BOYABAT ÇEMBERİNİN KÖYDEN KENTE GÖÇÜ

Boyabat, Anadolu Göçer Kültürünün izlerinin sürülebildiği köyden kente göçün izler bırakarak kendini gösterdiği ilçedir. Boyabat sanayileşmenin henüz oluşmadığı yerleşmenin daha çok köyde hüküm sürdüğü bölgelerde dokumacılık önemli bir geçim kaynağı olarak görülmekte ve kadın erkek tüm aile dokumada rol oynamaktaydı. Dokumacılık tarım kültürünün bir yansıması olarak düşünüldüğünde elde edilen pamuk ve pamuğun işlenmesi ile geçirdiği evreler dokumacılığın gerektirdiği emeği, bekleme sürecini tarım toplumunda yaşayan bireylerin her zerresinde sabırla işledikleri çemberin ortaya çıkış serüvenini oluşturmaktadır. Ancak sonrasında sanayileşme, değişen ve gelişen dünyanın da etkisiyle göçleri doğurmuş ve gerek tarım gerek dokuma yerini sanayiye bırakmıştır. Daha iyi şartlarda yaşama isteği kentin çekiciliği ve iş imkânlarının çeşitliliği sebebiyle göç eden insan elbette kültürünü de beraberinde getirmiştir. Ancak köyde var olan dokusunu koruyamamış her insan ve her nesne gibi kültürde değişmiş ve bu değişim Boyabat Çemberinde de kendisini göstermiştir. Göç ile beraber çemberin kullanım alanlarında kültürel değişim gözlenmektedir. Göçün beraberinde getirdiği yenidünya ve yeni düzen bir kültür öğesi olan çemberin göç ile olduğu gibi aktarılmasını engellemiş, yenidünya yapısı ve değişen düzenden etkilenilerek yeniden canlandırılması yoluna gidilmiştir. Kültür bir değerler bütünü olarak düşünüldüğünde değeri kaybedilmeden göçle beraber taşınması ve taşındığı coğrafyada o coğrafyadan etkilenerek yeniden hayat bulması çembere yeni bir kimlik kazandırmıştır.