Land Management Problems on Cultural Property of Foundations

Abstract

The planned areas are the places where the land management implementations are mostly seen. In these areas, the most efficient land management implementation are applied to obtain social reinforcement areas into the public or state, for constitution of the healthy urban fabric, and to produce the development parcel needs of the city. Properties that are regulated under special laws can sometimes be found in these determined application areas. Especially, the properties registered as cultural and natural heritages, registered properties, and nature conservation areas could cause zoning restrictions around their parcels. Then, how the process of constitution of zoning sheet and production of zoning parcel and registration on title deed should be done in terms of sustainable land management when the development plans have some characteristic properties? Considering its legal, technical and institutional contents, the land management problems mentioned above and their possible solutions will be presented with examples. Besides, definition and registration of cultural properties such as mosque, madrassah, inn and baths, which need to be conserved and are foundation properties, will be investigate together with the ones that are not belong to any foundation. In addition, the private and juridical registered properties which are cultural and natural heritages and remain in conservation area on the development plan will be investigated as well. At the end of this study, a new model developed for the application of land readjustment so as to register these areas as juridical person property according to development plan will be proposed, which will complete the study. Keywords: Fused foundation, conservation area, development plan, land readjustment, registered property based on the Law no 2863, approach border

Keywords

• Fused foundation, conservation area, development plan, land readjustment, registered property based on the Law no 2863, approach border

Kültür Varlığı Olan Vakıf Taşınmazlarda Arazi Yönetimi Sorunları

Öz

Arazi yönetimi uygulamalarının en yoğun yaşandığı alanlar planlı sahalardır. Bu alanlarda; sosyal donatı alanlarının kamu eline geçmesi, sağlıklı kent dokularının oluşturulması ve kentlerin ihtiyacı olan imar parsellerinin elde edilmesi için en etkin arazi yönetimi uygulamaları uygulanmaktadır. Bu süreçte tespit edilen düzenleme sahaları içerisinde özel kanunlara sahip taşınmazlarda yer alabilmektedir. Özellikle kültür ve tabiat varlıklarını içeren taşınmazlar ile tescilli yapılar ve doğal koruma alanları, bu alanların mücavirinde yer alan parseller açısından imar kısıtlılığına neden olmaktadır. Bu tür özelliğe sahip taşınmazların yer aldığı imar uygulama bölgelerinde, imar altlıklarının oluşturulması, imar parseli üretme ve tescil safhasına kadar ki süreçler sürdürülebilir arazi yönetimi açısından nasıl olmalıdır? Konunun yasal, teknik ve kurumsal içeriklerinin ortaya konularak bu tür alanlarda bu özellikli taşınmazlardan dolayı yaşanan arazi yönetimi sorunları ve çözüm önerileri örnekler üzerinden verilecektir. Ayrıca vakıf taşınmazlardan olupta cami, medrese, han, hamam niteliğinde olan ve korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarının tespiti, tescili yanında mülkiyeti vakıf olmayan bu tip taşınmazlarda Vakıflar Genel Müdürlüğünün işlemleri incelenecektir. Bunun yanında kültür varlıklarından olan uygulama imar planında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı korunma alanında kalan özel ve tüzel mülkiyetteki taşınmazların mevcut durumu da incelenecektir. Çalışma sonunda özel ve tüzel kişilere ait bu tip taşınmazların İmar Kanunu uyarınca Arsa ve Arazi Düzenlemesi (AAD) kapsamında kamuya kazandırılması üzerine yeni bir model önerilerek çalışma tamamlanacaktır. Anahtar Kelimeler: Mazbut vakıf, korunma alanı, imar planı, AAD, tescilli eser, yaklaşma sınırı

