Risk, Competition, and Protection: A Critical Evaluation of the Deposit Insurance System in Turkey
Öz
This study examines the deposit insurance system in Turkey by exploring its theoretical foundations, historical development, current structure, and practical challenges within the context of national and international comparisons. The process of deposit protection in Turkey began with the enactment of the Deposit Protection Law in 1933, was institutionalized with the establishment of the Savings Deposit Insurance Fund (SDIF) in 1983, and evolved into a risk-based premium model in the 2000s.
Although the structural framework of the Turkish system aligns with international standards, certain implementation issues persist. These include preferential scoring mechanisms favoring state-owned banks, outdated insurance coverage limits, insufficient adaptation to digital financial systems, and a lack of transparency. The automatic assignment of maximum scores to public banks within the risk-based premium framework undermines the principle of competitive neutrality and shifts the financial burden of the insurance system disproportionately onto private banks.
The study proposes several policy recommendations to address these issues, such as adopting a scoring model that ensures equality between public and private institutions, indexing the insurance limit to inflation for regular updates, and differentiating coverage based on the legal status of depositors. These recommendations aim to strengthen the financial system in Turkey while contributing to the development of a more inclusive, equitable, and sustainable deposit insurance framework.
Anahtar Kelimeler
Deposit Insurance System, Financial Stability, Competitive Neutrality, State-Owned Banks
Risk, Rekabet ve Koruma: Türkiye’de Mevduat Sigortası Sistemine Eleştirel Bir Yaklaşım
Öz
Bu çalışma, mevduat sigorta sisteminin teorik temellerinden başlayarak Türkiye’deki tarihsel gelişimini, mevcut yapısını ve uygulama sorunlarını ulusal ve uluslararası karşılaştırmalar ışığında incelemektedir. Türkiye’de 1933 yılında çıkarılan Mevduatı Koruma Kanunu ile başlayan mevduat güvence süreci, 1983 yılında TMSF’nin kurulmasıyla kurumsallaşmış ve 2000’li yıllarda risk temelli primlendirme modeline geçilmiştir.
Uluslararası uygulamalarla karşılaştırıldığında Türkiye’deki sistemin temel yapısal çerçevesi benzerlik gösterse de, uygulamada özellikle kamu bankalarına yönelik ayrıcalıklı puanlandırma sistemi, sigorta limitinin güncelliği, dijital finans sistemlerine adaptasyon ve şeffaflık konularında bazı sorunlar barındırdığı görülmüştür. Risk temelli prim sisteminde kamu bankalarına otomatik tam not verilmesi, rekabet eşitliği ilkesine aykırı bir durum yaratmakta ve sigorta sisteminin mali yükünün özel bankalar üzerinde yoğunlaşmasına neden olmaktadır.
Çalışmada bu sorunlara yönelik olarak, kamu-özel eşitliğinin sağlandığı bir puanlama sistemine geçilmesi, sigorta limitinin enflasyona endekslenerek düzenli güncellenmesi, kapsamın tüzel kişiler açısından farklılaştırılması gibi politika önerilerine yer verilmiştir. Bu öneriler, Türkiye’de hem finansal sistemin daha güçlenmesi hem de daha kapsayıcı, adil ve sürdürülebilir bir mevduat sigorta sisteminin oluşturulması için yol gösterici niteliktedir.
Anahtar Kelimeler
Mevduat Sigorta Sistemi, Finansal İstikrar, Rekabet Eşitliği, Kamu Bankaları
u çalışmada yer alan tüm analiz ve değerlendirmeler, kamuya açık ikincil veriler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma sürecinde herhangi bir deneysel uygulama yapılmamış, insan ya da hayvan denek kullanımı söz konusu olmamıştır. Dolayısıyla etik kurul onayı gerektirecek bir durum bulunmamaktadır.
Çalışma, akademik etik ilkelere uygun biçimde yürütülmüş olup, intihal, sahtecilik, çarpıtma, tekrar yayım, dilimleme, haksız yazarlık gibi etik dışı davranışlara başvurulmamıştır.
Yazar, bu beyanla birlikte çalışmanın tüm etik sorumluluğunu kabul ettiğini beyan eder.