Eğitimde Hz.Peygamberin Metodu ve Kalkınmayla İlişkisi (Bilimsel köklenme ve öykünme alanları)
Öz
Abstract:
Eğitim, İslâm dininin insanlığın ilerlemesi ve toplumların kalkınmasıyla ilgili hedeflerini gerçekleşirmesini sağlayan en önemli araçtır. Çalışma, eğitim bilimleri alanında peygamberî metodu genel olarak araştırmayı ve Hz. Peygamber’in Sünnet’inde eğitim metotlarının önemine ve bunların toplumsal kalkınmadaki rolüne dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Özel olarak ise nebevî eğitim metotlarının, eğitim ve öğretimde kalkınma ve gelişimdeki etkisine değinmeyi hedeflemektedir. Çalışmada öncelikle “dinî eğitim” kavramı tanımlanmış, Hz. Peygamber döneminde eğitim ve kalkınma kavramları arasındaki ilişkide dinin etkisi beyân edilmiştir. Çalışma, asr-ı saâdette muazzam bir toplumsal uyanışa sebep olarak meyvelerini veren nebevî eğitim metodunun ışığında, dinî eğitimin genel prensiplerini belirmeyi hedeflemektedir. Bu prensipleri tespit ederken, İslâm’ın kurucu metinleri olan Kur’ân ve Sünnet nassları ile Siyer-i Nebi’de geçen tarihsel vakıalar esas alınacak ve Resul-i Ekrem’in hayatında uyguladığı eğitim sürecinin özelliklerininden ve muhtevâsından faydalanılacaktır. Araştırmada, “dinî eğitimi” tabiriyle İslâm dininin amaçları ve araçları doğrultusundaki eğitim metodu ve programı kastedilmiştir. Araştırma, asr-ı saâdette Hz. Peygamber’in uyguladığı dinî eğitim modelinin, insanın ve toplumun medeniyet seviyesinin yükselmesinde başrol oynadığı sonucuna varmıştır. Ayrıca çalışmada, Kutlu Nebî’inin eğitim metodunun, bireylerin kişilikleri ve toplumların karakterlerini inşâ etme noktasında modern dünyamızda büyük öneme sahip olduğu ifade edilmiştir. Bu metodun, bireylerin davranışları ile fikirlerini, aşırılık ve cehâlet unsurlarından arındırıp itidali muhafaza etme hususunda çok ehemmiyetli konumda olduğu vurgulanmıştır.
Keywords: Sünnet, Hz. Peygamber, Metot, Eğitim, öykünme, Dini.
Anahtar Kelimeler
The Prophetic Method at the Education and its relations with development (Scientific Rooting and the Fields of Emulation)
Öz
Eğitim, İslâm dininin insanlığın ilerlemesi ve toplumların kalkınmasıyla ilgili hedeflerini gerçekleşirmesini sağlayan en önemli araçtır. Çalışma, eğitim bilimleri alanında peygamberî metodu genel olarak araştırmayı ve Hz. Peygamber’in Sünnet’inde eğitim metotlarının önemine ve bunların toplumsal kalkınmadaki rolüne dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Özel olarak ise nebevî eğitim metotlarının, eğitim ve öğretimde kalkınma ve gelişimdeki etkisine değinmeyi hedeflemektedir. Çalışmada öncelikle “dinî eğitim” kavramı tanımlanmış, Hz. Peygamber döneminde eğitim ve kalkınma kavramları arasındaki ilişkide dinin etkisi beyân edilmiştir. Çalışma, asr-ı saâdette muazzam bir toplumsal uyanışa sebep olarak meyvelerini veren nebevî eğitim metodunun ışığında, dinî eğitimin genel prensiplerini belirmeyi hedeflemektedir. Bu prensipleri tespit ederken, İslâm’ın kurucu metinleri olan Kur’ân ve Sünnet nassları ile Siyer-i Nebi’de geçen tarihsel vakıalar esas alınacak ve Resul-i Ekrem’in hayatında uyguladığı eğitim sürecinin özelliklerininden ve muhtevâsından faydalanılacaktır. Araştırmada, “dinî eğitimi” tabiriyle İslâm dininin amaçları ve araçları doğrultusundaki eğitim metodu ve programı kastedilmiştir. Araştırma, asr-ı saâdette Hz. Peygamber’in uyguladığı dinî eğitim modelinin, insanın ve toplumun medeniyet seviyesinin yükselmesinde başrol oynadığı sonucuna varmıştır. Ayrıca çalışmada, Kutlu Nebî’inin eğitim metodunun, bireylerin kişilikleri ve toplumların karakterlerini inşâ etme noktasında modern dünyamızda büyük öneme sahip olduğu ifade edilmiştir. Bu metodun, bireylerin davranışları ile fikirlerini, aşırılık ve cehâlet unsurlarından arındırıp itidali muhafaza etme hususunda çok ehemmiyetli konumda olduğu vurgulanmıştır.
المنهج النَّبويّ في التَّعليم وعلاقته بالتَّنمية (التَّأصيل العلمي ومجالات التأسي)
Öz
التَّعليم هو الأداة الأهم التي تحقق النُّهوض الإنساني وقيام المجتمعات، وارتبطت هذه الوظيفة بتحقيق وظيفة التَّزكية، يسعى البحث إلى توضيح ماهية وظيفة التَّعليم والتَّزكية التي أُنيطت بالنبي صلى الله عليه وسلم، ودراستهما في ضوء المصطلحات العلمية المعاصرة، ابتدأ البحث بتوضيح مفهوم التَّعليم والتَّنمية ودلالة العلوم الإنسانية عليها، ثم وضَّح التأصيل العلمي لعلاقة التَّعليم بالتَّنمية وكونهما من الوظائف المنوطة بالإنسان، وبين البحث أن التَّزكية في الاصطلاح القرآني أشمل من مفهوم التَّنمية، وتضمن فلسفة كاملة تتضمن: الغايات، والمضامين التَّعليمية، والخصائص، ثم بين البحث: المؤشرات العامة للمنهج النَّبويّ في هذا المجال، والتي جعلت هذا التَّعليم يؤتي ثماره في صناعة التَّنمية في عصر النُّبوَّة، واستدل البحث على هذه العناوين من خلال نصوص القرآن والسُّنَّة ووقائع السِّيرة النَّبويّة، وخَلُصَ البحث إلى أنَّ التَّعليم هو الرَّافعة الحضارية للإنسان والمجتمع في زمن النُّبوَّة، وأنَّ التَّعليم يقصد به التَّعليم في ضوء رؤية الوحي والذي يشمل كل النواحي الحياتية، وأنَّ التَّطبيقات المعاصرة للتَّعليم لا بد لها من التَّأسي بالنموذج النَّبويّ في فهم فلسفة التَّعليم وربطه بالتَّنمية، لأنَّ التَّعليم الديني اليوم له دور مُهمَّ في القيام ببناء الفرد والمجتمع والمحافظة على الاعتدال في الفكر والسُّلوك، وصيانة المجتمع والعالم عن بواعث الجهل والتطرف.
Anahtar Kelimeler
