.305-307.
12. Errampalli, D., and Johnston, H. W. 2001. Control of tuber-borne black scurf (Rhizoctonia solani) and common scab (Streptomyces scabies) of potatoes with a combination of sodium hypochlorite and thiophanate-methyl preplanting seed tuber treatment. Can. J. Plant Pathol. 23:68-77.
13. Hide, G. A., Read, P. J., Firmager, J. P., and Hall, S. M. 1989. Stem canker (Rhizoctonia solani) on five early and seven main crop potato cultivars. II. Effects on growth and yield. Ann. App. Biol. 114:267-277.
14. Hodgson, W. A., Pond, D. D., and Munro, J. 1974. Diseases and pests of potatoes. Department of Agriculture Publication, Canada, p 64 .
15. James, W. C., and McKenzie, A. R. 1972. The effect of tuber-borne sclerotia of Rhizoctonia solani Kühn On the potato crop. Am. Potato J. 49: 296-301.
16. Kehoe, H. W., Dowley, L. J. and Sullivan, E. O. 2000. Breeding, disease resistance screening and seed production of new potato varieties. Web site: (http://www.teagasc.ie/research/reports/crops/0216/eopr0216.htm)
17. Leach, S. S., and Webb, R. E. 1993. Evaluation of potato cultivars, clones and a true seed population for resistance to Rhizoctonia solani. Am. Potato J. 70:317-328.
18. Mazzola, M., Wong, O. T., and Cook, R. J. 1996. Virulence of Rhizoctonia oryzae and Rhizoctonia solani AG-8 on wheat and detection of R. oryzae in plant tissue by PCR. Phytopathology 80:784-788.
19. Otrysko, B. E., and Banville, G. J. 1992. Effect of infection by Rhizoctonia solani on the quality of tubers for processing. Am. Potato J. 69:645-652.
20. Simons, S. A., and Gilligan, C. A. 1997. Relationships between stem canker, black scurf (Rhizoctonia solani) and yield of potato (Solanum tuberosum) under different agronomic conditions. Plant pathol.46:651-658.
21. Tuncer, G., and Erdiler, G. 1990. The identification of Rhizoctonia solani Kuhn. Anastomosis groups isolated from potato and some other crops in Central Anatolia. J. Turk. Phytopathol. 19:89-93.
22. Turkesteen, L. J., ve Eraslan, F. 1985. Türkiye fungal ve bakteriyel patates hastalıkları surveyi. Ege Bölge Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Yayını İzmir, 20 p.
23. Yanar, Y., Yılmaz, G., Çeşmeli, İ. and Coskun, S., 2005. Characterisation of Rhizoctonia solani isolates collected from potatoes in nort-east of Turkey and screening potato cultivars for resistance to AG-3 isolate (TP-2). Phytoparasitica (In press).
24. Yılmaz,G., ve Yılmaz, K., 2003. Karadeniz Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Yerel Patates Genotiplerinin Çeşitli Özellikler Bakımından Tanıtımı. Türkiye 5. Tarla Bitkileri Kongresi Bildiri Kitabı ss.266-270 Sunulu 13-17 Ekim 2003, D.Ü. Ziraat Fakültesi, Diyarbakır.