Binge Watching in the Context of Consumer Culture: A Review of Netflix

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 2, 217 - 229, 31.12.2025

Ceren Boz

https://doi.org/10.71353/gunaad.1823860

Öz

The phenomenon of consumption, which begins with human life, initially emerged as an action performed to meet an individual's basic and tangible needs. However, today this definition has undergone a transformation and has evolved into an abstract human behavior. The concept, which refers to the use and depletion of a product or service, has also come to represent content consumption due to technological advancements. Content consumption—such as movies, news, information, or series—has become increasingly noteworthy with changing viewing practices brought about by new media. In today’s world, social environment, advertising, and new media play a significant role in influencing individuals to consume rapidly. Prepaid streaming platforms, which have entered daily life with new media and have become rivals to traditional television, stand out in this context. In a preliminary study, 50 participants over the age of 18 were asked: “When comparing television and digital streaming platforms, which one do you prefer more?” It was found that 75.4% of the participants preferred digital streaming platforms. In this regard, among digital streaming platforms such as Blu TV, Exxen, Amazon Prime, and Apple TV, Netflix—with over 301 million users globally—was selected as the sample for this study. In order to examine Netflix’s relationship with the phenomenon of consumption, in-depth interviews were conducted with nine male and nine female participants over the age of 18, in accordance with ethical principles. The findings obtained from the interviews were analyzed and interpreted under the categories of “factors influencing viewing habits,” “consumption habits,” “following and imitation,” and “purchase behavior.”

Anahtar Kelimeler

New media , Netflix , Consumption culture , Binge watching , User experience

Tüketim Kültürü Bağlamında Aşırı İzleme: Netflix Üzerine Bir inceleme

Öz

İnsan yaşamıyla başlayan tüketim olgusu, bireyin temel ve somut ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için gerçekleştirilen bir eylem olarak nitelendirilmektedir. Nitekim günümüzde bu tanım değişikliğe uğramış soyut bir insan davranışı haline gelmiştir. Ürün veya hizmetin kullanılmasını ve yok edilmesini ifade eden tüketim, yaşanan teknolojik gelişmelerin ardından içeriklerin veya fikirlerin tüketimi olarak da karşımıza çıkmaktadır. Sinema filmi, haber, bilgi veya dizi içeriklerinin yoğun tüketimi, yeni medyanın dönüştürdüğü izleme pratikleri doğrultusunda bireylerin tüketim davranışlarını daha da belirgin ve incelemeye değer bir olgu haline getirmiştir. Günümüzde içerik tüketiminde etkili olan sosyal çevre, reklamlar ve yeni medya, bireyleri hızla tüketmeye yönlendirmektedir. Yeni medya ile günlük yaşama dâhil olan ve televizyon ile rakip hale gelen ön ödemeli izleme platformları bu süreçte dikkat çekmektedir. Yapılan ön araştırmada 18 yaşından büyük 50 kişiye, “televizyon ve dijital izleme platformu karşılaştırdığınızda hangisini daha fazla tercih ediyorsunuz?” sorusu yöneltildiğinde katılımcıların yüzde 75,4’ünün dijital izleme platformlarını tercih ettiği görülmüştür. Bu bağlamda araştırmanın evrenini oluşturan Blu TV, Exxen, Amazon Prime ve Apple TV gibi dijital izleme platformları arasında küresel ölçekte 301 milyondan fazla kullanıcı ile ilk sırada yer alan Netflix, araştırmanın örneklemi olarak belirlenmiştir. Netflix’in tüketim olgusu ile ilişkisini incelemek amacıyla etik ilkeler göz önünde bulundurularak 18 yaşından büyük 9 erkek ve 9 kadın katılımcı ile derinlemesine mülakat gerçekleştirilmiştir. Mülakattan elde edilen bulgular “izleme alışkanlığına etki eden unsurlar”, “tüketim alışkanlıkları”, “takip ve taklit etme”, “satın alma davranışı” kategorileri bağlamında incelenerek yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Yeni medya , Netflix , Tüketim kültürü , Aşırı izleme , Kullanıcı deneyimi

Kaynakça

• Baudrillard, Jean, Simülakrlar ve Simülasyon, çev. Oğuz Adanır, Ankara: Doğu Batı Yayınları, 2011.
• Bauman, Zygmunt, Küreselleşme: Toplumsal Sonuçları, çev. Abdullah Yılmaz, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1999.
• Baloğlu, Uğur & Yıldız, Birincioğlu, (2021). Bir Kültürel Tüketim Pratiği Olarak Netflix Dizileri. Alanya Akademik Bakış, 5(2), (2021), 547-570.
• Bocock, Robert, Tüketim, çev. İrem Kutluk, Ankara: Dost Kitabevi, 1997.
• Çamur, Mutluhan & Zinderen, İbrahim Ethem, Yeni medya ve ideoloji: Netflix yapımı dizilere Althusser’ci bir yaklaşım. İNİF E- Dergi, 6(1), (2021), 465-484.
• Dijk, Jan Van, Ağ Toplumu, çev. Özlem Sakin, İstanbul: Kafka Kitap Yayınları, 2018.
• Douglas, Mary & Isherwod, Baron, Tüketimin Antropolojisi, çev. Erden Atilla Ayetin, Ankara: Dost Kitabevi, 1999.
• Eyce, Berrin, Sosyal tabakalaşma tipolojisinde Weberiyan model. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi (13), (1999), 271-287.
• Featherstone, Mike, Postmodernizm ve Tüketim Toplumu, çev. Mehmet Küçük, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2005.
• Gülmez, Murat & Yalçıntaş, Deniz, Kullanımlar ve Doyumlar Teorisi Bağlamında Üniversite Öğrencilerinin Aşırı İzleme (Binge Watching) Davranışlarına Yönelik Bir Araştırma. Çağ University Journal of Social Sciences, 20(1), (2023), 1-16.
• Kopuz, Semih, “İletişim çağında dijital kültür”, Yayıncılıkta yaşanan değişim ve golaballeşme: Netflix örneği, Konya: Eğitim Yayınevi, 2018, ss. 143-161.
• Odabaşı, Yavuz, Tüketim Kültürü Yetinen Toplumdan Tüketen Topluma, İstanbul: Aura Kitapları, 2016.
• Sarı, Ümit & Sancaklı, Petek, Küyerelleşmenin Dijital Platformların İçerik Tanıtımına Etkisi: Netflix Örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 7(1), (2020), 243-260.
• Sevim, Seçkin & Sevim, Bilgen, İzleyicinin nabzını tutmak: Büyük veri, tavsiye algoritmaları ve Netflix. Journal Academic Marketing Mysticism Online(10), (2019), 560-569.
• Tekin, Hasan Hüseyin & Tekin, Hasan, Nitel Araştırma Yönteminin Bir Veri Toplama Tekniği Olarak Derinlemesine Görüşme. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 3(13), (2006), 101-116.
• Weber, Max, Ekonomi ve Toplum, çev. Levent Boyacı, İstanbul: Yarın Yayınları, 2012.