XVII. Yüzyılın İkinci Yarısında Ayntab Şehri Esnafı
Öz
Osmanlı şehirlerinde esnaf, XIII. yüzyılda ortaya çıkan ahiliğin bir uzantısı olarak loncalar şeklinde örgütlenmişti. Ancak merkeziyetçiliğin artmasıyla devlet denetimi loncalar üzerinde yoğun şekilde hissedilmeye başlamıştı. Aynı iş sahasında, belirlenen sayıda esnaf, aynı çarşıda ve devletin koyduğu kalite standartlarına ve fiyata göre birbirine rakip olmadan üretim yapıyordu. Kendi aralarında başta esnaf şeyhi olmak üzere sırasıyla kethüda, yiğit başı, usta, kalfa ve çırak şeklinde örgütlenmişlerdi. Gıda maddeleri satanlar, dokumacılar ve deri eşya üreticileri şehirlerin önde gelen esnaf gruplarıydı. Bu çalışmada, XVII. yüzyılın ikinci yarısında Ayntab şehrinde mevcut esnaf grupları ve faaliyetleri ele alınmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Gaziantep Şer’iye Sicili (GŞS): 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 171, 172.
- Arı, Bülent, “Türk-İslam-Osmanlı Şehirciliği ve Halil İnalcık’ın Çalışmaları”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt 3, Sayı 6 (2005), s. 27-56.
- Aynural, Salih, İstanbul Değirmenleri ve Fırınları, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul 2002.
- Barkan, Ömer Lütfi, “Osmanlı İmparatorluğu’nda Esnaf Cemiyetleri”, İÜİFM, Cilt 41 (1985), s. 39-46.
- Cohen, Amnon, Osmanlı Kudüs’ünde Loncalar, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, (Çeviren: Zekeriya Kurşun), İstanbul 2003.
- Çadırcı, Musa, Tanzimat Döneminde Anadolu Kentleri’nin Sosyal ve Ekonomik Yapısı, TTK, Ankara 1997.
- Çağatay, Neşet, “Fütüvvetçilikle Ahiliğin Ayrıntıları”, Belleten, Cilt XL, Sayı 159 (Temmuz 1976), s. 423-438.
- Çelik, Bülent, “Osmanlı Sefer Organizasyonlarında Kentli Esnafın Getirdiği Çözümler: Orducu Esnafı”, EJOS, VII (2004), No: 11, s. 1-163.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Semiha Zehra Özharat
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
21 Haziran 2019
Kabul Tarihi
3 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 1