Türkiye Örgü ve Nakış Mirasının El Sanatları Tanıtımı Bağlamında İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma
Öz
Örgü ve nakış, Türkiye'nin birçok bölgesinde önemli bir kültürel ifade biçimi olarak varlığını sürdürmektedir. El sanatları, geçmişten günümüze aktarılan bilgi ve tekniklerin birer yansımasıdır. Türkiye’nin neredeyse her ili ve ilçesinde üretilmekte olan bu kültür mirası ürünler; modern çağda, geleneksel el sanatlarının yaşatılması için yapılan kurumsal girişimler, projeler ve eğitim programları kültürel sürdürülebilirliği desteklemektedir. Çalışma, Türkiye'nin çeşitli bölgelerindeki örgü ve nakış örneklerini inceleyerek, bu sanatların tarihsel gelişimi, bölgesel farklılıkları ve toplumsal etkilerini detaylandırmaktadır. Çalışmanın evreni Türkiye’nin 81 ilini kapsamakta, örneklemi ise Türkiye Kültür Portalı’ndan elde edilen bilgiler ile sınırlandırılmıştır. Çalışmanın bulguları ilgili portalın resmî web sitelerinden elde edilmiş, oluşturulan tabloda, varlıklarına dair veriler analiz edilmiştir. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın geleneksel el sanatlarını destekleyen projeleri ve programları yerel ekonominin kalkınması, istihdam, turizm ve yerel halkın desteklenmesi gibi çeşitli olumlu etkiler yaratmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'nin geleneksel örgü ve nakış sanatlarının tanıtımının, kültürel zenginliği ve toplumsal uyumu desteklemek için önemli bir araç olduğunu göstermiştir. Bu bağlamda İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri'nin bu sanatları desteklemedeki rolü hem kültürel mirasın korunması hem de yerel ekonominin güçlendirilmesi açısından kritik bir öneme sahiptir. Türkiye Kültür Portalı kapsamında yürütülen tanıtım programları, yerel ekonomiye katkı sağlamakta ve kültürel mirasın sürdürülebilirliğini güvence altına almaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acar, A. S., & Polonsky, M. (2007). Online social networks and insights into marketing communications. Journal of Internet Commerce, 6(4), 55–72. https://doi.org/10.1080/15332860802086227
- Apak, Ö. C. (2025). Türkiye'deki İl Kültür ve Turizm Müdürlüklerinin dijital tanıtım stratejileri: "Yapmadan dönme" örneği. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 14(1), 196–220. https://doi.org/10.7460/turar.1650071
- Belber, B. G., & Duman, D. (2023). Sürdürülebilir turizmde geleneksel el sanatları ürünlerinin rolü ve önemi: Hatay ilinde bir araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(1), 31–48. https://doi.org/10.26677/TR1010.2023.1195
- Buhalis, D., & Wagner, R. (2013). E-destinations: Global best practice in tourism technologies and applications. In L. Cantoni & Z. Xiang (Eds.), Information and Communication Technologies in Tourism 2013 (pp. 119–130). Springer.
- Büyüktürkmen, M. (2024). Enformasyon yayılımı çerçevesinde yöresel dokumaların kimliklendirilmesi: İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri analizi. In Hattusas 1st International Conference on Social Sciences,
- November 29–30, 2024, Çorum (p. 255). Proceedings Book ISBN 978-625-97509-2-7. İşçi, C., & Güzel, B. (2018). İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri bakış açısıyla sorumlu turizm. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 10(2), 11–25. https://izlik.org/JA29SL72KM
- Kara, G. (2017). Kültürel mirasın turizm amaçlı kullanılmasında turist taleplerinin belirlenmesi: Safranbolu örneği. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 40–50. https://izlik.org/JA82AH29JA
- Öter, Z. (2010). Türk el sanatlarının kültür turizmi bağlamında değerlendirilmesi. Millî Folklor Dergisi, 22(86), 177.
- Özdemir, Y. G. (2007). Destinasyon pazarlamasında internetin rolü. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 2(8), 889–898. https://doi.org/10.19168/jyu.11263
- T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2025). Türk süsleme sanatları ve geleneksel el sanatları kursları yönetmeliği. Teftiş Kurulu Başkanlığı.https://teftis.ktb.gov.tr/TR-263997/turk-susleme-sanatlari-vegeleneksel- el-sanatlari-kurslari-yonetmeligi.html