HÜSEYNİK (ULUKENT) KENT DOKUSU VE KIRSAL TURİZM ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Kentleşme, nüfus-mekân ilişkisine bağlı olarak, yerleşim biriminde yaşanan gelişme ve dönüşümün simgesidir. Demografik yapıda yaşanan değişmeler neticesinde kentin fizyolojik durumu da değişmektedir. Kentsel mekânın fiziksel olarak büyümesi de kentleşmenin bir sonucudur. Her ne kadar kentleşme sosyal ve fiziki yaşamın dokusunda dinamizmi ifade etse de içinde barındırdığı kültür varlıklarına zarar vermesi de bir o kadar kaçınılmaz sonuçlar doğurmaktadır. Kırsal turizm kırsal alanların kalkınmasının en önemli araçlarından birisidir. Bu nitel araştırmada Elazığ İlinin merkezine yakın olan Hüseynik yerleşiminin kırsal turizme katkısı ele alınmıştır. Hüseynik, Elazığ'ın Kuzeydoğusunda kurulmuş tarihi bir yerleşim alanıdır. Bu tarihi misyonunu günümüze kadar koruyan, mekân olgusunu modern çağa rağmen ayakta tutan kadim bir mahalledir. Hüseynik (Ulukent) Mahallesi, Hüseynik deresi tarafından meydana getirilen birikinti yelpazesi üzerinde kurulmuştur. Bu mahalledeki kentsel hareketlilik yatay olarak gelişmiştir. Evler genellikle doğayla uyumlu tek veya iki katlı geleneksel konutlara sahiptir. Bu konutlar, az eğimli yamaçlara kurulmuş ve konveksiyonel (geleneksel) yöntemlerle yapılmıştır. Hüseynik (Ulukent) Mahallesi, kırsal turizme yönelik olarak coğrafi, doğal ve tarihi bakımdan çok önemli avantajlara sahiptir. Özellikle coğrafi konumu ve sahip olduğu topografik yapıdaki farklılıklardan dolayı kırsal turizm amaçlı kullanılabilecek eşsiz doğal zenginliklere sahip bir konumdadır. Bu makalede Hüseynik Mahallesinin tarihsel gelişimini, kent-mekân olgusunun günümüze yansımalarını ele alarak, kentleşmenin gelişim merhalelerini detaylandırıp Elazığ İlinin doğusundaki mahallenin Elazığ şehrinin tarihsel kimliğine ve kırsal turizme sağladığı katkıya değinilecektir.