İlişkide Bilişsel Çarpıtma, Evlilikte Problem Çözme, Evlilik Uyumu ve Tolerans Arasındaki İlişki

Bu araştırmada ilişkiye dair bilişsel çarpıtma, evlilikte problem çözme, tolerans düzeyi ve evlilik uyumu arasındaki ilişki ve bunların çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır.  Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma grubu tesadüfi örnekleme yoluyla Şanlıurfa il merkezi’nde ikamet etmekte olan, çeşitli kamu kurum ve kuruluşları ile özel sektörde çalışan evli bireyler arasından seçilen 231 yetişkin bireyden oluşmaktadır. Katılımcı grubun 104’ü kadın, 127’si ise erkektir. Araştırmada Hamamcı (2000) tarafından geliştirilen “İlişkilere İlişkin Bilişsel Çarpıtma Ölçeği”; Ersanlı (2011) tarafından geliştirilen “Tölerans Ölçeği”; Baugh, Avery ve Sheeths-Hawoth (1982) tarafından geliştirilen Evlilikte Problem Çözme Ölçeği, Locke ve Wallace (1959) tarafından geliştirilen Evlilik Uyumu Ölçeği ile araştırmacı tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular değerlendirildiğinde evli bireylerin  ilişkide bilişsel çarpıtmalar ile tolerans düzeyi arasında negatif yönde düşük düzeyde; evlilikte problem çözme becerileri ve evlilik uyumları arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Diğer ölçek puanları arasında anlamlı düzeyde bir ilişkinin olmadığı görülmüştür. İlişkiye dair bilişsel çarpıtmalar, evlilikte problem çözme ve evlilik uyumunun eğitim düzeyi açısından anlamlı şekilde farklılaştığı belirlenmiştir.