Anahtar Kelimeler

• Mazbut vakıf, korunma alanı, imar planı, AAD, tescilli eser, yaklaşma sınırı

Kaynakça

1. Öztürk, T., 2008, “2008 Vakıf Medeniyeti Su Yılı Etkinlikleri, Panel”, Tarihte Vakıf Anlayışı, Prof. Dr. Osman Turan Kültür Merkezi, Trabzon.
2. Çoruhlu YE. ve Demir O., 2009, “Kadastro Sürecinde Vakıf Arazilerinin Yönetim Ve Organizasyon Sorunları: Trabzon Vakıflar Bölge Örneği” TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası 12. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı 11 –15 Mayıs 2009, Ankara
3. Bademli, R.R., 1996, “CP 542 Urban Design and Planning Process”, Lectures Notes, Spring Semester, Middle East Technical University, Faculty of Architecture, Department of City and Regional Planning, Ankara.
4. Meşhur, M.Ç., 2008, “Arazi ve Arsa Düzenlemesi (18.Madde Uygulaması) Sürecinin Kentsel Mekan Oluşumu Açısından İrdelenmesi”, M.E.T.U, Journal of Faculty of Architecture, (25:2), 21-38, Ankara.
5. Bıyık, C. ve Uzun, B., 1990, "Mevzuat ve Uygulamaların Işığında Arsa ve Arazi Düzenlemesinin Proje Çerçevesinde İncelenmesi ve Karşılaşılan Problemler," 3194 sayılı imar Kanunu 18.Madde Uygulamaları Semineri, T.C. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Ankara.
6. Doebele, W.A., ed., 1982, “Land Readjustment: A Different Approach to Financing Urbanization.” Mass., Lexington Books, USA.
7. Chou, T.C. ve Shen, S.K., 1982, "Urban Land Readjustment in Kaohsiung, Taiwan," in Doebele, W.A. ed., Land Readjustment: A Different Approach to Financing Urbanization. Mass., Lexington Books, USA.
8. Doebele, W.A., 1986, "Conceptual Models of Land Readjustment'" in Minerbi, L. etal., ed., Land Readjustment: The lapanese System, A Lincoln Institute of Land Policy Book, Boston, USA.

9. Frizzell R., 1979, “The Valuation of Rural Property”, Lincoln College, New Zeland.
10. Yomralıoğlu, T., 1992, “Arsa ve Arazi Düzenlemesi için Yeni bir Uygulama Şekli”, Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası Yayın Organı, No.73, s.30-43, 1992
11. Yıldız F., Özkan G., Yalpı Ş., Yıldırım H., Gökmen A., Öztaş M., 2008, “Alan Düzenleme Ana Uygulama Esaslarının Belirlenmesinde Değer Eşitliğini Esas Alan Modellerin Uygulaması Üzerine Bir Araştırma”, HKMO Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi, 2008/2 Sayı:99, Sayfa:5-14.
12. Sancakdar, O., 2012, “Doğal Sit Alanlarında Derece Tespiti ve Başlıca Kullanım Kararları”, İstanbul Kültür Üniversitesi Fasikül Ceza Hukuku Uygulama ve Araştırma Merkezi Aylık Hukuk Dergisi, Yıl:4, Sayı:31 Haziran, Sayfa12-24.
13. T.C. Resmi Gazete, 2008, “5737 sayılı Vakıflar Kanunu”, Başbakanlık Basımevi, Tarih: 27.2.2008 Sayı: 26800 Tertip: 5 Cilt: 47 Sayfa:10241-10263
14. T.C.Resmi Gazete, 1983, “Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu”, Başbakanlık Basımevi, Tarih: 23.07.1983 Sayı: 18113.
15. T.C. Resmi Gazete, (2012), Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının Ve Sitlerin Tespit Ve Tescili Hakkında Yönetmelik, , Başbakanlık Basımevi, Tarih: 13.03.2012 Sayı: 28232.
16. URL-1, 2012, http:\\www.vgm.gov.tr
17. T.C. Resmi Gazete, 1994, “Mezarlıkların Korunması Hakkında Kanun”, Başbakanlık Basımevi, Tarih:13.6.1994 Sayı: 21959.
18. URL-4, 2012, “Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05.11.1999 http://www.kulturvarliklari.gov.tr/TR,44315/ilke-karari--karar-no-664--karar-tarihi-05111999.html ve 664 karar numaralı İlke Kararı”, 19. URL-5, 2012,
19. “Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün 2010/10 Nolu Genelgesi”
20. http://web.tkgm.gov.tr/tkgm/index.php?page=genelge&op=genelge_bilgileri&Id=433
21. URL–2, 2012, “Universal Declaration of Human Rights”, All Human Rights for All, Fiftieth Anniversary of the Universal Declaration of Human Rights (1948-1998), http://www.un.org.
22. URL–3, 2012, “Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms”, Council http://www.echr.coe.int/NR/rdonlyres/D5CC24A7-DC13-4318-B457- 5C9014916D7A/0/CONVENTION_ENG_WEB.pdf. Court of Human Rights, Rome,
23. T.C. Resmi Gazete, 1982, “Türkiye Cumhuriyeti Anayasası” (17863 mükerrer), 09.11.1982.